Czy w domu podobnym do tego ze Skorzowa, dzisiaj na terenie Parku Etnograficznego w Tokarni k. Kielc, mógł mieszkać i mieć swoją prywatną praktykę dr Tomasz Judym, bohater powieści Stefana Żeromskiego Ludzie bezdomni? Wyposażenie obiektu, z gabinetem lekarza praktykującego w małym miasteczku, pomoże nam przenieść się w wyobraźni w czasy dr. Judyma, w okoliczności jego pracy i codzienności...

Przenośna umywalka do mycia rąk, oryginalny fotel ginekologiczny, przeszklone szafki pełne medykamentów z gabinetu dr. Witolda Poziomskiego, praktykującego w Suchedniowie, dają wyobrażenie o warunkach pracy ówczesnych doktorów Judymów w niewielkich miejscowościach.

Historia Judyma

Tomasz Judym jest młodym chirurgiem, absolwentem warszawskiej szkoły medycznej i paryskiej uczelni. Syn ubogiego szewca. Od najmłodszych lat musiał polegać wyłącznie na sobie. Został zabrany z niewydolnego wychowawczo domu rodzinnego przez ciotkę, która miała zapewnić mu wykształcenie, a był przez nią poniżany, bity, i często głodował. Jedynie dzięki silnej woli i uporowi zdołał ukończyć kolejne szkoły i uzyskać dyplom lekarski.

Judym jest marzycielem, ale i człowiekiem czynu, surowym wobec siebie, stawiającym obowiązek ponad wszystko. Dobrze zna ubóstwo i jego wszelkie odmiany, pragnie nieść pomoc i walczyć ze społeczną niesprawiedliwością, poświęcając własne szczęście. Ma wobec siebie i innych wysokie oczekiwania w sferze moralności i praktycznych czynów. Choć sam jest w stanie im sprostać, kategorycznymi wymaganiami i radykalizmem zraża do siebie ludzi.

Świadomie i z wyboru podejmuje praktykę, co prawda nie tylko na prowincji – poza Cisami i Zagłębiem jest jeszcze motyw Paryża i Warszawy, ale zawsze wśród warstw społecznych sytuujących się na marginesie sytych i zadowolonych z życia. Takim jak Judym pomagał przede wszystkim, takich także leczył, często nie za pieniądze suchedniowski lekarz-legenda dr Witold Poziomski.

Lekarz pokoleniowy

Doktor Poziomski odwiedzał swoich pacjentów, jeżdżąc po Suchedniowie i okolicy. Przez wiele lat był jedynym lekarzem w miejscowości. Przyjmował chorych w domu, a nawet w razie potrzeby zatrzymywał pacjentów u siebie na parę dni, do czasu przesilenia choroby. W okresie międzywojennym zorganizował niewielki szpital na 20 łóżek w prywatnym domu. Był organizatorem Komitetu Pomocy dla Chorych. W czasach okupacji hitlerowskiej Witold Poziomski miał już 64 lata, a mimo to zaangażował się w walkę o niepodległość i pomoc partyzantom. Do końca życia śledził postępy medycyny i farmakologii. Pracując niemal całe życie w małym ośrodku, jakim był Suchedniów, doktor musiał w swojej praktyce zawodowej zajmować się każdą dziedziną medycyny. Leczył cztery pokolenia, był świadkiem urodzeń trzech pokoleń. Angażował się społecznie. Dla wielu stał się symbolem bezinteresownej pracy na rzecz pacjentów – suchedniowskim dr. Judymem.

Trwa obecnie Rok Stefana Żeromskiego. Wracamy do twórczości pisarza kształtującego sumienia kilku pokoleń inteligencji polskiej, mocno związanego z Kielecczyzną, gdzie się wychował, dorastał, kształcił, gdzie tak wiele miejsc go przypomina. Puszcza Jodłowa, Ciekoty, Strawczyn, stare Kielce...
Instytucje, takie jak: Muzeum Narodowe w Kielcach z oddziałem Muzeum Stefana Żeromskiego, Centrum Edukacji i Kultury „Szklany Dom” w Ciekotach, Towarzystwo im. Stefana Żeromskiego, Stowarzyszenie „Żeromszczacy”, podejmują inicjatywy upowszechniające sylwetkę pisarza i jego wpływ na polską literaturę i kulturę.