Dźwięczą nam jeszcze w uszach słowa liturgii Środy Popielcowej: .Pamiętaj, człowiecze, że z prochu powstałeś i w proch się obrócisz.. Mają one wymiar filozoficzny. Zawierają bowiem myśl o człowieku, o tym, że życie człowieka szybko się kończy. W XX wieku, który przeżyliśmy, ludzie wiele wycierpieli. Prochy ludzkie stały się, szczególnie w Europie, spuścizną zniszczenia, nienawiści, wszystkiego, co skierowane jest przeciwko człowiekowi, najbardziej zaś spuścizną ateizmu. Jednak drugie wezwanie: .Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię., jest bardziej pozytywne, teologiczne, Chrystusowe, ewangeliczne. Te dwie formuły funkcjonują razem i są razem bardzo ważne. Z jednej strony zawierają myśl antropologiczną o człowieku, o jego filozofii, przemijaniu, a z drugiej mówią o łasce nawrócenia i o nadziei, która płynie z Ewangelii.

Zawsze, gdy myślimy o Chrystusie, który wzywa do nawrócenia, który mówi o samozaparciu się i daje swoim słuchaczom tak niezwykłe wskazania, zastanawia jedna myśl . jak genialny był Chrystus nawet od tej strony spojrzenia ludzkiego. Pamiętajmy, że to wszystko działo się dwa tysiące lat temu. Myśl Chrystusa o człowieku, o pracy nad sobą, o rozwoju wewnętrznym, o kulturze wewnętrznej jest niesamowicie głęboka. Moglibyśmy zrobić porównanie . to, co działo się tysiąc lat po narodzeniu Chrystusa wśród narodów pogańskich, a kultura, którą zaproponował Chrystus, tak wielka, niezwykła, bogata wewnętrznie. Oczywiście, jest to kultura namaszczona Bożą obecnością, Bożą łaską. To łaska odkupienia przez Chrystusa.

Z tej kultury ewangelicznej można czerpać nieskończenie wiele i są to moce, które mają nam towarzyszyć w Wielkim Poście. Bo Wielki Post jest okresem bardzo mocnego domagania się człowieka o wnętrze pozytywne. Dzisiaj, zwłaszcza w naszej ojczyźnie, trzeba pomyśleć naprawdę o tych dwóch sprawach, które słyszymy w kościołach. Z jednej strony trzeba pokazać człowiekowi, że jest słaby, że sam z siebie nic nie może i jest nicością. To jest także jakieś przypomnienie zjawiska pychy. Człowiek żyje bowiem nieraz w poczuciu wielkiej dumy, faktu posiadania lub dążenia za rzeczami, które go materialnie bogacą. Niejeden w tym celu depcze przykazania Boże, zapominając, że jest prochem, że to wszystko kiedyś się skończy, i że . jak mówi Hiob: .nagi wyszedłem z łona matki i nagi tam wrócę. (1, 21). Taka jest ogromna prawda filozoficzna, która przekłada się na prawdę teologiczną, ewangeliczną.

Podczas rekolekcji, które powinniśmy odprawić w Wielkim Poście . nawet rekolekcji zamkniętych, jeśli to tylko możliwe . postarajmy się wyciszyć i posłuchać, co mówi do nas Bóg. I tak jak Pan Jezus poszedł na 40 dni na pustkowie, żeby się modlić, żeby i w naszym życiu w okresie Wielkiego Postu zaistniały takie wydarzenia i zjawiska, które ubogacają wewnętrznie i sprawiają, że stajemy się mocniejsi i więksi w naszym człowieczeństwie. Po to są rekolekcje.

Polska potrzebuje ludzi sumienia . mówił o tym Ojciec Święty i widzimy dziś tę potrzebę doskonale. I to jest chyba największy krzyk w dzisiejszej Polsce, że nie mamy ludzi sumienia, że ciągle dzieją się jakieś rzeczy niedobre, ludzie mieniący się być wartościowymi, o tych wartościach zapominają. A przecież ludzie sumienia, to są ludzie modlitwy, żyjący nauką Ewangelii, a nie tylko mówiący o niej; którzy mają świadomość wpływu zła na człowieka i wiedzący, że trzeba wciąż w Bożym świetle korygować swoje postępowanie wobec bliskich, swego otoczenia, społeczeństwa. Wypracowywanie człowieka sumienia to wielkie wyzwanie, które powinniśmy podjąć teraz, gdy rozpoczynamy czas Wielkiego Postu.

Komentarzy ks. inf. Ireneusza Skubisia dotyczących bieżących wydarzeń w Polsce i świecie można wysłuchać w audycji radiowej .Spotkanie z Niedzielą., emitowanej na falach Radia Fiat w każdy wtorek o godz. 21.30 w pasmach 94,7 FM, oraz w audycji .Wypowiedź dnia. codziennie o godz. 11.00.