Cieszą oczy, zachwycają architekturą, dają ochłodę w upalne dni, a ich szum pozwala odpocząć. Prezentujemy jedne z najbardziej niezwykłych europejskich fontann.
To właściwie kompleks fontann, które znajdują się u podnóża wzgórza Montjuic, tuż obok hal targowych, które zostały zbudowane na światową wystawę EXPO, odbywającą się w 1929 r. w stolicy Katalonii. Ogromnych rozmiarów fontanny wieczorami tworzą niezwykły spektakl, który łączy wodę, światło i dźwięk. W jego trakcie z setek dysz wydobywają się strumienie wody o zmiennym ciśnieniu i tworzą rozmaite figury.
Ponieważ budowa fontanny rozpoczęła się zaledwie rok przed międzynarodową imprezą, przy jej powstaniu pracowało aż 3 tys. pracowników. Pokaz tej jednej z najsłnniejszych atrakcji miasta, odbywający się na tle Pałacu Narodowego, przyciąga tysiące turystów.
Jedna z najpiękniejszych i najbardziej znanych fontann Wiecznego Miasta. Nazywana jest królową rzymskich fontann. Ta największa tego typu barokowa budowla na świecie powstała w XVIII wieku z inicjatywy papieża Klemensa XII. Przypomina fasadę budynku, ma 20 m szerokości i 26 m wysokości. Jej centralnymi postaciami są Okeanos – mityczny bóg morza, ojciec wszystkich rzek oraz dwa trytony – półludzie, półryby, które są symbolami Kastora i Polluksa. Nisze zajmują żeńskie postacie, które symbolizują Zdrowie i Obfitość. Każdego dnia przez fontannę przepływa ponad 363 tys. l wody.
Reklama
Do tej fontanny – jednej z najpopularniejszych atrakcji Rzymu – turyści wrzucają każdego dnia ok. 3 tys. monet. Jedni wierzą, że dzięki temu znów tu wrócą, inni – że w stolicy Włoch znajdą miłość życia, a jeszcze inni – na szczęście. Najważniejsze jest to, że pieniądze te są przeznaczane na cele charytatywne.
Jet d’Eau – Genewa, Szwajcaria
Dokładnie: „strumień wody”. Jest to najwyższa fontanna w Europie z końca XIX wieku, która wyrzuca wodę na wysokość 140 m z prędkością 200 km/godz. – w ten sposób w każdej chwili w powietrzu znajduje się ok. 7 tys. l wody. Choć powstała jako swoisty zawór bezpieczeństwa dla miejskiej sieci wodociągów, dziś jest jedną z głównych atrakcji miasta. Znajduje się nad Jeziorem Genewskim, a oświetla ją dwanaście reflektorów o łącznej mocy 9000 watów. Fontanna jest symbolem siły, ambicji i energii oraz innowacyjności.
Fontanna multimedialna – Wrocław
Największa w Polsce i jedna z największych tego typu w Europie. Znajduje się na Pergoli, tuż przy Hali Stulecia. Zajmuje ok. 1 ha powierzchni. Ma 800 punktów świetlnych, trzy dysze ogniowe i wytwornice dymu, a 300 dysz wodnych wyrzuca wodę na wysokość nawet 40 m. Powstały w ten sposób ekran wodny prezentuje świetlne wizualizacje, które współgrają z muzyką klasyczną, pop, współczesną, filmową oraz ambient (gatunek eksperymentalnej muzyki elektronicznej). Ciekawostką jest, że fontanna ma możliwość postawienia kurtyny wodnej i wyświetlania na niej obrazów i filmów, co daje niezapomniane wrażenia. Począwszy od 10 maja aż do października codziennie odbywa się jedenaście pokazów multimedialnych. Każdego roku fontanna przyciąga niemal 2 mln turystów.
Atrakcja została otwarta w czerwcu 2009 r., w 20. rocznicę pierwszych wolnych wyborów w powojennej Polsce.
Fontanna Warszawska – Paryż, Francja
Reklama
Znajduje się w Ogrodach Trocadéro na północnym brzegu Sekwany. Ta największa fontanna w stolicy Francji powstała z okazji Międzynarodowej Wystawy EXPO 1937. Strumienie wody z imponującym systemem oświetlenia są, zwłaszcza nocą, fantastycznym tłem dla wieży Eiffla.
Niezwykle malowniczy paryski park rozciąga się na powierzchni ok. 10 ha. Jest popularnym miejscem wypoczynku zarówno dla mieszkańców miasta, jak i dla turystów.
Nie tylko nazwa fontanny brzmi znajomo. W jej pobliżu w 1978 r. ustawiono pomnik kombatantów polskich walczących w obronie i o wyzwolenie Francji (1939-45) pod dowództwem gen. Maczka i gen. Andersa. eMKa
Odrodzenie kultu Michała Archanioła we współczesnej Francji jest faktem i ewidentnym znakiem czasu. To spontaniczna reakcja wiernych, bo im bardziej nasila się zło, tym bardziej potrzebujemy pomocy Michała Archanioła – mówi rektor tego najbardziej malowniczego sanktuarium we Francji. Za tydzień poprowadzi trzydniową pieszą pielgrzymkę na Górę św. Michała.
Pielgrzymka to oddolna inicjatywa młodych katolików. W zeszłym roku szła po raz pierwszy i zgromadziła 500 uczestników. W tym roku będzie ich dwa raz więcej.
Kościół katolicki wspomina dziś św. Katarzynę ze Sieny (1347-80), mistyczkę i stygmatyczkę, doktora Kościoła i patronkę Europy. Choć była niepiśmienna, utrzymywała kontakty z najwybitniejszymi ludźmi swojej epoki. Przyczyniła się znacząco do odnowy moralnej XIV-wiecznej Europy i odbudowania autorytetu Kościoła.
Katarzyna Benincasa urodziła się w 1347 r. w Sienie jako najmłodsze, 24. dziecko w pobożnej, średnio zamożnej rodzinie farbiarza. Była ulubienicą rodziny, a równocześnie od najmłodszych lat prowadziła bardzo świątobliwe życie, pełne umartwień i wyrzeczeń. Gdy miała 12 lat doszło do ostrego konfliktu między Katarzyną a jej matką. Matka chciała ją dobrze wydać za mąż, podczas gdy Katarzyna marzyła o życiu zakonnym. Obcięła nawet włosy i próbowała założyć pustelnię we własnym domu. W efekcie popadła w niełaskę rodziny i odtąd była traktowana jak służąca. Do zakonu nie udało jej się wstąpić, ale mając 16 lat została tercjarką dominikańską przyjmując regułę tzw. Zakonu Pokutniczego. Wkrótce zasłynęła tam ze szczególnych umartwień, a zarazem radosnego usługiwania najuboższym i chorym. Wcześnie też zaczęła doznawać objawień i ekstaz, co zresztą, co zresztą sprawiło, że otoczenie patrzyło na nią podejrzliwie.
W 1367 r. w czasie nocnej modlitwy doznała mistycznych zaślubin z Chrystusem, a na jej palcu w niewyjaśniony sposób pojawiła się obrączka. Od tego czasu święta stała się wysłanniczką Chrystusa, w którego imieniu przemawiała i korespondowała z najwybitniejszymi osobistościami ówczesnej Europy, łącznie z najwyższymi przedstawicielami Kościoła - papieżami i biskupami.
W samej Sienie skupiła wokół siebie elitę miasta, dla wielu osób stała się mistrzynią życia duchowego. Spowodowało to jednak szereg podejrzeń i oskarżeń, oskarżono ją nawet o czary i konszachty z diabłem. Na podstawie tych oskarżeń w 1374 r. wytoczono jej proces. Po starannym zbadaniu sprawy sąd inkwizycyjny uwolnił Katarzynę od wszelkich podejrzeń.
Św. Katarzyna odznaczała się szczególnym nabożeństwem do Bożej Opatrzności i do Męki Chrystusa. 1 kwietnia 1375 r. otrzymała stygmaty - na jej ciele pojawiły się rany w tych miejscach, gdzie miał je ukrzyżowany Jezus.
Jednym z najboleśniejszych doświadczeń dla Katarzyny była awiniońska niewola papieży, dlatego też usilnie zabiegała o ich ostateczny powrót do Rzymu. W tej sprawie osobiście udała się do Awinionu. W znacznym stopniu to właśnie dzięki jej staraniom Następca św. Piotra powrócił do Stolicy Apostolskiej.
Kanonizacji wielkiej mistyczki dokonał w 1461 r. Pius II. Od 1866 r. jest drugą, obok św. Franciszka z Asyżu, patronką Włoch, a 4 października 1970 r. Paweł VI ogłosił ją, jako drugą kobietę (po św. Teresie z Avili) doktorem Kościoła. W dniu rozpoczęcia Synodu Biskupów Europy 1 października 1999 r. Jan Paweł II ogłosił ją wraz ze św. Brygidą Szwedzką i św. Edytą Stein współpatronkami Europy. Do tego czasu patronami byli tylko święci mężczyźni: św. Benedykt oraz święci Cyryl i Metody.
Papież Benedykt XVI 24 listopada 2010 r. poświęcił jej specjalną katechezę w ramach cyklu o wielkich kobietach w Kościele średniowiecznym. Podkreślił w niej m.in. iż św. Katarzyna ze Sieny, „w miarę jak rozpowszechniała się sława jej świętości, stała się główną postacią intensywnej działalności poradnictwa duchowego w odniesieniu do każdej kategorii osób: arystokracji i polityków, artystów i prostych ludzi, osób konsekrowanych, duchownych, łącznie z papieżem Grzegorzem IX, który w owym czasie rezydował w Awinionie i którego Katarzyna namawiała energicznie i skutecznie by powrócił do Rzymu”. „Dużo podróżowała – mówił papież - aby zachęcać do wewnętrznej reformy Kościoła i by krzewić pokój między państwami”, dlatego Jan Paweł II ogłosił ją współpatronką Europy.
Arcybiskup Wacław Depo, metropolita częstochowski, udzielił dyspensy od obowiązku zachowania pokutnego charakteru piątku oraz od obowiązku wstrzemięźliwości od spożywania pokarmów mięsnych na 1 maja, czyli na wspomnienie św. Józefa Rzemieślnika, Święto Pracy, będące dniem ustawowo wolnym od pracy.
Publikujemy pełną treść komunikatu opublikowanego na stronie internetowej archidiecezji częstochowskiej:
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
