Adaś zmaga się z dziecięcym porażeniem mózgowym. Wymaga on regularnej i intensywnej rehabilitacji, sprzętów ułatwiających mu funkcjonowanie, a w codziennym życiu, pomocy przy wielu podstawowych czynnościach. Każde wsparcie finansowe, za które jesteśmy ogromnie wdzięczni, daje Adasiowi szansę na rozwój i lepszą przyszłość.
Dane do deklaracji PIT: nr KRS 0000037904; cel szczegółowy: 42733 Maher Adam, darowizna na pomoc i ochronę zdrowia. W zeznaniu podatkowym trzeba zaznaczyć pole „wyrażam zgodę”.
Przez cały rok można przekazywać darowizny na rzecz Adama pod adresem: Fundacja Dzieciom „Zdążyć z Pomocą”; nr konta bankowego 42 2490 0005 0000 4600 7549 3994, tytułem: 42733 Maher Adam, darowizna na pomoc i ochronę zdrowia.
Zapewne wielu z Państwa mówiłam o moim chorym wnuku Adasiu, który teraz ma 7,5 roku i jeszcze nie chodzi samodzielnie. Choruje na dziecięce porażenie mózgowe. Kilka razy w roku córka przyjeżdża z nim z Anglii na turnusy rehabilitacyjne. Prowadzona w ośrodku terapia i jej kontynuacja w domu zaczynają dawać dobre rezultaty. Niestety, pobyty rehabilitacyjne są bardzo kosztowne. W zeszłym roku córce udało się dołączyć do beneficjentów Fundacji Dzieciom „Zdążyć z Pomocą”.
Proszę Państwa o wsparcie zarówno modlitewne, jak i materialne dla mojego wnuka Adama Mahera.
Z góry dziękuję za wszelkie wsparcie. Zeszłoroczne wpłaty znacząco pomogły w sfinansowaniu jednego z turnusów rehabilitacyjnych. Jeśli Państwo mają już określone cele do wpłat 1,5% podatku, proszę o modlitwę w intencji Adasia.
Pandemia to dla jednych wyzwania związane z bieżącymi problemami, a dla ruchów i stowarzyszeń moment przeorganizowania swojej pracy. Jedną z takich organizacji jest Stowarzyszenie św. Eugeniusza de Mazenoda, działające przy parafii ojców oblatów w Gorzowie.
Parafia i stowarzyszenie na co dzień prowadzą Dom Dziennego Pobytu (DDP) dla 15 podopiecznych. Niestety, sytuacja epidemiologiczna wymusiła na organizacji zamknięcie ośrodka.
Ewangelia uczy, że nikt nie jest gotów wybrać się w drogę za Jezusem, poddać się Jego wymaganiom czy też poświęcić się dla Niego, jeśli wpierw nie (roz)pozna w Nim swojego Zbawiciela.
Jan zobaczył podchodzącego ku niemu Jezusa i rzekł: «Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata. To jest Ten, o którym powiedziałem: „Po mnie przyjdzie Mąż, który mnie przewyższył godnością, gdyż był wcześniej ode mnie”. Ja Go przedtem nie znałem, ale przyszedłem chrzcić wodą w tym celu, aby On się objawił Izraelowi». Jan dał takie świadectwo: «Ujrzałem ducha, który zstępował z nieba jak gołębica i spoczął na Nim. Ja Go przedtem nie znałem, ale Ten, który mnie posłał, abym chrzcił wodą, powiedział do mnie: „Ten, nad którym ujrzysz ducha zstępującego i spoczywającego na Nim, jest Tym, który chrzci Duchem Świętym”. Ja to ujrzałem i daję świadectwo, że On jest Synem Bożym».
Modlitwa Dawida wyrasta bezpośrednio z wyroczni Natana i ma charakter zdumienia. Król „zasiada przed Panem”. Ten gest oznacza spoczynek serca w obecności Boga i rezygnację z własnej kontroli. W tle stoi Arka w namiocie na Syjonie, a więc znak Boga bliskiego, który mieszka pośród swego ludu w prostocie. Dawid wraca do swoich początków, do pastwiska i do drogi, którą Pan go poprowadził. W Biblii taka pamięć chroni przed pychą. Powraca też słowo „dom”. Po hebrajsku (bajt) oznacza i budowlę, i ród. Dawid słyszał, że Pan buduje mu dom, czyli trwałą dynastię. Obietnica sięga dalej niż dzień dzisiejszy i obejmuje przyszłe pokolenia. Wers 19 zawiera trudne wyrażenie (torat ha’adam). Bywa rozumiane jako „los człowieka” albo „pouczenie dla człowieka”. Dawid widzi, że obietnica dla jego rodu niesie światło także dla całego ludu. Modlitwa nie zatrzymuje się na emocji. Dawid wypowiada imię Boga z czcią i przyznaje, że Pan zna swego sługę do końca. W dalszych wersetach brzmi wdzięczność za Izraela, którego Pan „utwierdził” jako swój lud. Pojawia się tytuł „Pan Bóg Zastępów”, który podkreśla, że ostateczna władza należy do Boga, nie do tronu. Wypowiedź króla staje się wyznaniem wiary w jedyność Boga i w Jego wierność przymierzu. Dawid prosi, aby słowo Pana spełniło się „na wieki” (le‘olam). To prośba o trwałość łaski, a zarazem o serce, które nie wypacza daru. Na końcu pojawia się błogosławieństwo. Dawid nie domaga się sukcesu. Prosi o błogosławieństwo dla „domu sługi”, aby trwał przed Bogiem. W tej modlitwie słychać ton późniejszych psalmów królewskich, które uczą Kościół dziękczynienia i ufności.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
