Wydarzenie odbyło się przy parafii św. Michała Archanioła, gdzie na scenie zaprezentowali się młodzi artyści. Ksiądz Piotr Klocek, jeden z organizatorów, zaznaczał, że celem konkursu jest przede wszystkim prezentacja talentów muzycznych dzieci i młodzieży, kultywowanie tradycji śpiewania kolęd i pastorałek, jak również integracja rodzin Ostrowca Świętokrzyskiego. – W naszym mieście jest dużo uzdolnionych młodych ludzi, którzy ćwiczą grę na różnych instrumentach oraz rozwijają się wokalnie. Postanowiliśmy kontynuować zamysł ubiegłorocznego konkursu i docenić ostrowieckie talenty dzieci i młodzieży. Chcemy tym konkursem odrywać młode pokolenie od patrzenia w różnoraki ekran i zachęcać ich do integracji. A to się udaje – jak widać! Z młodymi uczestnikami konkursu, przyszli ich znajomi i przyjaciele, by im kibicować i być serdecznym wsparciem – mówił ks. Piotr.
Prowadzącym ostrowiecki konkurs, był ks. Witold Garbuliński, który doskonale podkreślał atuty artystów, dobór repertuaru i ich aranżację. W jury oceniającym konkurs, oprócz ks. Piotra Klocka zasiadały: Ewa Jurkowska-Siwiec, dyrektor Państwowej Szkoły Muzycznej I st. i dyrygent Chóru Michael oraz s. Krystyna Grabarz, przełożona Domu Zakonnego Zgromadzenia Sióstr Franciszkanek Rodziny Maryi, a zarazem organistka w ostrowieckiej kolegiacie.
– Cieszę się, że w naszym mieście jest duże pragnienie rozwijania muzycznych i wokalnych talentów. Wszystkich zapraszam do naszej szkoły, by ćwiczyć otrzymany od Pana Boga talent – mówiła dyrektor Ewa Jurkowska-Siwiec.
Zwycięzcami konkursu zostały: Marcelina Swat, Liliana Tłuczkiewicz oraz Julia Jarzębak.
LO nr I im. Stanisława Staszica po raz kolejny przystąpiło do projektu „Zbieram to w szkole” organizowanego przez Fundację Missio Cordis.
Przez cały październik uczniowie przynależący do Szkolnego Koła Caritas prowadzili zbiórkę surowców wtórnych i nieprzydatnych rzeczy w szkole i w ostrowieckich parafiach. Zbierano przede wszystkim: zepsute telefony komórkowe i laptopy, zużyte baterie, zegarki tarczowe oraz monety polskie i zagraniczne wycofane z obiegu. Po zakończeniu zbiórki elektrośmieci zostały posegregowane, spakowane i przekazane do Fundacji. Zebrano 40 kg telefonów komórkowych, 6 kg monet, 2 kg zegarków tarczowych oraz 90 kg zużytych baterii.– Celem projektu jest edukacja ekologiczna, pomoc środowisku naturalnemu, wsparcie recyklingu, ale też działalność charytatywna na rzecz najbiedniejszych krajów w Afryce, Azji i Ameryce Łacińskiej. Projekt działa na zasadzie programu partnerskiego – za przekazane surowce szkoła otrzymuje punkty, które można wymienić na nagrody. W tym roku szkolnym liczymy na dodatkowe punkty za przygotowany reportaż ze zbiórki, który wkrótce ukaże się na stronie organizatora – mówił ks. Stanisław Gurba.
Wyrocznia należy do końcowej części Izajasza (Iz 56-66), do czasu po powrocie z Babilonu. Odbudowa miasta i świątyni nie usuwała ran, sporów o kult i biedy. Wyrocznia zaczyna się od „Oto Ja” (hinneni), typowej formuły Bożej inicjatywy. Bóg mówi językiem stworzenia: „stwarzam” (bārā’). Ten czasownik w Biblii opisuje działanie właściwe samemu Bogu, znane z Rdz 1. Słowo „stwarzać” pada także przy Jerozolimie, która ma stać się radością dla Boga i dla ludu. Nowość dotyczy całej rzeczywistości, nie tylko murów. „Dawne rzeczy nie pójdą w pamięć” odnosi się do historii klęski, która kształtowała wyobrażenia i lęki. Tekst opisuje życie społeczne. Ustaje płacz, ustaje śmierć niemowląt, wydłuża się życie starców. Wiek stu lat zostaje nazwany młodością, a długie życie nie zasłania winy. To obraz odwrócenia przekleństw wojny i niewoli. W Pwt 28 pojawia się motyw domu budowanego dla obcego i winnicy, z której korzysta najeźdźca. Izajasz ogłasza spokojne zamieszkanie i korzystanie z plonu własnych rąk. Obietnica dotyka zwykłych rzeczy: domu, pracy, owocu ziemi. W tradycji Kościoła te słowa stały się ważne w sporze z pogardą dla ciała. Ireneusz w „Adversus haereses” V,35 cytuje zdanie o domach i winnicach jako świadectwo zmartwychwstania sprawiedliwych i odnowy stworzenia. Augustyn w „De civitate Dei” XXII przywołuje „nowe niebiosa i nową ziemię” jako opis radości, w której nie słychać lamentu. Ten sam zwrot podejmie potem 2 P 3,13 i Ap 21,1, rozwijając nadzieję na ostateczne odnowienie świata. Prorok mówi językiem codzienności, aby otworzyć myślenie na dar Boga, który leczy pamięć i przywraca godność pracy.
Setki tysięcy uchodźców i paraliżujący strach – Liban po raz kolejny stał się areną wyniszczającego konfliktu. W obliczu narastającej tragedii humanitarnej parafie i zgromadzenia zakonne stają się ostatnią deską ratunku dla cywilów. Pomoc Kościołowi w Potrzebie (PKWP) mobilizuje siły, by nakarmić głodnych i zapewnić dach nad głową tym, którzy stracili wszystko. „W tym momencie potrzeba wszystkiego” – alarmuje w rozmowie z Vatican News ks. prof. Jan Żelazny, dyrektor Sekcji Polskiej PKWP.
Sytuacja w kraju jest krytyczna. Choć izraelskie ataki są określane jako operacje precyzyjne, ich skutki dotykają przede wszystkim bezbronnych ludzi.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.