Reklama

Wiara

Ludzkie historie

Alicja Ostolska: Wierzę w Jego plan

Alicja Ostolska – aktorka młodego pokolenia, która odważnie przyznaje się do wiary. Ufa, że nawet nieudane decyzje czegoś uczą.

Niedziela Ogólnopolska 8/2024, str. 68-69

[ TEMATY ]

świadectwo

Alicja Ostolska

Archiwum prywatne

Alicja Ostolska

Alicja Ostolska

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Znana z ról w serialach Telewizji Polskiej takich jak "M jak miłość" czy "Klan". Wiele osób kojarzy ją też z obecności w mediach społecznościowych, gdzie z obserwującymi dzieli się swoją codziennością. 1 marca do kin wchodzi film "Powołany" 2 z jej udziałem. To okazja, aby zapytać Alę o wiarę, wartości i o to, czym dla niej jest zagranie w ewangelizacyjnej produkcji.

Na planie

Praca przy filmie "Powołany" 2 była dla mnie wyjątkowa. Nie tylko dlatego, że był to mój debiut filmowy, ale też ze względu na atmosferę, jaka tam panowała, ludzi, których tam spotkałam. To było niezwykłe i piękne, coś więcej niż zwykły plan, do którego przywykłam w serialach. Zapamiętam to do końca życia, bo w tej przestrzeni filmowej zetknęły się osoby o podobnym spojrzeniu na świat, na Boga, na wartości. A to dzisiaj bardzo trudne, nie na co dzień przecież ludzie się dzielą swoją przynależnością do Boga, także w branży medialnej, filmowej. Dlatego to dla mnie wyjątkowo cenne. Praca przy tej produkcji była nie tylko wyzwaniem aktorskim, ale i rodzajem życiowego świadectwa.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

Przygoda z tym filmem to dla mnie dowód na niesamowite poczucie humoru Pana Boga. Widziałam pierwszą część, zanim jeszcze przeczytałam scenariusz drugiej odsłony. Chodziłam do katolickiego liceum, Powołany był nam w tamtym czasie wyświetlany w szkole i pamiętam, że bardzo do mnie trafił. To wartościowa produkcja, idealna dla młodych ludzi, którzy szukają swojego miejsca w świecie i nierzadko szukają też Boga. Druga część filmu to nie tylko wersja dostępna dla widzów on-line, ale przygotowana z rozmachem kinowa wersja. Byłam dumna, że mogę stanowić część zespołu, ale i pozytywnie zszokowana, że Pan Bóg tak to poprowadził. Po raz kolejny przekonałam się, że nie ma w życiu zbiegów okoliczności i wszystko jest po coś.

Świadectwo

Jestem wychowana w domu, w którym Pan Bóg był zawsze na pierwszym miejscu. Kiedy wybierałam szkołę, chciałam, żeby ona też była zgodna z duchem wartości, które wyznaję. Rodzina bardzo umacnia mnie w wierze, kiedy jadę do domu do Garwolina, do dziś wszyscy razem uczestniczymy we Mszy św. Mam też piękne wspomnienie z dzieciństwa, kiedy będąc dziewczynką, z moją dziś już świętej pamięci babcią jeździłam na rowerze do rodzinnej parafii na majowe. Teraz, gdy przyjeżdżam na Kaszuby do chłopaka, to łezka się kręci na to wspomnienie, bo zostawiło ono niezatarty ślad w moim sercu. Wiara babci była też pociągająca do tego, żeby się nie bać.

To wszystko miało silny wpływ również na moje dorosłe życie. Mam świadomość, że życie wiarą nie jest dziś popularne, modne i bywa krytykowane, ale dla mnie wiara jest nieodłącznym elementem życia, czymś, co stanowi o mnie jako człowieku. Selekcjonuję znajomych, trzymam się z tymi, którzy są do mnie podobni, także w wierze. Mam wokół siebie ludzi, którzy podzielają moje spojrzenie na Boga.

Kiedy na swoje social media dodałam materiały informujące o tym, że będę grać w filmie ewangelizacyjnym, niektórzy pytali, dlaczego promuję Boga, dlaczego zgodziłam się zagrać w takim filmie. Na szczęście większość obserwujących pozytywnie odebrała tę wiadomość. Zagranie w produkcji "Powołany" 2 potraktowałam jako świadectwo, przyznanie się do Boga i wiary. Choć wiem, że to nie jest proste, bo będąc czy to na pierwszych studiach z filologii angielskiej, czy teraz w Szkole Filmowej, spotykam ludzi, którzy wierzą, ale boją się do tego przyznać, ukrywają się ze swoimi przekonaniami i relacją z Bogiem. A to przecież żaden wstyd!

Inspiracja

Film fascynuje i ma intrygującą fabułę, wyraźnie ukazuje obecność Boga w życiu. Myślę, że ta produkcja przekona, iż z najgłębszego dołu można się podnieść. To nie jest kreacja filmowa, ale prawdziwa, inspirująca opowieść o zmianach, których dzięki Bogu każdy z nas może doświadczyć. Widzę to chociażby po sobie. Miałam moment, że żałowałam wyboru studiów. Zastanawiałam się, po co poszłam na filologię angielską. Zdecydowałam niejako pod wpływem impulsu, ale nie miałam pojęcia, co dalej. Teraz, z perspektywy czasu myślę, że taki był Boży plan, który wyraźnie pokazuje mi: zacznij robić coś więcej, skoro znasz język, znajdź agencje, żeby nie marnować talentu, który Bóg w tobie złożył. Wierzę w Jego plan. Nawet nieudane decyzje czegoś nas w życiu uczą. Ważne, żeby pamiętać, żeby się nie załamywać i nie zamykać w sobie, bo On towarzyszy nam na każdym etapie życia.

2024-02-20 14:07

Oceń: +30 -1

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Jerzy malujący ustami

Niedziela małopolska 12/2017, str. 7-8

[ TEMATY ]

świadectwo

sylwetka

Małgorzata Cichoń

Jerzy Galos w swojej pracowni

Jerzy Galos w swojej pracowni

Był górnikiem, pracował w kopalni węgla kamiennego. Gdy miał 28 lat, zdarzyła się tragedia. Przykuty do wózka inwalidzkiego mógł się załamać, narzekać, popaść w nałóg. Zamiast papierosa, wziął w usta... pędzel. Dziś jego obrazy trafiają nawet do Japonii

Jerzy Galos mieszka w krakowskim Domu Pomocy Społecznej (DPS) im. św. Brata Alberta. Jako jedyny posiada tam własną pracownię. Były górnik jest dumą placówki, a także stypendystą Światowego Związku Artystów Malujących Ustami i Nogami.
CZYTAJ DALEJ

Mocz w wodzie święconej: Ksiądz rozważa zamknięcie kościoła

2025-04-02 10:08

[ TEMATY ]

Niemcy

profanacja

edomor/fotolia.com

Nieznani ludzie oddają mocz za ołtarzem, załatwiają swoje „potrzeby” w kościele lub na jego terenie np. w chrzcielnicach. W Moguncji (Niemcy) wiele kościołów zmaga się z problemem wandalizmu.

Kapłan Thomas Winter, jest przerażony: „Naprawdę denerwuje mnie sposób, w jaki traktowane są kościoły w Moguncji!” 51-latek opiekuje się pięcioma parafiami w Moguncji: św. Ignacego, św. Piotra, św. Stefana, św. Kwintyna i parafią katedralną św. Marcina. Twierdzi, że wolałby całkowicie zamknąć kościoły na dwa tygodnie i otworzyć je wyłącznie na czas nabożeństw.
CZYTAJ DALEJ

Wracając do Nicei, jak bracia

2025-04-03 20:10

[ TEMATY ]

Nicea

Sobór Nicejski

Vatican Media

Znaczenie pierwszego soboru ekumenicznego w dokumencie Międzynarodowej Komisji Teologicznej.

Powrót do Nicei 1700 lat później, podczas Jubileuszu roku 2025, to przede wszystkim ponowne doświadczenie braterstwa wszystkich chrześcijan. Wyznanie wiary, które wyłoniło się z pierwszego soboru ekumenicznego, jest wspólne nie tylko dla Kościołów wschodnich, prawosławnych i katolickiego, lecz także dla wspólnot kościelnych wywodzących się z Reformacji. Oznacza to spotkanie braci wokół tego, co naprawdę istotne, ponieważ to, co nas łączy, jest silniejsze od tego, co nas dzieli:
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję