W tym roku zjazd odbył się 27 lipca. Wybraliśmy się na niego wraz z duchowym opiekunem ks. prał. Tadeuszem Osińskim.

Mszy św. w tym uroczystym dla wspólnoty Rycerstwa Niepokalanej dniu przewodniczył bp. Edward Kawa OFMconv (Ukraina). Biskup przywitał wszystkich, którzy uczestniczyli we Mszy św., życząc, aby Pan obdarzył zebranych pokojem. Biskup Kawa nawiązał do znaku krzyża, który niektórym zaczął przeszkadzać. My jako Rycerze Niepokalanej mamy bronić swojej wiary i mamy szukać odpowiedzi w Ewangelii, jak tego dokonać. Pasterz zaznaczył, że dziś największą ewangelizacją jest świadczenie o miłości Boga, ponieważ dzisiejszy świat nie zna Boga. Tam gdzie w kościołach jest Eucharystia, sakramenty, adoracja – Kościół jest żywy. Tam gdzie ludzie się nie spowiadają, brak modlitwy, brak adoracji – tam Kościół jest martwy. Każdy z nas powinien docenić jak wielkim darem jest Eucharystia i sakramenty.

Po zakończeniu Eucharystii przed rozesłaniem, medalami Rycerstwa Niepokalanej zostali wyróżnieni ks. prałat Tadeusz Osiński i Barbara Pocenta Głażewska. Odpowiedzialni za wspólnotę podziękowali ks. prałatowi za niezwykłą opiekę duszpasterską, modlitwę i zaangażowanie w promowanie Rycerstwa Niepokalanej.

Spotkanie miało miejsce w Niepokalanowie. Szczególnym miejscu, założonym przez św. Maksymiliana Marię Kolbe. Ów wielki święty będąc na studiach w Rzymie w 1917 r. widział świat pogrążony w wojnie, wzmagający się ruch masoński, który występował przeciwko Kościołowi i papieżowi. Reagując na tę sytuację postanowił powołać do życia stowarzyszenie, które będzie starać się nawracać ludzi pod opieką Marii Niepokalanej i za Jej pośrednictwem. Papież Benedykt XV udzielił stowarzyszeniu ustnego błogosławieństwa, a w 1922 r. Stolica Apostolska zatwierdziła je jako „Pobożny Związek Rycerstwa Niepokalanej”. Ojciec Kolbe wcześniej, bo już w 1919 r. wrócił do Polski i zaczął szerzyć Rycerstwo Niepokalanej, wydając Rycerza Niepokalanej. Od 1927 r., korzystając z darowizny ziemi uczynionej przez księcia Jana Druckiego-Lubeckiego w Teresinie pod Warszawą, założył klasztor i duże wydawnictwo pod nazwą Niepokalanów, które stało się centralą Rycerstwa Niepokalanej w Polsce. Istnieje do dzisiaj.

Celem Rycerstwa Niepokalanej jest oddawanie jak największej chwały Bogu, poprzez trud codziennego nawracania się wszystkich członków stowarzyszenia, aby z pomocą Niepokalanej doszli jak najprędzej do uznania Boga i Jego prawa, oraz do jedności z Kościołem, przez uświęcenie wszystkich i każdego z osobna na podobieństwo Niepokalanej. Tam gdzie Maryja zakróluje, tam umysły jaśnieją, serca oczyszczają się z grzechu i gości prawdziwe i święte życie płynące z Najświętszego Serca Jezusowego. Przez Maryję otrzymujemy najpewniejszą, najlepszą i najkrótszą drogę do nieba. Jej życie jest doskonałym drogowskazem, ponieważ Niepokalana jako pierwsza została z ciałem i duszą wzięta do nieba, spośród wszystkich ludzi. Jest nieskalana żadnym grzechem. Nawet pierworodnym. Z Niepokalaną można dojść jedynie do nieba .

W parafii Łochów Rycerstwo Niepokalanej powstało 3 maja 1994 r. z inicjatywy ks. prał. Tadeusza Osińskiego i Danieli Pocenty.