Był kapłanem zaangażowanym społecznie, odznaczony orderem papieskim „Pro Ecclesia et Pontifice”. „Działalnością swą objął całą diecezję i zgasł przedwcześnie strawiwszy swe siły i zdrowie w nigdy nieprzerwanej pracy dla Kościoła i Ojczyzny” – napisał na łamach Niedzieli w 1933 r. ks. Wojciech Mondry, pierwszy redaktor naczelny tygodnika. Również Goniec Częstochowski podkreślił ogromne zasługi ks. Sędzimira. „Pełnił swe szczytne i trudne obowiązki z zapałem i energią niestrudzonego działacza i organizatora” – czytamy w tekście z 4 marca 1933 r.

Początki

Ksiądz Zygmunt Sędzimir urodził się 28 lipca 1881 r. w Kole, na ziemi kaliskiej, w rodzinie Piotra, urzędnika miejskiego, i Marii z d. Zgrzelak. Ukończył gimnazjum klasyczne w Kaliszu. Studia filozoficzne i teologiczne odbył w Seminarium Duchownym we Włocławku. Święcenia kapłańskie otrzymał w 1903 r. Studiując w seminarium, dodatkowo ukończył diecezjalne kursy w dziedzinie społecznej i politycznej. Po święceniach kapłańskich, w latach 1903-06, pełnił funkcję kapelana bp. Stanisława Zdzitowieckiego. Był współzałożycielem i prefektem Gimnazjum Sióstr Nazaretanek w Częstochowie (1906-08).

Działacz społeczny

W Częstochowie prowadził działalność wśród robotników, zorganizował tzw. lotną bibliotekę, a w 1907 r. był współzałożycielem Stowarzyszenia Rzemieślniczo-Przemysłowego oraz należał do Towarzystwa Ogrodniczego. Nie podobało się to jednak władzom rosyjskim. Pod ich naciskiem został przeniesiony w 1908 r. do Kamienicy Polskiej, gdzie pełnił funkcję proboszcza do 1930 r. Był założycielem i prezesem Towarzystwa Pożyczkowo-Oszczędnościowego i Straży Ogniowej w Kamienicy Polskiej, członkiem Zarządu Polskiej Macierzy Szkolnej, członkiem rady gminnej i sejmiku powiatu częstochowskiego, a od 1917 r. prezesem Związku Kółek Rolniczych w powiecie częstochowskim.

Ksiądz Mondry pisał o nim, że „widząc biedę, z jaką borykały się liczne warsztaty tkackie w Kamienicy Polskiej, stworzył tamże, jednocząc te małe warsztaty, wielką Spółkę Włókienniczą «Tkacz», był od r. 1910 jej prezesem i wybudował dla niej wielkie gmachy fabryczne. Społeczeństwo oceniło wielkie zdolności i wielce owocną działalność (...), wybrało go posłem do polskiego Sejmu ustawodawczego”. Do Sejmu w 1919 r. kandydował z ramienia Polskiego Zjednoczenia Ludowego, które potem znalazło się w Narodowym Zjednoczeniu Ludowym. W 1921 r. jako przedstawiciel Sejmu przebywał w USA w sprawach polityki emigracyjnej i zapoznał się z duszpasterstwem polonijnym. W okresie powstań śląskich utworzył w Kamienicy Polskiej Podkomitet Obrony Śląska. Należał od 1923 r. do Polskiego Stronnictwa Ludowego „Piast”.

Na służbie diecezji

Biskup Teodor Kubina powierzył mu w 1929 r. dzieło budowy gmachu Częstochowskiego Seminarium Duchownego w Krakowie, a rok później funkcję dyrektora Diecezjalnego Instytutu Akcji Katolickiej. Był dyrektorem Związku Instytucji Opiekuńczych i Stowarzyszeń Dobroczynnych Caritas diecezji częstochowskiej i organizatorem kilku Kół Inteligencji Katolickiej. „Był szczerym przyjacielem naszego pisma i dążył do tego, aby w każdem stowarzyszeniu Akcji Katolickiej była specjalna sekcja kolportażowa” – napisał ks. Wojciech Mondry.

Ksiądz Zygmunt Sędzimir zmarł w Częstochowie 2 marca 1933 r. Został pochowany na cmentarzu Kule.