Bohaterowie opowiadań poety, prozaika i dramatopisarza średniego pokolenia są wrzuceni w obcą im rzeczywistość. Sam twórca kiedyś znalazł się w takiej sytuacji – i zostało to w nim, stało się jednym z motywów jego twórczości. Te miejsca, „niemiejsca”, nie są przyjazne; to odpowiedniki lęków, traum bohaterów. Bywają oswajane, jak w Spadku, w którym bohater przemierza kraj pociągami. Im dalej jedzie, tym jest bardziej przerażony, ale i zafascynowany; wyrwał się z utartych kolein! Tytułowe miejsca są skupione wokół jednej miejscowości – Ciemnej Doliny, obecnej już w tytule jednego z wcześniejszych zbiorów Jakubowskiego; to odpowiednik rodzinnej miejscowości – Koronowa, przefiltrowany przez emocje, pamięć itp. W opowiadaniach jest sporo pesymizmu, choć tytułowe Miejsce... mówi o walce o lepszy świat, żeby nie był tak podły i zły, jaki bywa.