Reklama

Kościół

Edytorial

Skrzydła

Miłosierdzie wymaga spostrzegawczości i pewnej wrażliwości, nie działa z automatu. Dlatego część z nas sądzi, że współczesny świat tę wrażliwość powoli traci.

Dodaj nasz portal do preferowanych źródeł Google
Artykuły z niedziela.pl będą pojawiać się częściej w Twoich wynikach wyszukiwania

Ktoś powiedział, że ludzi dzieli się na świętych, świętej pamięci i tych, od których chce się mieć święty spokój. Oczywiście, można żyć w przeświadczeniu, że Pan Bóg powinien nie mieć do mnie zastrzeżeń, bo modlę się dwa razy dziennie, chodzę do kościoła, spowiadam się w miarę regularnie, a jak ksiądz chodzi po kolędzie, to biorę wolny dzień. Gdy analizuję Dziesięć przykazań, myślę, że nie jest źle – nikogo przecież nie zabiłam, nie okradłam, nie oszukałam...

– Czego chcesz jeszcze, Panie? – Skrzydeł – powie Pan.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

– Skrzydeł, które pozwolą pofrunąć.

Pozwolą oderwać się od przyjętych kanonów, wyjść z ram, zejść z utartej ścieżki, przestać myśleć kategoriami: „to mi się opłaca, a to nie”. Zrobić coś nieracjonalnego, coś, co kłóci się z naszym „dobrze pojętym interesem”. Mówią, że chrześcijaństwo jest nieracjonalne właśnie z tego powodu: każe nadstawiać drugi policzek, kochać nieprzyjaciół, a nawet „miłować bliźniego swego jak siebie samego”. Porozmawiajmy więc o miłosierdziu. Tym razem może nie o tym wielkim, blaskomiotnym, jak choćby ten nasz budzący słuszny podziw świata zryw, gdy pomagamy wojennym uchodźcom z Ukrainy. Pomówmy o codziennym, mozolnym, utrudzonym w swej szarej powtarzalności czynieniu dobra.

Reklama

Ostatniej soboty zastanawialiśmy się ze znajomymi, czy miłosierdzie oznacza w naszych czasach podatkowy odpis 1,5%, wspieranie rozmaitych internetowych akcji charytatywnych i wrzucenie żebrakowi 5 zeta do pudełka, czy coraz mniej jest w nim wymiaru osobistego, rodzaju wewnętrznej potrzeby? Najmłodsi utrzymywali, jak zwykle radykalnie, że jedynym sposobem na to, by poczuć się człowiekiem pełnowymiarowym, jest działanie na rzecz innych. Gadanie o miłosierdziu albo wrzucanie na tacę większej kwoty, bo akurat zbierają na biedne dzieci, to miłosierdzie mikroskopijne. Godne pochwały, ale jednak mini. Jest tyle okazji, by zrobić coś dobrego, że grzech z nich nie skorzystać. Będzie z tego mniej przemocy, hejtu, poranionych ludzi, ćpania i złamanych życiorysów. Miłosierdzie to działanie, akcja, Boża energia – tak mówili (więcej na s. 22-23).

Sporo starsi, którzy o życiu wiedzą trochę więcej, doceniają sens małych gestów. Uważają za dar niebios istnienie ludzi, którzy swymi codziennymi aktami miłosierdzia czynią świat lepszym. Nie są idealni – potrafią się wściec, zapomnieć o ważnych datach, nie odbierać telefonów, obrażać się o byle co – ale jednocześnie Bóg daje im jakąś nadludzką siłę. Noszą na sobie ciężary, przy których my, prości zjadacze chleba, wymiękamy, są zdolni do naprawdę wielkich poświęceń, niewyobrażalnych dowodów miłości, wyrzeczeń i czynów. Kimś takim jest sąsiadka, bo samotnie wychowuje trójkę dzieci i zmaga się z pijaństwem męża. Staruszek, który daje tym dzieciom darmowe korepetycje z matematyki. Kolega z pracy, bo od 20 lat opiekuje się sparaliżowaną żoną bez słowa skargi. Anka i jej nieuleczalnie chory synek Krzyś. I pani Hania, która nie potrafi przejść obojętnie obok krzywdy czynionej ludziom i zwierzętom. I znajomy lekarz, z całą linijką tytułów przed nazwiskiem, co leczy biedniejszych za darmo. I pewien Nauczyciel, Sędzia, Pracownik Socjalny, Policjant, Urzędnik, Ksiądz (użycie dużych liter jest uzasadnione). Cała masa zwyczajnych ludzi, którzy uśmiechem, bezinteresowną pomocą, ugotowanym obiadem, upraną odzieżą, umytą podłogą, zaopiekowanym bliźnim mówią Stwórcy swoje „tak”. A wszystko to bez lansu, bez filmików wrzucanych na YouTube’a, bez chwalenia się na TikToku i Instagramie... (więcej s. 8-11, 24-25, 38-39).

Miłosierdzie wymaga spostrzegawczości i pewnej wrażliwości, nie działa z automatu. Dlatego część z nas sądzi, że współczesny świat tę wrażliwość powoli traci, przerzuca potrzebę czynienia dobra na instytucje i państwo, bez osobistego zaangażowania, bez wrażliwości na rozmaite biedy, które są wokoło. Bardzo ważne jest więc zachowanie w sobie tej nieodzownej dla chrześcijanina, katolika, człowieka czułości i życzliwości. I dlatego najnowszy numer Niedzieli w sporej części poświęcamy ludziom, którzy udowadniają, że „tylko życie dla innych jest warte przeżycia”.

2023-04-06 15:25

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Oceń: +7 0 dodaj do źródeł Google

Reklama

Wybrane dla Ciebie

O napełnieniu Bożą mądrością

Kto uznaje Jezusa Chrystusa jako jedynego Boga i Pana w swoim postępowaniu, kto żyje Jego słowami – Dekalogiem, przykazaniem miłości i ośmioma błogosławieństwami – ten jest wewnętrznie scalony, jednolity, duchowo bogaty, niezależny wobec tych wszystkich, którzy chcą go sobie podporządkować. Jego rozum, umocniony konsekwentną wiarą w Boga, stara się właściwie rozeznawać rzeczywistość, w jakiej się znajduje. Taka osoba, napełniona Bożą mądrością, panuje nad cielesnymi pożądaniami, nad przelotnymi emocjami oraz uczuciami, kierując się zdecydowaną wolą zawsze otwartą na dobro. Autentyczny chrześcijanin jest prawdziwie wolny, wybierając i kierując się w swoim życiu Bożą prawdą, mądrością i miłością.
CZYTAJ DALEJ

Apel Papieża: więcej oaz braterstwa, mniej pustyń indywidualizmu

2026-11-16 16:18

[ TEMATY ]

braterstwo

Leon XIV w Ameryce Południowej

apel papieża

Vatican Media

Papież w ośrodku dla starszych w Limie

Papież w ośrodku dla starszych w Limie

Nie możemy oddzielać wyznawanej wiary od uczynków – podkreślił Leon XIV w domu opieki dla osób starszych w Callao. W ostatnim dniu pobytu w Peru Papież ostrzegł przed obojętnością wobec ludzi bezbronnych, ich zaniedbywaniem i wykorzystywaniem. Przypomniał, że odpowiedzią na cierpienie i nierówności musi być konkretna troska o drugiego człowieka.

W placówce prowadzonej przez Małe Siostry od Opuszczonych Starców Leon XIV spotkał się z jej mieszkańcami i pracownikami. Podziękował za piekny taniec marinera peruana, jaki podopieczni wykonali przed nim.
CZYTAJ DALEJ

Leon XIV wraca do Rzymu. Zakończyła się podróż apostolska do Ameryki Łacińskiej

2026-11-16 20:39

[ TEMATY ]

Leon XIV w Ameryce Południowej

Vatican Media

Papież-misjonarz wraca z Ameryki Łacińskiej do Rzymu

Papież-misjonarz wraca z Ameryki Łacińskiej do Rzymu

Po jedenastu dniach spędzonych kolejno w Urugwaju, Argentynie i Peru Papież odleciał ze stolicy tego ostatniego kraju do Rzymu. Zakończyła się szósta, najdłuższa dotychczas podróż apostolska Leona XIV. Papież – krótko po zabiegu na płucach – był w bardzo dobrej kondycji, a odwiedzanym narodom niósł przesłanie potrzeby głoszenia Chrystusa, godności człowieka, sprawiedliwości społecznej i bliskości.

Pełna wzruszeń, emocji, ale także twardych wskazań dotyczących obrony godności człowieka, ochrony życia, potrzeby sprawiedliwego zapewnienia niezbędnych potrzeb każdemu – taka była podróż apostolska i przesłanie Leona XIV w Ameryce Łacińskiej.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję