29 czerwca 1953 r. kard. Samuel Stritch powołał wielebnego Johna J. Flanagana na stanowisko proboszcza powstającej w Niles parafii pw. św. Jana Brebeuf.
Grupa 450 rodzin stała się zalążkiem nowej parafii erygowanej 14 lipca tegoż roku. W tymczasowym kościele, zbudowanym w zaledwie kilka miesięcy, pierwsza Msza św. została odprawiona
18 października 1953 r.
W kwietniu 1954 r. ksiądz proboszcz uzyskał zgodę na budowę kompleksu: szkoła - klasztor - plebania, za kwotę 400 tys. dolarów. Siostry franciszkanki otrzymały misję prowadzenia szkoły,
którą otwarto 15 września 1955 r. dla 420 uczniów klas od pierwszej do ósmej.
Parafia rozrastała się szybko. Powstawały nowe zabudowania. Zrodziła się tradycja corocznego odpustu św. Jana Brebeuf, organizowanego w dniu 9 października. Przybywało parafian. W ciągu
4 lat liczba wiernych w parafii potroiła się i wynosiła 1500 rodzin.
14 lipca 1957 r. odprawiona została inauguracyjna Msza św. w rozbudowanej świątyni.
Swój rozwój parafia zawdzięczała niestrudzonej pracy duszpasterskiej i organizatorskiej proboszcza Flanagana, który w 1963 r. za ogromne zasługi dla parafii i Kościoła
katolickiego w archidiecezji chicagowskiej otrzymał tytuł Przewielebnego Prałata.
W 1964 r., dzięki hojności parafian, rozpoczęto budowę nowego kościoła, wyróżniającego się nowoczesną i niepowtarzalną stylistyką i architekturą. Projekt przygotowała firma
Gaul & Voosen. Koszt budowy sięgnął kwoty 900 tys. dolarów. Pierwszą Mszę św. odprawiono w Niedzielę Palmową, 3 kwietnia 1966 r.
Arcybiskup John P. Cody zadedykował nowemu kościołowi św. Jana Brebeuf znamienne słowa: "Ściany kościoła zbudowane zostały z różnego rodzaju materiałów: granitu, kwarcytu, marmuru, piaskowca
i wapienia. Te kamienie połączone razem zaprawą murarską symbolizują ludzi tworzących parafię, wiernych złączonych w jedno, przez miłość do Boga".
83-letni ksiądz z Pionek oskarżony o molestowanie seksualne siedmioletniego chłopca został uniewinniony. Wyrok jest prawomocny. Zdarzenie miało dotyczyć sytuacji sprzed kilkunastu lat. Pokrzywdzony – już jako 18-latek – zaatakował duchownego na ulicy. Śledczym tłumaczył, że kiedyś kapłan go skrzywdził.
Sąd II instancji utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Kozienicach, który w czerwcu 2025 r. uniewinnił księdza Leona C. od zarzutu przedstawionego mu przez prokuraturę – poinformowała PAP w środę wiceprezes Sądu Okręgowego Renata Król. W związku z utajnieniem procesu dziennikarze poznali jedynie wyrok, bez jego uzasadnienia.
Opowiadanie stoi na progu nowej epoki. Dawid wraca do Siklag, a z pola bitwy przychodzi posłaniec z rozdartą szatą i ziemią na głowie. Tak Biblia opisuje człowieka dotkniętego śmiercią. Przynosi znaki władzy: koronę i naramiennik Saula. Znaki królewskie zmieniają właściciela, a Dawid nie traktuje ich jak łupu. Rozdziera szaty, płacze i pości aż do wieczora. Żałoba obejmuje Saula, Jonatana i poległych Izraela. Potem rozbrzmiewa pieśń żałobna (qînâ). Otwiera ją wołanie o „ozdobie Izraela” zabitej na wyżynach. Hebrańskie (haṣṣəḇî) niesie sens splendoru, czegoś drogiego i kruchego. Refren „Jakże polegli mocarze” oddaje hebrajskie (’êk nāpelû gibbōrîm) i spina pamięć całego narodu. Dawid nie pozwala, aby wieść stała się pieśnią triumfu w miastach Filistynów. W pochwałach dla Saula i Jonatana nie ma pochlebstwa. Jest uznanie prawdy: byli złączeni w życiu i w śmierci, szybsi niż orły i mocniejsi niż lwy. Słowo „mocarze” (gibbōrîm) obejmuje tu odwagę i odpowiedzialność za lud. Dawid pamięta także dobro, które Izrael otrzymał za Saula, szczególnie bezpieczeństwo i dostatek. W końcu głos staje się osobisty. Dawid opłakuje Jonatana jak brata i mówi o miłości „przedziwnej”. Ta przyjaźń wyrasta z przymierza i wierności. Tekst ukazuje królewskość Dawida zanim otrzyma tron. Objawia się w panowaniu nad odwetem i w czci dla pomazańca Pana, także podczas jego prześladowania. Dawid nie buduje swojej przyszłości na upokorzeniu poprzednika. Wypowiedziany żal oczyszcza przestrzeń władzy i uczy, że królowanie zaczyna się od słuchania Boga, a nie od gromadzenia łupów.
Prezentacja ukraińskiego wydania Biblii Jerozolimskiej w Kijowie
Słowo Boże bliżej nas. Prezentacja ukraińskiego wydania Biblii Jerozolimskiej w Kijowie.
W Patriarszym Soborze w Kijowie greckokatolicką liturgię, wraz z ponad trzydziestoma kapłanami, celebrował biskup Andrij Chimiak. Modlono się, dziękując za ukraińskie wydanie Biblii Jerozolimskiej – wyjątkowego dzieła biblijnego, cenionego na całym świecie za niezwykle bogate komentarze oraz rozbudowany system odsyłaczy do tekstów paralelnych.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
