Reklama

Głos z Torunia

Gotowi do działania

Od wielu lat przedstawiciele Zarządów Diecezjalnych Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży spotykali się w Warszawie, aby obradować nad rozwojem Stowarzyszenia. W tym roku zmieniono formułę, aby bardziej zatroszczyć się o potrzeby konkretnych regionów.

Niedziela toruńska 22/2024, str. IV

[ TEMATY ]

Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży

Filip Pawlak

Zjazd Regionu zaowocował w nowe przyjaźnie

Zjazd Regionu zaowocował w nowe przyjaźnie

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Z tej okazji 11 maja w Toruniu odbył się zjazd Regionu 1, który zorganizowany został przez Zarząd Diecezjalny KSM Diecezji Toruńskiej.

– Były pewne trudności przy organizacji tego wydarzenia, a największa z nich to fakt, że tego typu spotkania nie było wcześniej. Zebranie Regionu różni się od zebrania Krajowej Rady, więc nie mieliśmy schematu, jak to ma wyglądać – powiedziała Nikola z diecezji toruńskiej. – Wsparcie innych osób z zarządu było bardzo pomocne, mogliśmy podzielić się zadaniami i każda osoba zajęła się organizacją konkretnej rzeczy, żeby całość się udała – dodała.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Owocny czas

Spotkanie rozpoczęło się w piątek, co pomogło nam zintegrować się i poznać innych KSM-owiczów z najbliższych diecezji. W sobotę przedstawiciele archidiecezji gnieźnieńskiej zorganizowali warsztaty z konferencją o rolach w zespole oraz predyspozycjach i możliwościach każdego z uczestników.

– Spędziliśmy wspaniały czas na integracji, podczas której śmiechom nie było końca. W czasie warsztatów dostaliśmy wiele treści merytorycznych. Były one przygotowane przez kompetentnych ludzi, którzy dali nam dużo materiałów do pracy w oddziałach i w diecezjach – mówiła Blanka z diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej.

Reklama

KSM zrzesza wiele osób młodych, a przede wszystkim – różnych. Dzięki temu każdy może dać cząstkę siebie. Ważne jest, aby znać swoje talenty i możliwości, aby prowadziły one do rozwoju stowarzyszenia. Każdy uczestnik miał za zadanie wykonać test psychologiczny, dzięki któremu dowiedział się, jaka rola w zespole najbardziej do niego pasuje oraz jakie łączą się z tym możliwości.

– Była to świetna okazja do odkrycia siebie, do zbliżenia się nie tylko w naszych własnych zarządach przez rozpoznanie naszych ról w zespole, ale również zapoznanie się między zarządami różnych diecezji – stwierdził Bartek z archidiecezji poznańskiej.

Relacja to podstawa

Na zakończenie spotkania sprawowana była Eucharystia pod przewodnictwem ks. Łukasza Meszyńskiego, asystenta diecezjalnego KSM-u diecezji toruńskiej. Podkreślał on, jak ważne są więzi i budowanie relacji w zespole.

– Podczas Mszy św. padły słowa: „KSM to dom. A dom to relacje”. Podpisuję się pod tym. KSM to rodzina i za tę rodzinę jestem bardzo wdzięczna. Było to Boże doświadczenie i owocny czas – podkreśliła Blanka.

– Cieszę się, że mogliśmy spotkać się w takim gronie i gościć w Toruniu przedstawicieli innych diecezji. Udało nam się wypracować pewne rzeczy podczas tego spotkania i zintegrować. Ale najważniejsze, że spotkanie było oparte na modlitwie, adoracji i Eucharystii – dodała Nikola.

Chociaż spotkanie dobiegło końca, wszyscy zgodnie stwierdzili, że z niecierpliwością czekają na kolejny zjazd w przyszłym roku. Goście wrócili do swoich diecezji ze słodkim upominkiem w postaci toruńskich pierników.

2024-05-28 13:53

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Po co wskrzeszać trupa? - premiera książki KSM

Nieznane historie duszpasterstw młodzieżowych w czasach PRL, tajemnicze rozmowy w ogrodach watykańskich i niespotykana pasja do ludzi. To tylko promil tematów poruszanych przez ks. prałata Antoniego Sołtysika w wywiadzie rzece przeprowadzonym przez rektora Tadeusza A. Janusza. Dziś, w 3. rocznicę śmierci Ojca reaktywacji KSM, odbyła się premiera.

W trudnych czasach Polski Ludowej było czterech duchownych, dzięki którym Kościół pozostawał żywy. Niewątpliwie był wśród nich św. Jan Paweł II, Kardynał Stefan Wyszyński i ksiądz Franciszek Blachnicki. Jednak księdzem, na którego postawił Jan Paweł II, był ks. Antoni Sołtysik. To właśnie jemu ówczesny biskup krakowski Karol Wojtyła powierzył zbudowanie na nowo duszpasterstwa młodzieży. Miłość do Boga i najwyższy szacunek do Kościoła i Ojczyzny sprawiły, że wiele z tych innowacyjnych pomysłów zostało zrealizowanych i istnieje do dziś dzięki zaangażowaniu setek wiernych w całej Polsce.
CZYTAJ DALEJ

Archidiecezja lubelska: zmarł wieloletni proboszcz sanktuarium w Wąwolnicy

2026-01-14 12:08

[ TEMATY ]

śmierć

Archidiecezja Lubelska/Facebook

14 stycznia zmarł zasłużony kapłan archidiecezji lubelskiej ks. kan. Jerzy Ważny. Od 2001 r. był proboszczem parafii pw. św. Wojciecha w Wąwolnicy i kustoszem sanktuarium Matki Boskiej Kębelskiej. Przeżył 65 lat, w kapłaństwie 39.

Ks. kan. Jerzy Ważny urodził się w 1960 r. w Tomaszowie Lubelskim, święcenia kapłańskie przyjął w 1987 r. z rąk ówczesnego bpa Bolesława Pylaka. Był jednym z najbardziej rozpoznawalnych kapłanów archidiecezji lubelskiej, przez 25 lat prowadził wspólnotę w największym sanktuarium archidiecezji lubelskiej.
CZYTAJ DALEJ

Uczeń Jezusa spotyka czasem niezgodę najbliższych

2026-01-14 20:57

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

wikipedia.org

Opowiadanie stoi na progu nowej epoki. Dawid wraca do Siklag, a z pola bitwy przychodzi posłaniec z rozdartą szatą i ziemią na głowie. Tak Biblia opisuje człowieka dotkniętego śmiercią. Przynosi znaki władzy: koronę i naramiennik Saula. Znaki królewskie zmieniają właściciela, a Dawid nie traktuje ich jak łupu. Rozdziera szaty, płacze i pości aż do wieczora. Żałoba obejmuje Saula, Jonatana i poległych Izraela. Potem rozbrzmiewa pieśń żałobna (qînâ). Otwiera ją wołanie o „ozdobie Izraela” zabitej na wyżynach. Hebrańskie (haṣṣəḇî) niesie sens splendoru, czegoś drogiego i kruchego. Refren „Jakże polegli mocarze” oddaje hebrajskie (’êk nāpelû gibbōrîm) i spina pamięć całego narodu. Dawid nie pozwala, aby wieść stała się pieśnią triumfu w miastach Filistynów. W pochwałach dla Saula i Jonatana nie ma pochlebstwa. Jest uznanie prawdy: byli złączeni w życiu i w śmierci, szybsi niż orły i mocniejsi niż lwy. Słowo „mocarze” (gibbōrîm) obejmuje tu odwagę i odpowiedzialność za lud. Dawid pamięta także dobro, które Izrael otrzymał za Saula, szczególnie bezpieczeństwo i dostatek. W końcu głos staje się osobisty. Dawid opłakuje Jonatana jak brata i mówi o miłości „przedziwnej”. Ta przyjaźń wyrasta z przymierza i wierności. Tekst ukazuje królewskość Dawida zanim otrzyma tron. Objawia się w panowaniu nad odwetem i w czci dla pomazańca Pana, także podczas jego prześladowania. Dawid nie buduje swojej przyszłości na upokorzeniu poprzednika. Wypowiedziany żal oczyszcza przestrzeń władzy i uczy, że królowanie zaczyna się od słuchania Boga, a nie od gromadzenia łupów.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję