Jubileusz 900-lecia Misji Ewangelizacyjnej św. Ottona jest doskonałą okazją do podejmowania wielu inicjatyw, które mają na celu przybliżenie historii miejsc, w których św. biskup ofiarowywał dar wiary dla mieszkańców Pomorza.
Niezwykle ważną rolę pod tym względem odgrywają Pyrzyce, gdzie 15 czerwca 1124 r. św. Otton dokonał pierwszego chrztu. Jedną z tych inicjatyw była konferencja naukowa, która 24 maja odbyła się pod patronatem głównych uroczystości w Pyrzycach.
W programie wielu przedsięwzięć, których ukoronowaniem była główna uroczystość, która odbyła się 8 czerwca przy odnowionej Studzience św. Ottona, znalazła się również konferencja naukowa dotycząca historyczności Pyrzyc z głównym akcentem prezentującym dziedzictwo posługi św. Ottona. Na zaproszenie organizatorów przybyli przedstawiciele wielu środowisk historycznych, wyznaniowych, kulturalnych, samorządowych, aby wpierw wysłuchać kilku wystąpień prezentujących ważne wymiary kontekstu przybycia św. Ottona, jego katechizowania i doprowadzenia do podjęcia decyzji o przyjęciu wiary. Akcentowano również obecny stan prac archeologicznych i trwałe, materialne dziedzictwo ukazujące bogactwo misji.
Animatorami spotkania byli dziekan pyrzycki ks. dr Grzegorz Harasimiak i Agnieszka Odachowska z PROW i UM w Pyrzycach. Wśród prelegentów znalazło się grono cenionych autorytetów prezentujących szerokie spectrum posługi ewangelizacyjnej św. Ottona. Warto docenić prelekcję prof. Andrzeja Janowskiego, profesora nadzwyczajnego w Ośrodku Archeologii Średniowiecza Krajów Nadbałtyckich Instytutu Archeologii i Etnologii PAN w Szczecinie, który skupił się na historycznych początkach lokalizacji Pyrzyc i uwarunkowaniach przybycia biskupa z Bambergu. Ukazał również bilans prowadzonych do tej pory prac archeologicznych. Głos zabrał także pastor Justus Werdin z Kościoła ewangelickiego, który mówiąc doskonale po polsku, poinformował o wielu prowadzonych projektach mających na celu dążenie do ukazania wzajemnych relacji i pracy nad ekumenicznym staraniem się o jedność chrześcijan. Kolejnym z prelegentów był pyrzyczanin, historyk dr Michał Franiak – organista z parafii NMP Bolesnej w Pyrzycach. Skoncentrował się na uwypukleniu życia monastycznego, którego przedstawicielami były zakony reprezentowane w Pyrzycach w tym, szczególnie jeśli chodzi o fundację klasztoru augustianek. Podsumowania całej konferencji dokonał ks. kan. Grzegorz Harasimiak, wskazując na jej wartość i owocowanie kilkuletnich przygotowań do celebrowania jubileuszu. Nawiązał także do kilku ważnych wydarzeń mających głęboki wpływ na dzieło chrztu Pyrzyczan.
Ukoronowaniem tego istotnego spotkania była dalsza robocza część, której celem było wypracowanie stanowiska co do dalszego owocowania daru Roku Jubileuszowego. Kontynuacją będą kolejne sympozja i wrześniowa międzynarodowa konferencja bilansująca Misję Ewangelizacyjną św. Ottona z Bambergu – Patrona Pyrzyc i naszej archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej.
Starosta pyrzycki Stanisław Stępień (po prawej) i sekretarz starostwa Mariusz Majak
Przygotowujemy się do podniosłego Jubileuszu 900-lecia pomorskiej misji św. Ottona z Bambergu. Obchody Jubileuszowe są ważne także dla władz samorządowych, poprosiliśmy więc o refleksje na ten temat Stanisława Stępnia – starostę pyrzyckiego oraz Mariusza Majaka – sekretarza.
Ks. Robert Gołębiowski: Kiedy Panowie zetknęli się z postacią św. Ottona? Jak była ona umiejscawiana w historii Pyrzyc?
Stanisław Stępień: Mieszkam w Pyrzycach od 1974 r. i od zawsze ważną część życia stanowi moja rodzinna parafia św. Ottona, która w tym roku obchodzi jubileusz 100-lecia swojego istnienia. Dlatego mogę z pełną odpowiedzialnością stwierdzić, że ta znajomość ważnego świętego dla naszych ziem trwa już dla mnie 50 lat. W latach 80. XX wieku obchodziliśmy u nas kolejne jubileusze chrztu pyrzyczan, m.in. z bardzo podniosłą procesją od Studzienki do kościoła św. Ottona i to wówczas w sposób bardziej wyrazisty przybliżyłem sobie postać oraz znaczenie duchowe misji, jaką spełnił u nas św. Otton. Muszę przyznać, że tak całościowo w historię posługi duszpasterskiej Apostoła Pomorzan wniknąłem kilka lat temu, gdy rozpoczęliśmy szeroko zakrojone przygotowania do obecnego Jubileuszu. Warto dodać, że np. w 2002 r. odbyły się u nas podniosłe obchody Dożynek Archidiecezjalnych, na których obecny był kard. Henryk Gulbinowicz, siedemnastu biskupów, a wśród nich także biskup z Bambergu i bardzo mocno wybrzmiał wówczas akcent o św. Ottonie w kontekście gości, którzy przybyli do nas z różnych stron Polski.
Zgłębiając publikowane teksty kaznodziejskie o bł. Karolinie Kózce, można dojść do stwierdzenia, że niejednokrotnie głosiciele starali się w swoich kazaniach znaleźć klucz albo klucze w postaci słów, określeń, wyrażeń, które stawały się zwornikami w przybliżaniu postaci błogosławionej, jej życia i drogi do świętości. Niewątpliwie takimi słowami, wyrażeniami-kluczami opisującymi bł. Karolinę Kózkę są wielorakie tytuły, jakie ją charakteryzują.
Co znamienne, wiele z nich funkcjonowało już za życia bł. Karoliny
w świadomości jej współczesnych. Tytuły te bardziej odżyły w świadomości wiernych i zostały przekazane do współczesnych czasów jako „świadkowie” osobowości i świętości bł. Karoliny Kózki.
W publikowanych kazaniach bardzo często pojawiają się odniesienia do
świadków życia bł. Karoliny Kózki, którzy niejako na co dzień mieli możliwość obserwacji jej dążenia do świętości. Na tej kanwie pojawiły się bardzo
szybko określenia – wyrażenia, jak: „Gwiazda ludu”, „prawdziwy anioł”,
„najpobożniejsza dziewczyna w parafii”, „pierwsza dusza do nieba”, które
były odzwierciedleniem jej dobroci, pobożności, uczynności, dobrego serca
i otwartości na innych.
To przekonanie o świętości bł. Karoliny Kózki wyrażone tytułami z czasów jej współczesnych także znajduje wyraz w przepowiadaniu kaznodziejskim.
W Niedzielę Palmową media obiegła wiadomość o rzekomo „rewolucyjnym dokumencie Watykanu”, biły po oczach „klikbajtowe” tytułu o tym, że papież czegoś zakazał, że postanowił, zdecydował, nakazał itd. A jak to jest naprawdę? Zobaczmy zatem!
W wielu miejscach przyjął się zwyczaj celebracji tzw. Mszy świętych zbiorowych, czyli takich, gdzie podczas jednej celebracji jeden kapłan sprawuje ją w kilku różnych intencjach przyjętych od ofiarodawców. Trzeba tu odróżnić ją od Mszy koncelebrowanej, gdy dwóch lub więcej kapłanów celebruje wspólnie, każdy w swojej indywidualnej intencji. Stolica Apostolska zleca, by w ramach prowincji (czyli metropolii) ustalić zasady dotyczące ewentualnej częstszej celebracji takich właśnie zbiorowych Mszy świętych. Zasady ustalone w roku 1991 na mocy dekretu Kongregacji ds. Duchowieństwa o intencjach mszalnych i mszach zbiorowych Mos iugiter przewidywały, że taka celebracja może odbywać się najwyżej dwa razy w tygodniu. Tymczasem biskupi mogą zdecydować, by można było takie zbiorowe Msze święte sprawować częściej, gdy brakuje kapłanów a liczba przyjmowanych intencji jest znaczna. Oczywiście ofiarodawca musi wyrazić wprost zgodę, by jego intencja została połączona z innymi w jednej celebracji. Celebrans może zaś pozostawić dla siebie jedynie jedno stypendium mszalne (czyli ofiarę za jedną intencję). Wszystkie te zasady – oprócz uprawnienia dla biskupów prowincji do ustalenia innych reguł – już dawno obowiązywały, zatem… rewolucji nie ma.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.