W kościele Jezusa Chrystusa Najwyższego i Wiecznego Kapłana w Wyższym Międzydiecezjalnym Seminarium Duchownym w Częstochowie metropolita częstochowski przewodniczył 5 lutego Mszy św. żałobnej w jego intencji.

Wewnętrznie scalony

– Pamiętamy o swoich przełożonych, o ludziach naszej drogi, którzy głosili nam słowo Boże i wychowywali nas na wiernych do końca kapłanów według Serca Jezusowego – zapewnił w homilii abp Depo, nawiązując do słów z Listu do Hebrajczyków, które były odczytywane w liturgii 3 lutego, w dniu śmierci kapłana.

Metropolita podkreślił, że kapłaństwo ks. Pamuły „było kapłaństwem wewnętrznie scalonym”. – Do końca życia był duszpasterzem i nauczycielem odpowiedzialnych dróg wiary – dodał.

Arcybiskup dziękował Bogu za gorliwość i kompetencję naukową zmarłego kapłana, „zwłaszcza wobec ideologii, która obiecuje raj już na ziemi i tylko na ziemi, pełniąc funkcję doczesnego, świeckiego substytutu religii”.

Mszy św. pogrzebowej ks. Stanisława Pamuły 6 lutego w WMSD w Częstochowie przewodniczył biskup senior Antoni Długosz. Następnie trumna z ciałem zmarłego kapłana została złożona na częstochowskim cmentarzu św. Rocha.

Wrażliwość, kultura i szacunek

Ksiądz Czesław Mendak, dyrektor Domu Księży Emerytów im. Jana Pawła II w Częstochowie, w którym ks. Pamuła spędził kilka dni, dziękował za jego wielowymiarową posługę, zwłaszcza jako wychowawcy i wicerektora w częstochowskim seminarium w Krakowie. – Zaangażował się w tę pracę całym bogactwem intelektualnym, z wrodzoną sobie wrażliwością, osobistą kulturą i szacunkiem dla każdego. Miał wizję kształtowania intelektualnego, moralnego i dojrzałego alumnów na miarę potrzeb naszych czasów. Myślę, że pokolenie kapłanów, które otrzymało święcenia pod koniec lat 80. i na początku lat 90. XX wieku, mogło doświadczyć jego mądrości wychowawczej, umiejętności ukazywania piękna kapłańskiej drogi, kształtowania człowieczeństwa otwartego na drugiego człowieka. Była to mobilizacja do kultury bycia kapłana autentycznego, świadka Chrystusa. Takich przewodników i formatorów potrzeba dzisiaj młodemu pokoleniu. Był bardzo czytelnym znakiem Chrystusa jako przełożony i wychowawca – zaznaczył ks. Mendak.

Ksiądz Wojciech Pelczarski, proboszcz parafii św. Faustyny Kowalskiej w Częstochowie, gdzie ks. Stanisław Pamuła spędził ostatnie lata życia, przytoczył słowa, które patronka parafii usłyszała od Jezusa: „Dusze kapłańskie w sposób szczególny są w moim Najświętszym Sercu”. Duchowny zwrócił uwagę, że zmarły odszedł do Pana w pierwszy piątek miesiąca, dlatego prosił, aby Bóg przyjął śp. ks. prof. Stanisława do swojego Najświętszego Serca. – Dziękuję mu za jego obecność w naszej parafii, a szczególnie za posługę, głoszone słowo Boże i modlitwy, które kierował za naszą wspólnotę. Wierzymy, że Jezus przyjmie swego sługę do chwały nieba – przyznał ks. Pelczarski. – W jego intencji zostaną odprawione Msze św. gregoriańskie, zamówione przez naszą parafię – dodał.

Człowiek wielkiej kultury

– Ksiądz prof. Stanisław Pamuła był moim kolegą, starszym o rok w kapłaństwie. Przez kilka lat razem byliśmy formowani w Częstochowskim Seminarium Duchownym w Krakowie. Bardzo interesował się tematyką nauki społecznej Kościoła. W tym celu odbył studia specjalistyczne. Przebywał także w Stanach Zjednoczonych, gdzie pogłębiał swoją wiedzę. To człowiek, który doświadczał nie tylko radosnych i chwalebnych tajemnic swojego życiowego różańca, ale również tajemnic bolesnych, choroby i cierpienia. Nawet podczas choroby nie zwalniał się z pisania artykułów, ciągle myślał o działalności naukowej. Był człowiekiem niezwykle oczytanym – wspomina biskup senior Antoni Długosz.

– Bardzo bliska mu była postać św. Stanisława, biskupa i męczennika, a było też tak dlatego, że pierwotnie rodzinna parafia ks. Stanisława należała do parafii św. Stanisława w Szczepanowie. Stąd w jego życiu tak mocno obecny był kult świętego biskupa i męczennika – podkreśla.

– Uważał, że nie można spocząć na laurach i trzeba ciągle pogłębiać swoją wiedzę. Dlatego też żył nauczaniem papieży. Jako wychowawca kleryków uczył kultury osobistej. To był człowiek modlitwy i pracy. Myślę, że przesłanie benedyktyńskie: Ora et labora (Módl się i pracuj) było obecne w jego życiu – podsumowuje biskup Długosz.

Kapłan, wychowawca, naukowiec

Ksiądz Stanisław Pamuła urodził się w rodzinie Władysława i Magdaleny z d. Pagacz 10 lutego 1940 r. w miejscowości Bucze w powiecie brzeskim. Tam ukończył szkołę podstawową. Następnie był uczniem liceum ogólnokształcącego w Brzesku. Po uzyskaniu świadectwa dojrzałości w 1958 r. został przyjęty do Częstochowskiego Seminarium Duchownego w Krakowie. 17 maja 1964 r. w katedrze Świętej Rodziny w Częstochowie święceń kapłańskich udzielił mu bp Stefan Bareła.

Ksiądz Pamuła pracował w placówkach duszpasterskich w: Dankowie, Dąbrowie Zielonej, Praszce, Kromołowie, w parafii św. Tomasza w Sosnowcu, w Dąbrowie Górniczej i w parafii św. Wojciecha w Częstochowie.

W 1982 r. obronił doktorat na Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie. Następnie bp Bareła skierował go na studia pogłębiające w Centro Internazionale per gli Studi dell’Opinione Pubblica w Rzymie, które zwieńczył w 1985 r. We wrześniu tego roku został mianowany wicerektorem Częstochowskiego Seminarium Duchownego w Krakowie. Pełnił tę funkcję do 1991 r. W 1989 r. uzyskał habilitację na podstawie pracy pt. „Stanowiska doktrynalne a opinie prasowe o nauczaniu społecznym Jana Pawła II na podstawie wybranych tygodników: Tygodnik Powszechny, Kierunki i Polityka”. Pracował na Wydziale Filozoficznym PAT, gdzie był kierownikiem Katedry Filozofii Społecznej oraz dziekanem i prodziekanem tegoż wydziału.

W 1990 r. został mianowany kapelanem Jego Świątobliwości Ojca Świętego Jana Pawła II z tytułem prałata.

Był wieloletnim profesorem teologii pastoralnej i socjologii religii w WSD w Częstochowie i w Wyższym Instytucie Teologicznym im. NMP Stolicy Mądrości w Częstochowie. Pracował również w Akademii im. Jana Długosza w Częstochowie na Wydziale Pedagogicznym w Instytucie Pedagogiki. 22 lutego 1999 r. uzyskał tytuł profesora nauk humanistycznych.

Jego zainteresowania badawcze koncentrowały się na teoretycznych i praktycznych przejawach myśli społecznej, politycznej i religijnej we współczesnej polskiej rzeczywistości.

Odszedł do Pana opatrzony sakramentami świętymi 3 lutego, tydzień przed ukończeniem 83. roku życia i w 59. roku kapłaństwa.