Prezentowana pozycja to zbiór wywiadów z elementami reportażu, który przygotował pochodzący z Bielawy teolog, tłumacz z języka czeskiego, pasjonat podróży koleją i turystyki górskiej. Autor zabiera nas na spotkanie z siedmioma wspaniałymi ludźmi. Każdy z nich to wyjątkowa indywidualność.

Brat Elizeusz jednym z siedmiu

Wśród rozmówców jest dwóch duchownych – jeden z nich, o. Michał, należy do zakonu franciszkanów konwentualnych, drugi to hieromnich Jeremiasz czyli mnich prawosławny. Kolejny, zwany Królem Biebrzy, nie deklaruje żadnej wiary, postanowił żyć w zgodzie z naturą. Zbiór wywiadów rozpoczyna pustelnik Jano, już od ponad 40 lat prowadzący tę niecodzienną formę życia, a którym kierowała tęsknota za życiem w skrajnym ubóstwie oraz ta najważniejsza – za Bogiem żywym. Następnie br. Grzegorz mieszkający w pustelni u podnóża góry zamkowej w Melsztynie i Edward, który już od ponad 30 lat górę gruzu pochodzącego z poniemieckich ruin zamienia w ogród. I wreszcie nieżyjący już br. Elizeusz, pustelnik z diecezji świdnickiej.

Wierni diecezji świdnickiej chyba najbardziej kojarzyć będą właśnie nieżyjącego już br. Elizeusza z Góry Cierniak w Radochowie, koło Lądka-Zdroju. Rozmowy z br. Elizeuszem stanowią ostatni rozdział książki. Elizeusz był jak ten biblijny prostaczek, mówił bardzo prosto, czasami niewyraźnie i nieskładnie, a jednak biła od niego mądrość. Jak znalazł się na Cierniaku? Dlaczego akurat tam osiadł przed wielu laty? Co ukształtowało jego pustelniczą duchowość? Odpowiedzi znajdziemy w książce.

Kim oni są?

Rozmówcy obalają stereotyp pustelnika. Najczęściej wyobrażamy sobie pustelnika jako kompletnego odludka, śpiącego w trumnie, trzymającego trupią czaszkę na stole i żywiącego się korzonkami. Pustelnicy przedstawieni na kartach książki jawią się nam jako otwarci, życzliwi i czasami nawet gadatliwi interlokutorzy. Z jednej strony widać wyrzeczenie się świata i jego zdobyczy, z drugiej mądre korzystanie z udogodnień, jakie on daje. Kim zatem jest pustelnik?

Tematyka rozmów jest różnorodna. Najczęściej podejmowane są tematy duchowe, problemy wiary, Kościoła, cierpienia, obrazów Boga i sposobów modlitwy. Zachwyca opowieść o tym, jak prawie każdy z pustelników w osobisty i intymny wręcz sposób spotkał w swoim życiu Boga. Kilku podkreśla bardzo dobitnie znaczenie pracy nad sobą i wewnętrznego uzdrowienia. Ale są także te bardziej przyziemne kwestie – jak żyć bez pieniędzy, skąd brać jedzenie, co zrobić, kiedy potrzebny jest lekarz? Rozmowy dotyczyły również zainteresowań pustelników. Ojciec Michał opowiadał o bezwarunkowej miłości Boga i o tym, że drogą chrześcijanina nie jest zdobywanie wyżyn doskonałości, ale schodzenie w dół, by spotkać Boga tam, gdzie wraz z Nim dotykamy własnej grzeszności. Hieromnich Jeremiasz z kolei przedstawił bardzo piękny wykład na temat prawosławnej teologii Trójcy Świętej. Podczas lektury można poczuć się jak podczas podróży pociągiem, kiedy zasłuchani w niesamowite opowieści spotkanych współpasażerów tracimy poczucie czasu.