Penitencjaria Apostolska 23 września udzieliła diecezji zielonogórsko-gorzowskiej łaski odpustu zupełnego w dni wspomnienia patronalnego 525 kościołów i kaplic filialnych, czyli tych, które nie są świątyniami parafialnymi ani kaplicami zakonnymi czy szpitalnymi. Prośbę o tę łaskę wniósł pasterz diecezji 25 kwietnia 2023 r.

Jak uzyskać odpust?

Penitencjaria to jedna z instytucji Kurii Rzymskiej, która z upoważnienia papieża udziela odpustów i rozpatruje sprawy sumienia. Dzięki dekretowi udzielonemu diecezji na 7 lat, każdy wierny, który nawiedzi świątynię filialną w dzień liturgicznego wspomnienia patrona i będzie uczestniczył w celebracji religijnej albo chociaż przez odpowiednio długi czas pozostanie na pobożnym rozmyślaniu, kończąc je Modlitwą Pańską, Wyznaniem wiary oraz wezwaniami do Najświętszej Maryi Panny, może uzyskać odpust zupełny pod zwykłymi warunkami. Te są 3: sakramentalna spowiedź, Komunia eucharystyczna oraz modlitwa według intencji papieża. Do tego konieczne jest, aby wierny miał dyspozycję wolności od przywiązania do jakiegokolwiek grzechu.

Również dla chorych

Dodatkowo, Penitencjaria Apostolska rozszerzyła możliwość zyskania powyższego odpustu zupełnego na osoby w podeszłym wieku, chorych oraz wszystkich, którzy z ważnej przyczyny nie mogą opuścić domu. Wystarczy, że wzbudzą w sobie niechęć wobec jakiegokolwiek grzechu oraz intencję wypełnienia, kiedy będzie to możliwe, 3 zwyczajnych warunków, a także duchowo połączą się z pielgrzymami, ofiarując Panu Bogu swoje modlitwy, cierpienia lub niedogodności własnego życia.

Owocność łaski

Odpust zupełny jest wielkim darem ze skarbca Kościoła, ponieważ polega na całkowitym darowaniu wiernemu wszystkich kar doczesnych za grzechy. Warto przypomnieć, że każdy grzech powoduje 2 skutki: po pierwsze – winę wobec Boga (czyli karę wieczną), a po drugie – karę doczesną. Wina za grzechy zostaje odpuszczona w sakramencie pokuty i pojednania. Pozostaje jednak kara doczesna. Ta z kolei zostaje zgładzona właśnie przez odpust zupełny. Kto go zyskuje, jest w takim stanie, jak zaraz po chrzcie. Katechizm Kościoła Katolickiego podaje, że zyskanie odpustu dokonuje się za pośrednictwem Kościoła, który, mocą udzielonej mu przez Chrystusa władzy związywania i rozwiązywania, działa na rzecz chrześcijanina i otwiera mu skarbiec zasług Chrystusa i świętych. Aby zyskać odpust zupełny potrzebny jest nie tylko stan łaski uświęcającej, ale i wolność od przywiązania do jakiegokolwiek grzechu. Penitencjaria, rozszerzając możliwość zyskania odpustu zupełnego na dni patronalne świątyń filialnych w diecezji, troszczy się o dostęp wiernych do sakramentu pokuty i pojednania. Z tego względu w dekrecie znajduje się usilna prośba, aby kapłani wyposażeni we właściwe uprawnienia do przyjmowania spowiedzi, ochoczo i wielkodusznie poświęcali się sprawowaniu tego sakramentu. Ma to ułatwić diecezjanom dostęp do łaski Bożej.

Skąd taka potrzeba?

Specyfiką diecezji jest istnienie wielu kościołów i kaplic filialnych, oprócz kościołów parafialnych. Tylko 61 parafii posiada wyłącznie jeden kościół, który jest świątynią parafialną. W pozostałych 209 parafiach, oprócz kościoła parafialnego, znajduje się co najmniej jedna świątynia filialna. W 4 przypadkach tych kościołów i kaplic filialnych jest aż 7. Każda ze świątyń ma swojego patrona, czyli posiada tzw. „wezwanie”. W prawie powszechnym odpust zupełny nie przysługuje wiernym za nawiedzenie świątyń filialnych w ich dzień patronalny. Dekret Penitencjarii Apostolskiej dla naszej diecezji otwiera tę możliwość.