Aby się stać doskonałym uczniem Chrystusa, trzeba przede wszystkim uznać Go za Syna Bożego i przyjąć sposób życia, który zawiera się w przykazaniu miłości. To wszystko dokonuje się oczywiście w wolności, lecz od tych wyborów i decyzji zależy, czy chce się być chrześcijaninem, czy wybiera się życie w królestwie Bożym. Gdy wchodzi się na taką drogę życia, która jest odpowiedzią na miłość Boga, ważnym momentem jest przyjęcie chrztu lub też odkrycie znaczenia tego sakramentu przyjętego we wczesnym dzieciństwie. Jezus do wszystkich mówi: „Jeśli ktoś chce pójść za Mną (...), niech weźmie krzyż swój i niech Mnie naśladuje” (Mk 8, 34). Przez chrzest jesteśmy zjednoczeni z Chrystusem w Jego śmierci, razem z Nim umieramy i razem z Nim powstajemy do nowego życia.

Rady ewangeliczne są natomiast pogłębieniem tajemnicy chrztu. Chrystus nie nakłada ich jako zobowiązań na wszystkich swoich uczniów, ale doradza ten wyjątkowy sposób życia tym, którzy ze względu na królestwo Boże chcą w głębszy sposób odpowiedzieć na Jego miłość. Tymi radami są: czystość, ubóstwo i posłuszeństwo. Najbardziej kojarzą nam się one ze składanymi ślubami zakonnymi. Konsekracja zakonna jest w życiu Kościoła rozumiana jako rzeczywistość pogłębiająca tajemnicę chrztu. Nie jest czymś nowym, oderwanym od tego, co już się dokonało przez zjednoczenie z Chrystusem w chrzcie. Rady ewangeliczne są sposobem życia nie tylko osób zakonnych, ale także wielu ludzi, którzy wybierają takie życie w prywatnej pobożności. Taka forma pełnego poświęcenia się Bogu przez naśladowanie w pełni Jezusa realizuje się przez życie w ubóstwie, czystości i posłuszeństwie. Życie w ten sposób uzdalnia do tego, aby mieć głowę, serce i ręce wolne dla Boga i ludzi.

Czystość jest zdolnością panowania nad sobą, co jest wyrazem ludzkiej wolności ukierunkowanej na dawanie daru z siebie. Chrystus to wzór wszelkiej czystości. Każdy, kto idzie za Chrystusem, jest do niej powołany stosownie do stanu swojego życia. Jedni bowiem ślubują życie w celibacie, dziewictwie, inni odkrywają czystość w życiu małżeńskim. Ubóstwo jest przedkładaniem miłości Bożej ponad wszystko. Chodzi tu o powierzenie się Opatrzności Bożej. Człowiek, żyjąc w ubóstwie, cieszy się doczesnym dobrem jako darem Bożym, a swoje pragnienia oddaje Bogu, ufając Jego dobroci.

Posłuszeństwo zaś jest wyrazem oddania swojego życia woli Bożej, co w codziennym życiu realizuje się przez posłuszeństwo swoim przełożonym.