Mszy św. w bazylice Zwiastowania NMP w Leżajsku przewodniczył kard. Pietro Parolin, on też był głównym konsekratorem. Współkonsekratorami byli: abp Salvatore Pennacchio, rektor Papieskiej Akademii Kościelnej oraz abp Adam Szal, metropolita przemyski. We Mszy św. uczestniczył także abp Antonio Guido Filipazzi, nuncjusz apostolski w Polsce oraz kilkudziesięciu biskupów i kapłanów.

Nowe zadania

W słowie powitania abp Adam Szal przypomniał, że św. Józef Sebastian Pelczar, biskup przemyski, często pielgrzymował do sanktuarium w Leżajsku, a w swoim posługiwaniu biskupim odznaczał się nabożeństwem do Najświętszego Serca Pana Jezusa i wiernością papieżowi. – Będziemy się modlić, aby nominat służąc Kościołowi, szedł tą drogą świętości – mówił metropolita przemyski.

W homilii kard. Parolin wskazał na zadania dziś konsekrowanego biskupa: – Również do ciebie, drogi księże prałacie Kryspinie, który dziś przez nałożenie rąk i modlitwę konsekracyjną włączasz się w sukcesję apostolską, należy głoszenie ludziom tych tak pogmatwanych czasów, że nasz Pan, który przyjął ludzką naturę i całkowicie ją odkupił, raz na zawsze objął w swoje panowanie naszą rzeczywistość. Na nic więc zdadzą się nasze wysiłki budowania świeckiego miasta, jeśli wykluczymy z niego obecność Boga– zauważył kaznodzieja.

Odnosząc się do ewangelicznej sceny powołania Natanaela, hierarcha zwrócił uwagę, że Apostoł był przygotowany przez Chrystusa do podjęcia misji i męczeństwa. – Również dla ciebie, księże Kryspinie, był czas przygotowań do misji, którą teraz powierza ci przez Kościół. Najpierw w twojej rodzinie, potem w parafii i archidiecezji przemyskiej, a wreszcie przez dwadzieścia lat w przedstawicielstwach papieskich w Rwandzie, Białorusi, Kolumbii, na Filipinach, w Polsce, Słowenii i Zjednoczonych Emiratach Arabskich – przypomniał dotychczasowe placówki dyplomatyczne abp. Dubiela.

Kontynuując, kard. Parolin zwrócił się do nominata: – Żyłeś pragnieniem wzbogacania swojej wiedzy i trwania w wierności Panu, a wiele osób mogło docenić twoje dary jako człowieka, chrześcijanina, hojnego kapłana i oddanego pracownika Stolicy Apostolskiej. Teraz Pan, który zna twoją przeszłość, wzywa cię, abyś przylgnął do Niego z jeszcze większą intensywnością. On, podobnie jak w przypadku Natanaela, w którym nie ma podstępu, docenia twoją służbę prawdzie i wzywa cię, abyś unikał wszelkich dwuznaczności w powierzonej ci posłudze. Bądź też dociekliwy, jak św. Apostoł, którego święto dzisiaj obchodzimy. Nie ograniczaj się do tego, co już znasz i wiesz, ale głosząc prawdę, którą jest Chrystus, pozostań otwarty na wielkie rzeczy, które Bóg przygotował dla nas wszystkich. Miej zdolność patrzenia w górę, ponieważ Jego niebo jest zawsze otwarte, odkąd zasłona świątyni została rozdarta, a Jego Serce przebite włócznią. Stamtąd czerp sens dla twoich dni i posługi. Proś usilnie Pana w codziennej modlitwie i w celebracji Eucharystii, aby uczta weselna z Kany Galilejskiej, w którym wkrótce weźmie udział Natanael, była również dla ciebie, wraz z Najświętszą Maryją Panną, doświadczeniem nowego wina, które poprzez słowo Syna Bożego i posłuszeństwo wiary, napełnia ludzką rodzinę autentyczną radością.

Dla dobra Kościoła

Odnosząc się do wyznaczonych obowiązków nuncjusza apostolskiego, kard. Parolin mówił: – Drogi księże prałacie Kryspinie, w tym duchu zostałeś powołany do pełnienia posługi biskupiej, dzisiaj ci powierzonej, i do zadania nuncjusza apostolskiego, które zlecił ci papież Franciszek. Będziesz bowiem zobowiązany reprezentować jego samego i Stolicę Apostolską wobec Kościołów partykularnych i państw, do których zostałeś posłany, aby czynić widzialną i skuteczną jego troskę o nie, a także aby umożliwiać mu korzystanie z aktualnej i konkretnej wiedzy, niezbędnej do zwyczajnego i efektywnego prowadzenia jego uniwersalnej misji apostolskiej. Celem tego reprezentowania jest przede wszystkim umacnianie komunii, uczestnictwa i misji, w których konkretyzuje się droga synodalna, jaką Ojciec Święty zaproponował całemu Kościołowi.

Hierarcha wskazał na zależność w pełnionej posłudze między owocnością i zażyłością wobec Boga: – Jest to służba pełniona dla dobra Kościoła i pokoju na świecie. Będzie ona tym bardziej owocna, im bardziej będzie wytrwale podtrzymywana przez modlitwę i medytację słowa Bożego. I nawet wtedy, gdy każda możliwa inicjatywa będzie wydawała ci się daremna, niech mówi twoje życie, które z łagodnością i wyrzeczeniem zostało oddane Odkupicielowi całej ludzkości, aby ono stało się pogodnym świadectwem zdolnym wzbudzić zbawienne zaciekawienie Osobą Pana Jezusa i przyciągnąć innych do dobrego życia Ewangelią – zauważył kaznodzieja.

Z misją na świat

Na zakończenie homilii kardynał wyraził swoje życzenia wobec biskupa nominata: – Niech twojej nowej misji towarzyszy Najświętsza Maryja Panna, która z wiarą odpowiedziała na zwiastowanie Anioła, święci, których imiona nosisz – Kryspin i Witold, oraz św. Jan Paweł II, który odwiedził Angolę oraz Wyspy Świętego Tomasza i Książęcą w 1992 r., z okazji pięćsetlecia ewangelizacji Angoli, i widząc wielkie dzieła Boże rozkwitające na tej stronie świata, wołał na zakończenie wydarzenia: „O Boże mój, Panie, Ty jesteś bardzo wielki! Jak liczne są dzieła Twoje, Panie! (…) Ziemia jest pełna Twych stworzeń. Ześlij Twego Ducha, i odnów oblicze Ziemi. Niech chwała Pana trwa na wieki, niech się Pan raduje z dzieł swoich” (Ps 104, 1.24.30-31). I zakończył słowami: – Niech nigdy nie zabraknie tej chwały w twoim sercu i na twoich ustach.

W słowie podziękowania abp Krypin Dubiel wyjaśniał znaczenie swojego zawołania biskupiego: „Cierpliwość i wiara świętych”: – To jest mój hołd i wdzięczność dla tych wszystkich świadków naszego Pana Jezusa Chrystusa w różnych miejscach na świecie. Bo dla nich powołanie do świętości było tak naturalne i oczywiste, że nie wzbudzało najmniejszych wątpliwości.