W książce wydanej w Rzeszowie w 2014 r. pt. Czterdzieści lat minęło.... W służbie Kościołowi 1974 – 2014 ks. Zygmunt Mularski napisał o sobie: „Urodziłem się 2 czerwca 1950 r. w Pstrągówce. Po ukończeniu szkoły średniej wstąpiłem do Wyższego Seminarium Duchownego w Przemyślu. Święcenia kapłańskie otrzymałem w Jaśle 15 czerwca 1974 r. w kościele św. Antoniego – Ojców Franciszkanów z rąk bp. Stanisława Jakiela. Pełniłem posługę wikariusza w parafiach: Kamień, Domaradz, Gorzyce Tarnobrzeskie, Lesko, Wielowieś – Tarnobrzeg. Odbyłem studia specjalistyczne z katechetyki na KUL w latach 1980-83. W latach 1985-88 byłem zastępcą ks. Feliksa Flejszara w posłudze kapelana Wojewódzkiego Szpitala przy ul. Szopena w Rzeszowie. Następnie byłem proboszczem w parafiach: Trzebuska 1988-93, Biecz – Boże Ciało 1993 – 2001, Trzebownisko 2001-09. Aktualnie jestem proboszczem w parafii Gwoźnica Górna. Pełniłem następujące funkcje: wykładowca dla katechetów świeckich 1994-98, wykładowca katechetyki i pedagogiki w WSD Rzeszów w latach 1994-99, wicedziekan w dekanacie bieckim w latach 1993 – 2001. Jestem także wizytatorem katechezy od 1992 r. oraz doradcą metodycznym w kuratorium w Nowym Sączu”.

Ślady AK w Trzebusce

Jako kolega rocznikowy ks. Zygmunta chciałbym w skrócie przybliżyć jego proboszczowskie lata. W 1988 r. ks. Mularski został skierowany do wspólnoty Matki Bożej Częstochowskiej w Trzebusce. Po wybudowaniu kościoła przez dwa lata wioska była filialnym ośrodkiem religijnym należącym do Sokołowa Małopolskiego. Parafię erygował biskup przemyski Ignacy Tokarczuk w lipcu 1988 r. Pierwszym proboszczem został ks. Zygmunt Mularski. Jego staraniem urządzono cmentarz parafialny, a w latach 1989-93 wybudowano plebanię. Warto zauważyć religijną i patriotyczną troskę księdza proboszcza o pamięć związaną z Armią Krajową. W 1944 r. NKWD utworzyła obóz koncentracyjny w Turzy dla pojmanych żołnierzy AK. W połowie listopada, w trakcie jego likwidacji, część więźniów przeznaczono na wywóz na Sybir, a ok. 300 rozstrzelano w lesie opodal Turzy. Ksiądz Zygmunt czynnie uczestniczył w pamięci modlitewnej i patriotycznej tego „Małego Katynia”.

W historycznym Bieczu

Mianowanie ks. Zygmunta Mularskiego na probostwo w Bieczu – Farze w 1993 r. było nowym, wielkim wyzwaniem, także historycznym. Gród w Bieczu istniał już w XI wieku. Parafia pierwotna powstała w XI wieku. Szpital dla chorych i ubogich ufundowali w 1395 r. św. Królowa Jadwiga i mieszczanie bieccy. To bardzo krótki rys historii, w którą wszedł nowy proboszcz. W cytowanej publikacji ks. Mularski napisał: „Podczas proboszczowania w kolegiacie Bożego Ciała w Bieczu troszczyłem się o wiekowe budowle i zabytki. Podjąłem wraz z Urzędem Konserwatorskim i parafianami renowację gotycko-renesansowej wieży – dzwonnicy”. Oprócz duszpasterstwa, wiele troski i starań ksiądz proboszcz wkładał w działalność Fundacji św. Jadwigi celem odnowienia szczególnej pamiątki, czyli Szpitala dla ubogich, nawiązującej do świętej królowej. Kultywował także liczne tradycje bardzo starej parafii.

W Trzebownisku i Gwoźnicy Górnej

W 2001 r. ks. Zygmunt otrzymał nominację na proboszcza w parafii Trzebownisko. Kontynuując rozbudowę kościoła podjętą przez poprzednika ks. dr. Władysława Kreta, nowy proboszcz kierował wykonaniem elewacji świątyni, podjął remont plebanii, wybudował kaplicę cmentarną. Zostały zainstalowane nowe organy, przygotowano projekt malowania kościoła. Wielką troską otaczał młodzież, szanował emerytowanego ks. Henryka Piesowicza. Zorganizował pielgrzymkę do Rzymu.

Od 2009 r. do 2020 r. pełnił posługę proboszcza w Gwoźnicy Górnej. Tu oprócz gorliwości duszpasterskiej wyrażanej w nabożeństwach, homiliach oraz szczególnej formacji młodzieży i katechizacji podjął wielkie dzieło kompleksowej modernizacji kościoła św. Antoniego i jego otoczenia. Trzeba zauważyć, że prawie cały pobyt w tej parafii, łącznie z ostatnimi latami na emeryturze, naznaczony był rozwojem nieuleczalnej choroby. Będącego na emeryturze ks. Mularskiego stałą troską otoczył jego następca – ks. Gabriel Tendelski. Wielkiemu czcicielowi św. Antoniego, wyświęconemu do kapłańskiej posługi w sanktuarium św. Antoniego w Jaśle przyszło dopełnić kapłaństwa pod opieką tego patrona. Odszedł do Pana 27 stycznia 2023 r.

Ostatnia droga

Pogrzeb ks. Zygmunta Mularskiego był wyrazem wielkiej wdzięczności, którą w niedzielę 28 stycznia 2023 r. wyraził bp Jan Wątroba. Kaznodzieją był ks. prał. Antoni Kocoł, obecnych było 60 kapłanów oraz liczni parafianie. Poniedziałek był drugim dniem uroczystości pogrzebowych pod przewodnictwem bp. Kazimierza Górnego, z którym celebrowało Eucharystię 80 kapłanów. Homilię wygłosił kolega rocznikowy ks. prał. Stanisław Potera. W imieniu dekanatu zmarłego pożegnał ks. Artur Grzęda, dziekan, a obecny proboszcz ks. Gabriel Tendelski wyraził wdzięczność śp. ks. Zygmuntowi oraz wszystkim, którzy przybyli na jego pogrzeb. Zarówno w dniu eksporty, jak i pogrzebu przed Mszą św. były prowadzone przez parafian modlitwy. Warto zauważyć bardzo liczny udział parafian w uroczystości pogrzebowej oraz przybycie wiernych z poprzednich placówek, między innymi z Biecza, Trzebuski, Wielowsi – skąd przybyło 80 dawnych parafian, a z Trzebowniska – aż 100. Nastrój powagi wprowadziła orkiestra. Na wysokości zadania stanęli jak zwykle strażacy oraz panie z KGW, które przygotowały posiłek dla kapłanów i rodziny. Ksiądz Zygmunt Mularski spoczął obok kaplicy na miejscowym cmentarzu. Z naszego rocznika – 33 kapłanów wyświęconych w 1974 r. – zmarło już 13 kolegów. W imieniu pozostałych 20 z wdzięcznością przywołuję pamięć ks. Zygmunta, który w latach kleryckich i kapłańskich nam przewodził.