Dzisiaj patrzymy na przykład św. Józefa, opiekuna Najświętszej Maryi Panny, Pana Jezusa, Kościoła świętego, rodziny i prosimy Go gorąco, aby wypraszał potrzebne siły wszystkim pracownikom i podopiecznym Gminnego Dziennego Domu Pomocy w Osobnicy – powiedział w homilii bp Jan Wątroba.
Z okazji 5. rocznicy działalności Gminnego Dziennego Domu Pomocy w Osobnicy 20 marca br. bp Jan Wątroba przewodniczył Mszy św. w kościele św. Stanisława BM i św. Jadwigi Śląskiej w Osobnicy.
W homilii bp Wątroba zwrócił uwagę na postać św. Józefa. – Dzisiaj patrzymy na powołany w 2017 r. Gminny Dzienny Dom Pomocy w dniu, w którym Kościół czci św. Józefa. Święty Józef znany jest przede wszystkim jako patron rodzin i osób umierających. Tradycja chrześcijańska przekazuje, że Józef umarł w obecności Jezusa i Oblubienicy, Najświętszej Maryi Panny, stąd wzywamy św. Józefa jako patrona dobrej śmierci. Trudno sobie wyobrazić piękniejszy moment odejścia z tego świata, gdy mamy świadomość, że jest przy nas Jezus i Maryja – zaznaczył kaznodzieja.
W nawiązaniu do rocznicy biskup podziękował wszystkim za modlitwę, pomoc i wsparcie w dziele tworzenia Dziennego Domu Pomocy. – Ci, co przychodzą do tego domu, przychodzą z poczuciem, że ktoś się nimi zaopiekował, ktoś zatroszczył się o ich kondycję, różne trudności, zwłaszcza samotność, różne niesprawności, choroby, czasem smutek, czasem wręcz rezygnację. Dzisiaj chcemy dziękować Panu Bogu, że taką piękną myślą natchnął ówczesnego proboszcza ks. Czesława Szewczyka, którego inicjatywę kontynuuje obecny proboszcz ks. Krzysztof Szopa i tym wszystkim, którzy na tę inicjatywę spojrzeli życzliwie, wsparli i wspierają nadal. Ten dom jest pomnikiem, znakiem, że Bóg nie zostawia nas samych.
Wręczenie medali i dyplomów uznania od prezydenta RP i wojewody lubelskiego
Jubileuszowe uroczystości związane z 20-leciem istnienia Środowiskowego Domu Samopomocy w Tarnogrodzie odbyły się 26 czerwca
Rocznicowe uroczystości rozpoczęły się Mszą św. w kościele pw. Przemienienia Pańskiego w Tarnogrodzie, którą w intencji podopiecznych i pracowników placówki sprawował pasterz naszej diecezji, bp Marian Rojek. W rozmowie Biskup podkreślał, iż dzięki takim miejscom osoby sprawne inaczej czują się potrzebne i akceptowane w społeczeństwie. – Ten dom to rzecz wspaniała, ale patrząc ze strony Ewangelii, to konkretne realizowanie wezwania Chrystusa do miłości i pomocy potrzebującym. Osoby dotknięte niepełnosprawnością, nieporadnością życiową czy zaburzeniami mają nie tylko prawo być kochane czy akceptowane, ale i prawo na pomoc ze strony społeczeństwa. Tutaj potrzebna jest szczególna życzliwość i mądra, odpowiedzialna miłość. Dziś widzimy owoce realizacji tego Chrystusowego wezwania, tej życzliwości i otwartości dla drugiego człowieka – wskazał bp Rojek.
U progu Wielkiego Postu św. Faustyna Kowalska uczy nas swoim życiem i zapiskami z „Dzienniczka”, jak dobrze przeżyć czterdzieści dni pokuty i nawrócenia. Przybliżała się do Jezusa trzema drogami: modlitwą, postem i jałmużną - powiedział bp Mirosław Milewski podczas wprowadzenia relikwii Apostołki Bożego Miłosierdzia w swojej rodzinnej parafii św. Franciszka z Asyżu w Ciechanowie.
Uroczystość odbyła się 22 lutego, w 95. rocznicę pierwszego objawienia Jezusa Miłosiernego w Płocku. Wspólnota parafii, w której - jak podkreślał biskup - kult Bożego Miłosierdzia jest żywy od lat, przyjęła relikwie jako dar i zobowiązanie. W parafii od dekady działa Bractwo Miłosierdzia, codziennie odmawiana jest Koronka do Miłosierdzia Bożego, a każdego 22. dnia miesiąca trwa adoracja Najświętszego Sakramentu. - Relikwie są znakiem obecności świętych pośród nas. To szczególna pamiątka po osobie, która heroicznie odpowiedziała na Boże wezwanie - mówił bp Milewski, wskazując, że przyjęcie relikwii u progu Wielkiego Postu ma głęboką wymowę.
Każdego dnia Wielkiego Postu podamy Ci jedno konkretne pytanie, które Jezus zadaje w Ewangeliach (np. „Czy wierzysz?”, „Czego szukacie?”, „Czy miłujesz Mnie?”). Bez moralizowania. Niech to będzie zaproszenie do osobistej konfrontacji i zmierzenie się z własnymi trudnościami w czasie tegorocznej wielkopostnej drogi.
Piotr zaczął tonąć, gdy skupił się na falach. Zwątpienie często rodzi się z nadmiaru bodźców i braku skupienia na Bogu. Najważniejsze też dla nas, uwierzyć w Syna Bożego, w Jego boską moc, w Jego obecność, która oznacza zbawienny ratunek. Doświadczenie mocy Jezusa i Jego zbawczego działania jest uwarunkowane naszą wiarą. Piotr szedł po jeziorze, ale uląkł się i zwątpił w pomoc Jezusa. Trzeba bardziej zaprosić Go do łodzi swojego życia, mieć z Nim osobistą relację wiary i miłości. Odwagi, Ja jestem, nie bójcie się.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
