W ostatni dzień minionego roku, w święto Świętej Rodziny, pielgrzymi w licheńskim sanktuarium przeżywali Dzień modlitw o świętość małżeństw i rodzin. Podczas Eucharystii małżonkowie odnowili przyrzeczenia małżeńskie, zawierzyli swoje rodziny opiece Matki Bożej Licheńskiej i wspólnie wyśpiewali bożonarodzeniową radość podczas „Dziecięcego kolędowania”.
Mszy św. przewodniczył ks. Adam Stankiewicz, marianin, który zwrócił uwagę, że Ewangelia z tego dnia przedstawia Józefa i Maryję jako ludzi rozmodlonych, którzy na co dzień żyją Bogiem. – Nasze rodziny, te, w których żyjemy i wzrastamy, mają się wzorować na Świętej Rodzinie – podkreślił kapłan i zapytał: – Czy przychodzę do świątyni z tęsknotą, by ofiarować swoje życie Bogu? Czy przychodzę do Tego, który nieustannie na mnie czeka? Zaznaczył, że Maryja i Józef uczą ufności Bogu.
Po Mszy św. odbyło się rodzinne kolędowanie przy Dzieciątku Jezus w grocie betlejemskiej, które poprowadził ks. Stankiewicz. Kilkuletnie i nieco starsze dzieci z radością śpiewały Jezusowi kolędy i pastorałki. Do wspólnego śpiewu dołączały całe rodziny zgromadzone w sanktuarium.
„Dziecięce kolędowanie” zwieńczyły Boże błogosławieństwo, którego udzielił ks. Sławomir Homoncik, marianin, kustosz licheńskiego sanktuarium, oraz wspólna fotografia.
Chcemy zaprosić przedstawicieli episkopatów, proboszczów i wiernych świeckich, aby stworzyć płaszczyznę wspólnej refleksji nad tym, w którym kierunku ma iść polska parafia – powiedział podczas konferencji prasowej ks. dr hab. Tomasz Wielebski.
W dniach 19-21 września w sanktuarium w Licheniu odbędzie się II Kongres Teologii Praktycznej „Parafia Jutra”. Wezmą w nim udział naukowcy, duszpasterze i świeccy przedstawiciele wspólnot parafialnych, aby rozmawiać o perspektywach i wyzwaniach, przed którymi w nieodległej przyszłości stanie Kościół w Polsce.
Janusz Radziszewski podczas przyjęcia posługi lektoratu. Obrzędowi przewodniczył bp Rudolf Pierskała
Do posługi diakona stałego w diecezji świdnickiej przygotowuje się Janusz Radziszewski z Jedliny-Zdroju. Przed nim już ostatnia prosta formacji, czas szczególnego skupienia, modlitwy i porządkowania doświadczeń życia, które Pan Bóg przez lata wpisywał w jego drogę powołania.
Ta droga prowadziła przez bardzo różne środowiska i doświadczenia, które dziś układają się w spójną historię służby. 30 czerwca 2025 roku Janusz Radziszewski przyjął posługę lektoratu, choć z Liturgiczną Służbą Ołtarza związany jest nieprzerwanie od 1988 roku, od czasów szóstej klasy szkoły podstawowej. Posługa słowa od lat była więc naturalną przestrzenią jego zaangażowania w Kościele. Obecnie podejmuje on formację dla przyszłych diakonów stałych w Diecezjalnym Ośrodku Formacyjnym w Opolu.
Arka Przymierza jest w Biblii znakiem obecności Pana pośród ludu. Hebrajskie (’ārôn) oznacza skrzynię, a jej wnętrze niesie tablice przymierza. Nad Arką znajduje się przebłagalnia (kappōret) i cheruby, więc Arka bywa kojarzona z tronem Boga. Dawid przenosi Arkę do Miasta Dawidowego, czyli do Jerozolimy zdobytej niedawno i uczynionej stolicą. Wniesienie Arki scala plemiona wokół Boga, a nie wokół samej polityki. W pamięci opowiadania stoi wcześniejsza próba zakończona śmiercią Uzzego. Świętość Boga okazuje się nie do oswojenia. Procesja idzie z ofiarą. Składanie wołu i tuczonego cielca podkreśla, że wędrówka ma charakter starotestamentalnej liturgii. Dawid tańczy z całej siły przed Panem, przepasany lnianym efodem (’ēfōd). To strój związany z posługą przy ołtarzu. Król przyjmuje postawę sługi. Tekst wspomina okrzyki i dźwięk rogu (šōfār), a ten dźwięk przypomina Synaj i ogłaszanie panowania Pana. Arka zostaje umieszczona w namiocie. Świątynia Salomona jeszcze nie istnieje, a jednak obecność Pana ma swoje miejsce w sercu miasta. Dawid składa całopalenia i ofiary biesiadne, a potem błogosławi lud w imię Pana Zastępów. Błogosławieństwo przechodzi w chleb. Każdy otrzymuje porcję pożywienia, mężczyzna i kobieta, po bochenku chleba, kawałku mięsa i placku z rodzynkami. Kult nie zostaje zamknięty w murach przybytku. Dotyka stołu i codziennej sytości. W centrum pozostaje przymierze. Arka niesie pamięć Słowa, a procesja uczy, że obecność Boga idzie pośród ludzi i porządkuje ich świętowanie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
