Trudno sobie wyobrazić Częstochowę i parafię św. Zygmunta bez ks. inf. Gołąba. Jego praca duszpasterska w naszym mieście trwała 48 lat.

Ksiądz Władysław urodził się 6 października 1917 r. w Nieszkowie k. Miechowa. W 1936 r. wstąpił do Częstochowskiego Wyższego Seminarium Duchownego w Krakowie. Studiował filozofię i teologię w trudnych latach okupacji niemieckiej. Święcenia kapłańskie przyjął 14 czerwca 1942 r. w kaplicy sióstr sercanek w Krakowie z rąk bp. Teodora Kubiny. Dyplom magistra teologii uzyskał na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego w 1947 r. na podstawie pracy Post w dawnym i dzisiejszym prawie kanonicznym. W swoim testamencie napisał: „Na kształtowanie mego powołania do kapłaństwa wpłynęła wydatnie praca i postawa jednego z moich księży prefektów ze szkoły powszechnej, a mianowicie ks. Ludwika Gietyngiera, który zmarł w obozie niemieckim w Dachau. Jemu, po Panu Bogu i Rodzicach, najwięcej zawdzięczam, jeśli idzie o moje kapłaństwo”.

Praca duszpasterska

Po święceniach ks. Gołąb pracował w parafii w Rozprzy. Następnie w latach 1945-49 duszpasterzował w parafii św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Czeladzi. W 1949 r. rozpoczął posługę w parafii św. Zygmunta w Częstochowie. Po śmierci bp. Stanisława Czajki w 1965 r. został wikariuszem zarządcą ad interim, a po uzyskaniu zgody Wydziału ds. Wyznań bp Stefan Bareła podpisał jego nominację na proboszcza parafii św. Zygmunta.

Nowy biskup częstochowski – Zdzisław Goliński w 1952 r. wybrał ks. Władysława na swojego kapelana. W tym samym roku został też referentem w Wydziale Duszpasterstwa Kurii Diecezjalnej. Ksiądz Gołąb – jak wspominał na łamach Niedzieli Częstochowskiej ks. Wincenty Kochanowski – „był bowiem najbliższym współpracownikiem Księdza Biskupa. Jako kierownik Wydziału Duszpasterstwa pracował w czasach tak trudnych dla wszystkich Polaków, a zwłaszcza dla Kościoła – w czasach stalinowskich”.

W służbie Kościoła

W 1967 r. został duszpasterzem rodzin i organizował tzw. prekany. Jako pierwszy w diecezji zapoczątkował wieczystą adorację Najświętszego Sakramentu. Kościół docenił jego pracę duszpasterską. W 1987 r. został protonotariuszem apostolskim (infułatem). Już od 1970 r. był kanonikiem gremialnym Kapituły Bazyliki Katedralnej. W latach 1987-93 był jej kanonikiem penitencjarzem, a w 1993 r. został kustoszem kapituły.

Ważnym wydarzeniem dla ks. Gołąba była pierwsza pielgrzymka Jana Pawła II do Ojczyzny. 6 czerwca 1979 r. witał papieża przy kościele św. Zygmunta.

Pozostał we wspomnieniach

Kapłan „był wymagający zarówno od siebie, jak i od współpracowników. Był wymagający, ale i zatroskany o parafian. Bardzo mu leżały na sercu sprawy całej diecezji, a także Kościoła powszechnego. Nawet w testamencie dał wyraz swej troski o parafię: «Proszę Was, dbajcie więcej o wychowanie waszych dzieci, dbajcie o starszych wiekiem». Chciałoby się powiedzieć, że z troską o wychowanie dzieci i opiekę nad starszymi, osamotnionymi, obarczonymi najrozmaitszymi cierpieniami zamykał oczy na wieczność” – napisał we wspomnieniu o ks. Gołąbie ks. Wincenty Kochanowski.

Ksiądz Władysław Gołąb zmarł 17 lutego 1997 r., w 80. roku życia i 55. roku kapłaństwa.