O bliskich i dalekich krajach oraz o podróżach można pisać na różne sposoby. Bolonia... to klasyczny przewodnik (travelbook) pokazujący w lakonicznej formie, co warto zobaczyć, czego nie przegapić, co zjeść, gdzie zanocować i jak dojechać. Autorzy pokazują jeden z najciekawszych regionów Włoch, rozpostarty między Adriatykiem i Apeninami. Anonsują obok Bolonii m.in.: Parmę, Piacenzę, Modenę, Rawennę, Ferrarę, miasta pamiętające Etrusków i czasy cesarstwa rzymskiego, w zasadzie całą deltę Padu, zachęcające do wywczasu nadmorskie plaże i do łazikowania góry. Pięknie jest, ale trzeba się spieszyć, żeby zobaczyć prawie wszystko.
Francję... trudno uznać za przewodnik, no, może intelektualny. Amerykańska profesor Cathy Yandell pisze nieśpiesznie głównie dla czytelnika zza oceanu – ale nie tylko, możemy z tego skorzystać i my – pokazując, kim był Asteriks, gdzie leży Wersal i o czym pisali (i piszą) wielcy francuscy pisarze. A w ogóle o tym, jacy są Francuzi. A że autorka jest niezłą gawędziarą – czyta się to dobrze i szybko. Warto przecież wiedzieć, z czego śmieją się Francuzi i dlaczego francuski kodeks pracy zakazuje jedzenia przy biurku.
Bł. Salomea – witraż autorstwa Stanisława Wyspiańskiego w krakowskiej bazylice św. Franciszka z Asyżu, gdzie pochowana jest ta pierwsza polska klaryska
Dawno, dawno temu, a dokładniej przed ponad siedmioma wiekami, żyła piastowska księżniczka. Była córką Leszka Białego i Grzymisławy, księżniczki ruskiej. Miała na imię Salomea
Wydano ją za Kolomana, syna króla Węgier. Wspólnie z mężem władała na terenie dzisiejszej Dalmacji, Chorwacji i Słowenii. Oboje zostali tercjarzami franciszkańskimi i od ślubu żyli w dziewictwie. Na ich dworze wychowywała się Kinga, przyszła święta małżonka księcia krakowsko-sandomierskiego Bolesława Wstydliwego (młodszego brata Salomei). Po bitwie z Tatarami, zmarł od poniesionych ran mąż naszej bohaterki, która jako 30-letnia wdowa wróciła na dwór brata.
W 300. rocznicę kanonizacji św. Stanisława Kostki abp Josef Grünwidl, metropolita wiedeński, sprawował Mszę św. w kaplicy urządzonej w dawnym pokoju polskiego jezuity w Wiedniu. Eucharystia była centralnym wydarzeniem tegorocznej oktawy ku czci patrona młodzieży.
Liturgia odbyła się 18 listopada w kaplicy mieszczącej się w dawnym pokoju św. Stanisława, w barokowej kamienicy w centrum Wiednia. To miejsce szczególne w biografii świętego, który przybył do stolicy Austrii w 1564 r., mając zaledwie 14 lat. Przez trzy lata kształcił się w kolegium jezuickim, dojrzewając do decyzji o wstąpieniu do Towarzystwa Jezusowego. Mimo wielu przeciwności pozostał wierny swojemu powołaniu.
Kiedy umiera ktoś bliski, trudno pogodzić się z myślą, że już go nie ma. Wracamy do wspólnych chwil, przypominamy sobie rozmowy, gesty i sytuacje, które kiedyś wydawały się zwyczajne. Z czasem pojawiają się pytania, na które niełatwo znaleźć odpowiedź. Jaka była jego wiara? Czy pod koniec życia zdążył jeszcze coś zmienić?
Nie wiemy, co wydarzyło się w człowieku w ostatnich chwilach życia. Być może właśnie wtedy, dokonało się coś, czego najbliżsi nigdy nie mieli okazji dostrzec. Czy można zatem mieć nadzieję, że również tacy ludzie osiągną zbawienie?
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.