...historia powstania parafii św. Barbary w Turku (diec. włocławska) sięga lat 80. XX wieku?
Biskup diecezji Jan Zaręba i proboszcz parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa ks. Kazimierz Tartanus wystąpili do władz państwowych i administracyjnych o zgodę na wybudowanie nowego kościoła. Ponieważ nie były to lata sprzyjające powstawaniu obiektów sakralnych, zasugerowano, że nowy kościół powinien być zlokalizowany w rejonie nowego osiedla: Osiedla Wyzwolenia. Po 9 latach, 27 maja 1989 r., bp Henryk Muszyński dokonał poświęcenia placu kaplicy i krzyża pod kościół i tym samym erygował nową parafię pod wezwaniem św. Barbary, patronki górników, w Turku. 23 maja 2009 r. miał miejsce uroczysty obrzęd dedykacji kościoła i ołtarza w parafii św. Barbary – nieprzypadkowo, ponieważ w Turku znajdują się kopalnie węgla brunatnego. Wszyscy, którzy są narażeni na nagłą i niespodziewaną śmierć, m.in.: górnicy, hutnicy, marynarze i żołnierze, czczą św. Barbarę jako patronkę dobrej śmierci.
Od początku powstania świątyni parafialnej jej budowniczym, dekoratorem i cenzorem wszystkich prac wykonywanych zarówno przy budowie, dekorowaniu kościoła, jak i zagospodarowywaniu placu przy świątyni jest ks. kan. Mirosław Frankowski. Jest on znanym społecznikiem, a przy kościele prowadzi wiele organizacji charytatywnych. Dzięki inicjatywie księdza proboszcza i wikariuszy działają: schole – dziecięca i młodzieżowa, Klub Honorowych Dawców Krwi, Rycerze Kolumba, grupa AA „Oaza”, dwanaście różańcowych Róż oraz Domowy Kościół. Od 2006 r. grupa mieszkańców – nie zawodowych śpiewaków, ale ludzi z pasją – zaangażowała się we wspólne dzieło i stworzyła chór parafialny, który zdobywa wyróżnienia i nagrody w ogólnopolskich przeglądach chórów.
Ksiądz proboszcz potrafił zjednać sobie nie tylko parafian, ale i cały region: zakłady pracy, rzemieślników, samorządowców i rolników. Dzięki bardzo dobrej współpracy z największym zakładem regionu – Kopalnią Węgla Brunatnego „Adamów” SA oraz ofiarności braci górniczej świątynia rośnie i pięknieje z każdym dniem.
2022-11-29 13:33
Ocena:+10Podziel się:
Reklama
Wybrane dla Ciebie
Jasna Góra: Polska na motocyklach – z wiarą i patriotycznie
Motocyklowy XXIII Zlot Gwiaździsty im. Ks. Ułana Zdzisława Peszkowskiego
- Brońcie krzyża, powinien on płonąć miłością w ludzkich sercach, a nie gdzie indziej - apelował na Jasnej Górze krakowski arcybiskup senior Marek Jędraszewski. XXIII Zlot Gwiaździsty im. Ks. Ułana Zdzisława Peszkowskiego zgromadził kilkadziesiąt tysięcy motocyklistów. To czas modlitwy za Polskę, o bezpieczny sezon na drogach. Uczestnicy zlotu pamiętali o Polakach na Kresach; była m.in. możliwość zakupu specjalnych znaczków, z których całkowity dochód przeznaczony jest na pomoc rodakom. Ideą Zlotów są słowa ks. Peszkowskiego wypowiedziane jako przesłanie do uczestników Rajdów Katyńskich: „Kocham Polskę i ty ją kochaj”. Organizatorem jest Stowarzyszenie Międzynarodowy Motocyklowy Rajd Katyński.
W uroczystościach uczestniczyła pochodząca z Kolonii Wileńskiej płk Stanisława Kociełowicz „Iskierka”. W czasie okupacji była harcerką Szarych Szeregów, należała do zastępu „Iskry” i stąd jeden z jej pseudonimów - „Iskierka”. Była łączniczką i sanitariuszką w operacji „Ostra Brama”. Operacja ta stanowiła część akcji „Burza”, która zakładała samodzielne wyzwalanie przez Armię Krajową okupowanych ziem polskich przed wkroczeniem Armii Czerwonej.
Proszę o inny zestaw pytań! OK, żartowałam! Odpowiem na to pytanie, choć przyznaję, że się go nie spodziewałam. Wiesz... Gdyby tak patrzeć na mnie tylko przez pryzmat znaczenia mojego imienia, to z pewnością odpowiedziałabym twierdząco. Wszak imię to wywodzi się z greckiego przymiotnika hagné, który znaczy „czysta”, „nieskalana”, „doskonała”, „święta”.
Obiektywnie patrząc na siebie, muszę powiedzieć, że naprawdę jestem kobietą wrażliwą i odpowiedzialną. Jestem gotowa poświęcić życie ideałom. Mam w sobie spore pokłady odwagi, która daje mi poczucie pewnej niezależności w działaniu. Nie narzucam jednak swojej woli innym. Sądzę, że pomimo tego, iż całe stulecia dzielą mnie od dzisiejszych czasów, to jednak mogę być przykładem do naśladowania.
Żyłam na przełomie XIII i XIV wieku we Włoszech. Pochodzę z rodziny arystokratycznej, gdzie właśnie owa doskonałość we wszystkim była stawiana na pierwszym miejscu. Zostałam oddana na wychowanie do klasztoru Sióstr Dominikanek. Miałam wtedy 9 lat. Nie było mi łatwo pogodzić się z taką decyzją moich rodziców, choć było to rzeczą normalną w tamtych czasach. Później jednak doszłam do wniosku, że było to opatrznościowe posunięcie z ich strony. Postanowiłam bowiem zostać zakonnicą. Przykro mi tylko z tego powodu, że niestety, moi rodzice tego nie pochwalali.
Następnie moje życie potoczyło się bardzo szybko. Założyłam nowy dom zakonny. Inne zakonnice wybrały mnie w wieku 15 lat na swoją przełożoną. Starałam się więc być dla nich mądrą, pobożną i zarazem wyrozumiałą „szefową”. Pan Bóg błogosławił mi różnymi łaskami, poczynając od daru proroctwa, aż do tego, że byłam w stanie żywić się jedynie chlebem i wodą, sypiać na ziemi i zamiast poduszki używać kamienia. Wiele dziewcząt dzięki mnie wstąpiło do zakonu. Po mojej śmierci ikonografia zaczęła przedstawiać mnie najczęściej z lilią w prawej ręce. W lewej z reguły trzymam założony przez siebie klasztor.
Wracając do postawionego mi pytania, myślę, że perfekcjonizm wyniesiony z domu i niejako pogłębiony przez zakonny tryb życia można przemienić w wielki dar dla innych. Oczywiście, jest to możliwe tylko wtedy, gdy współpracujemy w pełni z Bożą łaską i nieustannie pielęgnujemy w sobie zdrowy dystans do samego siebie.
Pięknie pozdrawiam i do zobaczenia w Domu Ojca!
Z wyrazami szacunku -
Papież pielgrzymujący w Angoli odwiedził Dom Opieki dla osób starszych pod miastem Saurimo na północnym wschodzie kraju. Ośrodek działa od 14 lat. Gości 62 osoby w wieku od 60 do 93 lat. Należy do państwa, ale wspierany jest duchowo i materialnie przez miejscową diecezję.
Dyrektorka domu Georgina Mwandumba w rozmowie z Vatican News podkreśliła, że pensjonariusze, z których wielu zajmuje się uprawą na terenach koło domu, żyją w zgodzie i wspólnie uczestniczą w Mszach św., choć nie wszyscy są katolikami. Na miejscu jest też ośrodek medyczny, z którego korzystają również okoliczni mieszkańcy.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
