Reklama

Niedziela Kielecka

Odpowiadają na wezwanie

Z czego są dumni wierni parafii Matki Bożej Fatimskiej w Dyminach? Co cementuje wspólnotę i za to są wdzięczni Patronce?

Niedziela kielecka 20/2023, str. IV

[ TEMATY ]

prezentacja parafii

TER

Po Mszy św. Ksiądz Proboszcz błogosławi dzieci

Po Mszy św. Ksiądz Proboszcz błogosławi dzieci

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Wokół setek kościołów w Polsce i na świecie, w wioskach i miastach 13. dnia miesiąca od maja do października wyruszają wieczorne procesje ze światłem i figurą Pani Fatimskiej. Tak będzie również w parafii Matki Bożej Fatimskiej w Dyminach pod Kielcami, gdzie parafianie od lat uczestniczą w tych nabożeństwach, zawierzając się Maryi.

Reklama

To jest stosunkowo młoda wspólnota parafialna w naszej diecezji. Odrębne duszpasterstwo powstało w Dyminach w 1986 r. z parafii Suków i kieleckiej parafii Chrystusa Króla na Baranówku. Pierwszym duszpasterzem został ks. Tadeusz Szeląg z zadaniem utworzenia nowej parafii. Przy ul. Sukowskiej istniała drewniana mała kaplica MB Częstochowskiej. Parafianie myśleli, aby w okolicy tego miejsca powstał kościół. Pragnieniem ks. Szeląga było rozpoczęcie budowy nowej świątyni właśnie pod wezwaniem Matki Bożej Fatimskiej, jeśli uda się ruszyć z budową do 13 października, po zgromadzeniu wszystkich potrzebnych dokumentów i zakupieniu działki pod budowę. Ten plan powiódł się, co odczytał jako Jej błogosławieństwo. Dom Boży dedykowany Pani Fatimskiej powstawał w niełatwych, komunistycznych czasach, a jednak wierni, szczęśliwi że będą mieli świątynię, nie szczędzili środków i wysiłków własnych rąk przy jego budowie. Mobilizacja i zaangażowanie cementowała wspólnotę. Wdzięczni Patronce zaczęli rozwijać w rodzinach do Niej szczególne nabożeństwo, poznając i wsłuchując się w przesłanie Maryi z Fatimy.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Rozkrzewiają fatimski kult

– Jak wspominają starsi kapłani, na samym początku oni nie rozumieli znaczenia objawień fatimskich. To orędzie jakby na nowo odkrył dla nas Jan Paweł II, który zainteresował się kultem Matki Bożej Fatimskiej, zgłębiał objawienia, szerząc kult Maryi, która go ocaliła – mówi ks. Proboszcz Adam Rosochacki. – Matka Boża cały czas prosiła o odmawianie Różańca, który jest bliski sercu każdego katolika, a szczególnie Polaka. Od początku w parafii propagowano systematyczną modlitwę różańcową wśród wiernych. Z czasem ks. Tadeusz Szeląg rozpoczął również w parafii nabożeństwa pierwszych sobót miesiąca, wynagradzające Niepokalanemu Sercu Najświętszej Maryi Panny za grzechy nasze i całego świata. Jego troska i zaangażowanie w szerzeniu tego nabożeństwa koncentrowały się wokół orędzia Maryi o potrzebie wynagrodzenia Bogu za przewinienia. Widział również potrzebę propagowania nabożeństw fatimskich i pierwszosobotnich nie tylko w parafii w Dyminach, ale szerzej – w całej diecezji, przypominając o orędziu z Fatimy przy każdej okazji, w różnych kościołach, rozdając foldery i plakaty, zachęcając do modlitwy.

Wyjątkowy odpust

Reklama

Wierni spotykają się na nabożeństwach wieczornych od 13 maja do 13 października. Uczestniczą we Mszy św., rozważają Różaniec, idą w procesji światła dookoła kościoła. Nabożeństwa cieszą się dużą frekwencją. Biorą w nich udział także wierni z innych parafii. Księdzu Proboszczowi udało się zachęcić członków róż różańcowych, aby po Mszy św. po odmówieniu Różańca podczas wystawienia Najświętszego Sakramentu, było również piętnastominutowe rozważanie jednej z tajemnic Różańca.

Przez Pierścienicę do Dymin

– W dekanacie wytworzyła się szczególna tradycja pielgrzymki. Liczna grupa wiernych, z parafii Chrystusa Króla, z kieleckiego Baranówka, przechodzi przez górę Pierścienicę, odmawiając Różaniec w sobotę, na tydzień przed odpustem parafialnym, na nabożeństwo fatimskie do Dymin – opowiada ks. Rosochacki. Odpust parafialny wyznaczony na ich zakończenie 13 października – Ten dzień jest kulminacją całego roku, jest czasem podziękowania Maryi za opiekę nad parafią, nad każdą rodziną i za dzieło ukończonej świątyni, w której możemy się wspólnie modlić – wyjaśnia.

Wiele lat temu ks. Tadeusz Szeląg wraz z parafianami podjął inicjatywę budowy groty, która nawiązuje do maryjnych objawień z Lourdes. Powstała piękna przestrzeń wkomponowana w otoczenie, nawiązująca do maryjnych objawień. Jest to miejsce, które daje możliwość wyciszenia i modlitwy. Czasami przed grotą wierni śpiewają majówki. Od 7 lat obok kościoła i wokół groty parafianie gromadzą się na pikniku rodzinnym, który integruje wspólnotę.

Razem w modlitwie różańcowej

Reklama

W parafii zawiązało się dziewięć róż różańcowych. Dwa lata temu z inicjatywy młodych małżeństw powstała róża, w której rodzice modlą się za swoje dzieci. Ostatnio panowie zgłosili się z propozycją, aby zawiązać męską różę różańcową. – Przeprowadzam ciekawe rozmowy, jest wielu pobożnych mężczyzn, którzy w modlitwie upatrują siłę do działania i spełnienia swojego powołania jako ojcowie, mężowie. Jest już kilku chętnych i ufam, że wkrótce powstanie pierwsza męska róża różańcowa. Bardzo dużo osób przychodzi na nabożeństwa majowe, różańcowe, roratnie. Pobożność maryjna w naszej parafii z upływem czasu nie gaśnie. Rozwijają ją rodziny, przekazując przez przykład wiary swoim dzieciom. Siostra Łucja podkreślała, że zagrożeniem dla wiary jest nie tylko komunizm w Rosji, ale także to, co obecnie przeżywamy – atak na wartość rodziny, i dlatego naszą troską jest, żeby rodzinnie, w małżeństwach żyć wiarą na co dzień i przekazywać ją młodemu pokoleniu – mówi ks. Adam Rosochacki.

Cenne pamiątki po papieżu

Co roku parafia przyjmuje kilkuset uczestników Rowerowej Majówki Rodzin, której pomysłodawcą jest bp Marian Florczyk. Przed kościołem w Dyminach rowerzyści maj swój pierwszy postój. Uczestnicy majówki modlą się w kościele, w którym znajdują się osobiste pamiątki po św. Janie Pawle II – sutanna, należąca do papieża, zastawa, piuska. Są one darem bp. Florczyka dla wspólnoty parafialnej. Mieszkańcy Dymin goszczą także co roku w sierpniu, podejmując obiadem, pielgrzymów Kieleckiej Pielgrzymki na Jasną Górę. W parafii zatrzymują się na nocleg pielgrzymi idący z Lublina, a także pielgrzymi z pielgrzymki sandomierskiej.

Dumni z powołań

– Dziękujemy Bogu, że wśród rodaków, mamy kapłanów i siostry zakonne. Jesteśmy dumni, że z naszej parafii pochodzi bp Florczyk, który przeżywa 25. rocznicę sakry biskupiej. W tym jubileuszu uczestniczyliśmy w uroczystościach w bazylice katedralnej, a 30 kwietnia w naszym kościele bp Florczyk przewodniczył Mszy św. dziękczynnej – opowiada. – Zawsze wspierał naszą parafię oraz poprzedniego proboszcza ks. Tadeusza Szeląga. – mówi ks. Adam. – Biskup odwiedza parafię w każde święta, ma tu swoich bliskich, rodzinę, towarzyszy nam podczas różnych uroczystości, a parafianie pamiętają o nim w modlitwie – dodaje. Tradycją stało się celebrowanie Mszy św. w uroczystość św. Szczepana. W tym dniu wierni, obsypują Biskupa owsem, co jest nawiązaniem do kamienowania pierwszego męczennika.

2023-05-10 08:06

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Ponad siedmiowiekowa historia

Niedziela sandomierska 34/2021, str. VIII

[ TEMATY ]

prezentacja parafii

Archiwum parafii

Widok z lotu ptaka na kościół parafialny

Widok z lotu ptaka na kościół parafialny

W widłach Wisły i Sanu położona jest parafia Wrzawy, która w tym roku świętuje jubileusz 750-lecia istnienia.

Dokładna data erygowania parafii we Wrzawach nie była znana do lat 50. XX wieku. Dopiero mjr. Józef Rawski, tarnobrzeski regionalista natknął się na nią w aktach wizytacji dekanatu miechocińskiego z 1793 r. Wcześniejsze przekazy podawały informacje, że została ona utworzona przed rokiem 1325. Znalazła się wtedy w wykazie parafii diecezji krakowskiej odprowadzających świętopietrze. Wizytator zapisując najważniejsze informacje o parafiach z dekanatu zanotował, że parafia we Wrzawach została erygowana w 1271 r. Hipotezę taką potwierdzają także wezwania świątyni św. Wawrzyńca, św. Stanisława Biskupa i Męczennika, św. Katarzyny Aleksandryjskiej, które mają charakter typowy dla wspomnianego wieku. Poza tym miejscowość została wymieniona w dokumencie starosty krakowskiego i sandomierskiego Thassa z Vissinburga z 1294 r. Nazywano ją wówczas „Wreuici”. Od 1468 r. funkcjonuje obecna nazwa Wrzawy, co oznacza miejsce, gdzie woda wrze, kotłuje się, tworząc wiry i odmęty. Parafia została wydzielona z terenu parafii Gorzyce jako fundacja rodu Dębno. Opiekę nad nią sprawowały rody szlacheckie: Górajskich, Sienieńskich, Koniecpolskich, Słupeckich, Hadziewiczów i Horochów. Utrzymanie kościoła nastręczało wiele problemów na przestrzeni wieków. Biskup Krakowski Jakub Zadzik wizytując parafię w 1637 r., napisał w dokumentach powizytacyjnych, że w świątyni widać ślady zatopień wodnych, które sięgały nawet do ołtarza głównego. Renowacje kościoła przeprowadzono w połowie XVII wieku. Nową świątynię postawiono wtedy na fundamentach starej. Miała ona prawdopodobnie kształt krzyża, była zbudowana z drewna i nakryta gontem. Według historyków przed kolejnymi powodziami zabezpieczono ją od dołu kłodami. Niestety położenie miejscowości w widłach Wisły i Sanu powodowały dalsze powodzie, które nie omijały wrzawskiego kościoła. Już w XVIII wieku pisano, że podgniłe belki i spojenia zagrażają bezpieczeństwu wiernych. Kolejne powodzie, które nawiedzały Wrzawy latem w latach 1867, 1884 r. oraz zimą 1888 r. powodowały dalsze niszczenie świątyni. Powódź w latach 20. XIX wieku niemalże doprowadziła do całkowitego zniszczenia budowli. Dobroczyńcy wraz z parafianami postanowili wówczas podnieść teren placu kościelnego, co uchroniłoby kolejną świątynię przed dalszymi podtopieniami. Po zakończeniu tych prac, w latach 1826-27 wybudowano nowy kościół. Był to obiekt jednonawowy, wykonany z drzewa modrzewiowego i pokryty gontem. Swoim wyglądem przypominał istniejącą do dnia dzisiejszego drewnianą świątynię w Radomyślu nad Sanem. W latach 20. XIX wieku kościół parafialny został po raz kolejny zalany, co doprowadziło go niemalże do ruiny. Ostatnia drewniana świątynia zbudowana w latach 1826-27 została spalona 4 sierpnia 1944 r. przez wycofujące się wojska niemieckie. Nową murowaną świątynię Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski wzniesiono w latach 1958-61 z inicjatywy ówczesnego proboszcza ks. Alojzego Sierżęgi. Projekt kościoła opracował inż. Andrzej Galar z Rzeszowa. Miała to być budowla prosta, ale o stylowej architekturze modernistycznej, posiadająca stromy dach ze strzelistą sygnaturką, wraz ze swoistymi „przyporami” ścian, co miało być nawiązaniem do gotyku. Uroczyste poświęcenie kościoła odbyło się 26 sierpnia 1961 r.
CZYTAJ DALEJ

Rada KEP ds. Społecznych zachęca do lektury encykliki „Magnifica humanitas”

Zachęcamy wszystkich ludzi dobrej woli, zwłaszcza polityków, przedsiębiorców, naukowców i wychowawców do wnikliwej lektury encykliki „Magnifica humanitas” – czytamy w opublikowanym dziś, 2 czerwca 2026 r., przesłaniu Rady Konferencji Episkopatu Polski ds. Społecznych. Jej członkowie podkreślają, że encyklika Leona XIV może stać się przewodnikiem w czasach głębokich przemian cywilizacyjnych.

Rada ds. Społecznych KEP wskazuje, że centralnym tematem encykliki są „rzeczy nowe” naszych czasów: cyfryzacja, sztuczna inteligencja i robotyka. Zdaniem autorów dokumentu Leon XIV podejmuje wobec współczesnej rewolucji technologicznej podobny wysiłek rozeznania, jaki Leon XIII podjął wobec przemian wywołanych rewolucją przemysłową w encyklice Rerum novarum. Papież ukazuje szanse i zagrożenia związane z rozwojem nowych technologii, przypominając jednocześnie, że nie są one neutralne.
CZYTAJ DALEJ

Gdańsk: Prezydent Karol Nawrocki wraz z rodziną wziął udział w procesji Bożego Ciała

2026-06-04 21:31

[ TEMATY ]

Boże Ciało

PAP/Adam Warżawa

Prezydent Karol Nawrocki uczestniczył w czwartek w procesji Bożego Ciała w Gdańsku. Głowie państwa towarzyszyła rodzina. W uroczystościach udział wzięli także mieszkańcy miasta.

Uroczystości rozpoczęły się około godz. 9.30 Mszą świętą w kościele pw. Chrystusa Króla. Po nabożeństwie wierni przeszli w tradycyjnej procesji ulicą Kartuską do kościoła pw. św. Franciszka z Asyżu.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję