"Cześć, oddawana po tysiącu latach Świętym Pięciu Braciom, powinna budzić nasze zastanowienie. Czy potrafimy dzisiaj, w tak odmiennych kulturowo czasach, zrozumieć choćby w części miejsce, jakie
mieli zająć w ówczesnej społeczności Polan? Jest też i inne pytanie, ważne dla nas, obchodzących pamiątkę ich męczeństwa. Co mówi nam, w obecnej chwili, świadectwo ich życia i śmierci?"
- w posłowiu do książki Siewcy wiary pisze o. Karol Meissner, benedyktyn z Tyńca. Do pytań postawionych przez o Meissnera można dodać jeszcze inne: Jaki jest sens świętości? Jaki jest sens
męczeństwa? Co każe ludziom opuszczać kraj, by ewangelizować nieznane ludy? Kim są dla nas współczesnych święci sprzed tysiąca lat? Czy ich charyzmat jest jeszcze aktualny? Dlaczego oddajemy cześć ich
doczesnym szczątkom, jakimi są relikwie? Na te i inne jeszcze pytania odpowiada ks. Zbigniew Kobus we wspomnianej właśnie książeczce pt. Siewcy wiary.
Czytelnikom Aspektów tego autora nie trzeba zbytnio przedstawiać. Ks. Zbigniew Kobus, wykładowca liturgiki w naszym seminarium diecezjalnym w Gościkowie-Paradyżu wielokrotnie gościł na naszych
łamach, podejmując tematy z zakresu liturgii i kultu świętych. Powszechnie znane jest także jego osobiste zaangażowanie w reaktywowanie i krzewienie kultu świętych Męczenników Międzyrzeckich,
które sięga jego lat pracy kapłańskiej jako wikariusza w parafii pw. św. Jana Chrzciciela przechowującej od roku 1966 relikwie Świętych. Omawiana książeczka, wydana w serii U źródeł chrześcijańskiej
Europy, jest świadectwem nie tylko teologicznej kompetencji Autora, ale także osobistej czci, jaką posiada on dla naszych świętych Patronów.
Ks. Z. Kobusowi udaje się rzecz trudna. Pisze bowiem o Męczennikach nie jak o zmarłych z przeszłości, ale jak o żywych z teraźniejszości, którzy w tajemniczy sposób wciąż
dotykają naszej kościelnej i osobistej egzystencji. W ten sposób teologiczno-liturgiczne rozważania stają się duchową medytacją. "Ich celem jest - jak pisze we wprowadzeniu ks. inf. Henryk
Guzowski - pobudzenie do osobistej refleksji i wyciągnięcia wniosków, jakie płyną dla nas ze świadectwa życia Męczenników". W ten oto sposób trafia w nasze ręce świetny przykład nowoczesnego
żywotopisarstwa świętych.
Ks. Zbigniew Kobus, Siewcy wiary. Z wprowadzeniem ks. Henryka Guzowskiego i posłowiem o. Karola Meissnera OSB, "In Plus", Gorzów Wlkp. 2003, s. 80.
Były sekretarz generalny NATO Anders Fogh Rasmussen wyraził opinię, że Rosja zaatakuje jeden z krajów NATO. W wywiadzie opublikowanym w czwartek na łamach włoskiego dziennika „La Repubblica” stwierdził, że fabryki samochodów w krajach Sojuszu powinny zacząć produkować pojazdy wojskowe.
Melecjusz z Antiochii (zm. 381) – biskup Sebasty (358) oraz patriarcha Antiochii (360), święty Cerkwi prawosławnej i Kościoła katolickiego.
Melecjusz urodził się w ormiańskiej Melitene. Został biskupem Sebasty w 357 lub 358 r., a w rok później (359) brał udział w synodzie w Seleucji. Jego wybór na patriarchę poparł, na synodzie antiocheńskim (ok. 360), św. Euzebiusz z Samosaty, a zatwierdził cesarz Konstancjusz II, sprzyjający arianom. Po objęciu stanowiska Melecjusz spostrzegł, iż arianie, odmiennie interpretujący chrześcijański dogmat o Trójcy Świętej, są w błędzie i zaczął stanowczo występować przeciwko nim. Heretycy wymusili na cesarzu Walensie usunięcie go z katedry i wygnanie (365–367 oraz 371–377), które spędził w odosobnieniu w Berei. Oficjalnie uznano go za odstępcę od prawdziwej wiary. W tym czasie Lucyfer z Cagliari (Lucyferiusz) wyświęcił na biskupa przeciwnika Melecjusza kapłana Paulina. Melecjusz powrócił do Antiochii za cesarza Juliana (362). W tym czasie w Antiochii urzędowało 3 biskupów: Euzojusz dla arian, Paulin dla eustacjan i Melecjusz. Historycy nazywają to schizmą melecjańską. Melecjusz ponownie został wygnany, gdy sam Atanazy Wielki (362) opowiedział się za Paulinem. Ujęli się za nim biskupi kapadoccy, m.in. Bazyli Wielki z Cezarei i gdy na tron cesarski wstąpił Gracjan (378), odwołał Melecjusza z wygnania. W czasie swoich rządów biskup przyczynił się do przywracania pokoju i zgody. W 379 zwołał synod i przygotował wyznanie wiary, zatwierdzone wkrótce przez sobór konstantynopolitański (381), któremu przewodniczył.
Katoliccy biskupi Kuby ogłosili w czwartek, że poprosili papieża Leona XIV o przełożenie ich zbliżającej się wizyty w Rzymie ze względu na poważną sytuację w kraju, która powoduje „bardzo wielką niestabilność i niepewność”. Mieli się oni spotkać z papieżem Leonem XIV 20 lutego w ramach okresowej wizyty ad limina, która miała rozpocząć się w poniedziałek 16 lutego. Podczas takich wizyt biskupi zwyczajowo modlą się również w czterech głównych bazylikach papieskich i spotykają się z różnymi dykasteriami watykańskimi.
Jednak w oświadczeniu z 12 lutego konferencja kubańskiego episkopatu stwierdziła, że „biorąc pod uwagę pogarszającą się sytuację społeczno-gospodarczą w kraju, która powoduje bardzo wielką niestabilność i niepewność, biskupi katoliccy zwrócili się do Ojca Świętego, papieża Leona XIV, z prośbą o przełożenie wizyty ad limina na późniejszy termin niż pierwotnie planowano”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
