Każdy tytuł kościelny odnosi się do określonej służby w Kościele. Kanonicy mają jednoczyć się przy katedrze lub kościele kolegiackim, aby modlić się wspólnie za sprawy lokalnego Kościoła i wypełniać określone powinności na rzecz całej wspólnoty, służyć tej wspólnocie i budowaniu jej komunii.

Od początku istnienia diecezji sosnowieckiej istnieją w niej trzy kapituły. Co do formy dystynktorium (medalion w formie krzyża, noszony na łańcuchu przez prałatów i kanoników) każda z kapituł ma swojego patrona umieszczonego na awersie i rewersie na podwójnym łańcuchu.

Pierwsza z nich – Sosnowiecka Kapituła Katedralna – erygowana została reskryptem Kongregacji ds. Duchowieństwa z 4 marca 1997 r. Z polecenia biskupa sosnowieckiego, dekretem z 25 marca 1997 r., powołane zostało pierwsze Kolegium Sosnowieckiej Kapituły Katedralnej. Cechą charakterystyczną jej stroju jest dystynktorium, na którym na awersie umieszczona została Najświętsza Maryja Panna Częstochowska, a na rewersie św. Brat Albert Chmielowski. Kanonicy tej kapituły noszą czarną sutannę z obszywkami i guzikami koloru rzymskiego filetu, fioletowy mucet (narzuta sięgająca łokci) i pas, rokietę (rodzaj komży o wąskich rękawach, podbita kolorową tkaniną), biret czarny z fioletowym pomponem oraz pierścień kanonicki. Jak podkreślono w przepisach I Synodu Diecezji Sosnowieckiej, nie używa się go w czasie Mszy św.

Druga Kapituła Kolegiacka Olkusko-Pilicka przy Bazylice Mniejszej św. Andrzeja Apostoła w Olkuszu ustanowiona została mocą dekretu biskupa sosnowieckiego z 25 marca 1997 r. Kanonicy tej kapituły w dystynktorium umieszczonym na piersi noszą na awersie św. Andrzeja, a na rewersie św. Jana Chrzciciela. Podobnie jak inni kanonicy ubierają się w czarną sutannę z obszywkami i guzikami koloru rzymskiego filetu. Do tego zakładają czarny mucet i fioletowy pas. Ponadto nakładają rokietę oraz biret czarny z fioletowym pomponem. Przysługuje im, podobnie jak innym, pierścień kanonicki.

Kolejna Kapituła Kolegiacka św. Wojciecha w Jaworznie powołana została na mocy dekretu biskupa sosnowieckiego z 25 marca 1997 r. Jej patronem jest św. Wojciech, co widać na awersie dystynktorium, zaś na rewersie znajduje się herb pierwszego biskupa sosnowieckiego (bp. Adama Śmigielskiego) i data erygowania kapituły 25 marca 1997 r. Pozostałymi elementami stroju przypominają kanoników kapituły olkusko-pilickiej.

Często spotkamy się z używaniem przed nazwiskiem kapłana tytułu: kanonik czy prałat. Na pewno to wyróżnia, podobnie jak i strój, ale nie powinno być dla nas najważniejsze. Pisał kiedyś ks. Jan Twardowski w wierszu Stopniowanie: Pięć kropli deszcz ulewa,/coś niecoś kawałek kawał,/kanonik prałat zawał.

Niektórzy słuchając dziś o kanonikach i prałatach często nie wiedzą, o co w tym wszystkim chodzi i zadają pytanie: Czy to komuś jest potrzebne? Doskonale wytłumaczył to kiedyś bp Andrzej Przybylski na łamach Niedzieli: „W każdej społeczności ludzkiej istnieją pewne zewnętrzne formy wdzięczności za służbę oraz oznaki funkcji, jakie się pełni w danej wspólnocie. W bogate płaszcze z gronostajami ubierają się rektorzy uczelni, złociste łańcuchy zakładają na siebie prezydenci miast i wójtowie gmin, bogato zdobione płaszcze i kapelusze noszą przedstawiciele różnych bractw, a generałowie podczas wojskowej gali zakładają na siebie wszystkie możliwe ordery i medale. Czy wszyscy oni noszą to dlatego, że są pyszni? Sens tych wszystkich honorów jest zupełnie inny. One mają wyrażać ducha służby i odpowiedzialności. Są również zewnętrznym znakiem wdzięczności za dotychczasową pracę i motywacją do dalszego zaangażowania”.