Formacja seminaryjna alumnów opiera się na czterech wymiarach stanowiących filary procesu przygotowania się do kapłaństwa. Tymi przestrzeniami są: formacja ludzka, duchowa, intelektualna i pastoralna. Wymienione filary posłużą jako klucz do krótkiej charakterystyki poszczególnych wydarzeń z życia wspólnoty WSD w Rzeszowie. Dlatego też układ wybranych momentów nie będzie zachowany w schemacie chronologicznym lecz w perspektywie czterech wymienionych wyżej płaszczyzn formacji.

Podstawę uporządkowanej formacji stanowi płaszczyzna ludzka. Kościelny dokument zatytułowany „Droga formacji prezbiterów w Polsce”, w taki sposób podchodzi do zagadnienia: „Formacja ludzka odnosi się do różnych wymiarów życia człowieka: fizycznego, psychicznego, intelektualnego, moralnego, estetycznego i społecznego. Do jej istotnych aspektów należy kształtowanie dojrzałej osobowości i charakteru” (nr 76). Idealną okazją do zrealizowania powyższej myśli są przede wszystkim codzienne spotkania zarówno w kleryckim gronie, jak i z osobami pracującymi w seminarium. Każda rozmowa może stać się momentem okazania szacunku, życzliwości, wymiany poglądów czy drobnych gestów miłości, które konstytuują w klerykach człowieczeństwo na wzór doskonałego człowieczeństwa Jezusa Chrystusa.

Bardzo dobrą okazją do formowania charakteru są wspólnotowe wycieczki. W ubiegłym roku, 24 września, wspólnota rzeszowskiego seminarium udała się m. in. na integracyjny wyjazd do Starej Wsi i Strachociny, aby zawiązać pomiędzy sobą więź komunii, modląc się zarazem przez wstawiennictwo świętych patronów jezuickich – św. Stanisława Kostki i św. Andrzeja Boboli.

Kolejną przestrzenią, w której formacja ludzka osiąga odzwierciedlenie, są rozgrywki sportowe. Rywalizacja stanowi okazję do wyrażenia emocji, wzmacnia wolę walki w dążeniu do celu (uwidaczniającą się poprzez niepoddawanie się), jak również może ujawniać gotowość pomocy. Ubiegłoroczne zawody na szczeblu ogólnopolskim zostały rozegrane w dwóch dyscyplinach piłki nożnej oraz tenisa stołowego, kolejno 13 i 14 października oraz 17 i 18 listopada. Podczas pierwszego z wymienionych turniejów reprezentacja rzeszowskiego seminarium uplasowała się w zakresie miejsc V-VIII, natomiast w przypadku tenisa stołowego drużyna kleryków z Rzeszowa zajęła I miejsce w rozgrywkach drużynowych.

Idąc śladem papieża Jana Pawła II, który w młodości był zaangażowany w teatr amatorski, również klerycy rzeszowskiego seminarium mają okazję wyrażania siebie i ujawnianie swoich talentów na scenicznych deskach. Z tej racji 11 listopada została zorganizowana akademia patriotyczna pt. „Dwa spojrzenia na historię Polski” przez alumnów z roku I i III, natomiast 6 grudnia, z okazji zbliżających się świąt Bożego Narodzenia, klerycy roku IV, V i VI podjęli się wystawienia sztuki zatytułowanej Kevin sam w Rzeszowie, bazującej na słynnej, amerykańskiej produkcji.

Jak podają autorzy „Drogi formacji prezbiterów w Polsce” „duchowy wymiar formacji, prowadzonej z silnym akcentem wspólnotowym i misyjnym, jest ukierunkowany «na podtrzymywanie i ożywianie więzi seminarzysty z Bogiem i braćmi, w przyjaźni z Jezusem Dobrym Pasterzem i postawie uległości wobec Ducha Świętego»” (nr 77). Budowanie relacji z Jezusem odbywa się najczęściej w zaciszu seminaryjnej kaplicy, przede wszystkim podczas codziennej Eucharystii, nabożeństw i osobistej modlitwy, ale nie tylko tam. Prowadzenie cichego życia w pokorze i zgodzie na wolę Bożą dokonuje się także w postawie wierności w małych rzeczach, dotyczących obowiązków dnia codziennego (Łk 16, 10).

W przypadku organizowanych ćwiczeń duchowych można wyróżnić kursy Nowej Ewangelizacji: Emaus (29 września do 1 października) oraz Nowe życie (20-22 października), podczas których otwarcie na głoszony kerygmat, a także intensywny czas spotkania ze Słowem Bożym stanowią możliwość do wchodzenia na drogę nawrócenia ku kochającemu Ojcu (Łk 15, 21).

Wyjątkowym czasem duchowej pustyni, kiedy Bóg wyprowadza kleryków, by mówić do ich serc (Oz 2, 16) są rekolekcje. Listopadową sesję rekolekcyjną w dniach 5-10 listopada poprowadził Duch Święty posługując się osobą ks. Wojciecha Węgrzyniaka. Popularny biblista archidiecezji krakowskiej w szeregu konferencji zadawał kluczowe pytanie: „O co właściwie chodzi” w odniesieniu do kwestii relacji z Bogiem, drugim człowiekiem, samym sobą etc.

W formację duchową należy również wpisać ważne etapy w życiu seminarzysty, które są powiązane ze zbliżaniem się do momentu święceń. Przejawem tego są obłóczyny. Ten dzień w zwyczaju rzeszowskiego seminarium przypada 7 grudnia. W ubiegłym roku sutannami ucieszyło się ośmiu braci z roku III. Dodatkowo w ten dzień dwóch braci z roku IV przyjęło posługę lektoratu, która zobowiązuje do szczególnej troski o życie Słowem Bożym i głoszenie treści Dobrej Nowiny poza kontekstem liturgicznym. 21 grudnia sześciu alumnów z roku V zostało oficjalnie uznanych za kandydatów do święceń diakonatu w rzeszowskim kościele.

Kolejną płaszczyzną wzrostu w seminarium autorzy „Drogi formacji prezbiterów w Polsce” nazywają formacją intelektualną: „Fundamentalną rolę w formacji intelektualnej seminarzysty odgrywa filozoficzno-teologiczne studium o charakterze prawdziwie akademickim, którego rzetelność i gruntowność jest elementarnym wymogiem dojrzałości intelektualnej przyszłego ewangelizatora i katechety” (nr 79). Codzienną naukę ubogacają również różnego rodzaju konferencje naukowe, np. „Przyjaźń i miłość w sztuce” (24 października) oraz naukowo-katechetyczne wprowadzenia w przeżywanie liturgicznych wspomnień i świąt, np. „Radość spełnionej nadziei” (30 października).

Formacja pastoralna, która „ma na celu takie przygotowanie przyszłych pasterzy Kościoła, aby posiadali te same cechy, które charakteryzowały Syna Bożego: współczucie, wspaniałomyślność, umiłowanie wszystkich, w pierwszej kolejności biednych, oraz gorliwość w budowaniu Królestwa niebieskiego” (nr 80), w sposób szczególny wyraża się w cyklicznych wyjściach do znajdującego się na Słocinie Domu Pomocy Społecznej oraz Domu Kombatanta, jak również do placówki terapeutycznej „Tęczowy Domek”, świetlicy „Wzrastanie”, Domu Dziecka przy ul. Nizinnej oraz do Szpitala Wojewódzkiego nr 2 w Rzeszowie.