Reklama

Niedziela Sandomierska

Przy Sercu Jezusa

– Dzisiejsza uroczystość stanowi dla całej waszej wspólnoty swoiste podsumowanie. Jest zarazem podsumowaniem dla kapłanów przeżywających 40. rocznicę przyjęcia święceń – mówił bp Krzysztof Nitkiewicz.

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa w Tarnowskiej Woli obchodzi w tym roku setną rocznicę swojego istnienia. Mszy św. przewodniczył proboszcz ks. Piotr Palacz. Wspólnie z nim przy ołtarzu stanęli kapłani obchodzący jubileusz 40-lecia święceń, księża pochodzący z Tarnowskiej Woli i duszpasterze z dekanatu. We wspólnej modlitwie uczestniczył bp Krzysztof Nitkiewicz, który w tym roku również przeżywa czterdziestolecie święceń prezbiteratu, oraz przedstawiciele parlamentu, samorządu i różnych instytucji.

Reklama

W homilii bp Nitkiewicz przypomniał duchowe znaczenie kultu Najświętszego Serca Jezusowego, które stanowi fundament tożsamości parafii w Tarnowskiej Woli. Jej nieodłącznym elementem jest także przynależność kościelna, najpierw do diecezji przemyskiej, a obecnie do sandomierskiej. Nawiązując do wezwania parafii, biskup podkreślił, że wspólnota powinna nie tylko otwierać się na Bożą miłość, ale również przekładać ją na codzienne relacje i postawy. – Powinniśmy poczuć się zagubioną owcą, którą Chrystus pragnie wziąć na swoje ramiona, aby wydobyć z niej kolce grzechu i nakarmić swoim Ciałem i Krwią. Trzeba też wyruszyć razem z Nim na poszukiwanie innych zagubionych owiec. Ale uwaga, nie chodzi tutaj o jakichś bliżej nieokreślonych ludzi. Jezus kocha ciebie, wchodzi z tobą w relację personalną, bardzo osobistą, jesteś dla Niego kimś najważniejszym. Podobnie i my mamy okazywać miłość drugiemu człowiekowi, konkretnemu człowiekowi, żonie, mężowi, dziecku, sąsiadowi, koledze z pracy i naturalnie również naszym nieprzyjaciołom. Każdy z nich powinien stać się dla nas wszystkim.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Wracając do tematu jubileuszy, kaznodzieja dodał: – Dzisiejsza uroczystość stanowi dla całej waszej wspólnoty swoiste podsumowanie. Jest zarazem podsumowaniem dla kapłanów przeżywających 40. rocznicę przyjęcia święceń. A podsumowuje się po to, aby przepraszać za grzechy, wzbudzać wdzięczność i patrzeć z nadzieją w przyszłość. Nie może to jednak oznaczać bierności. Nadzieja dana jest po to, by modlić się i wypełnić do końca misję Chrystusa – podkreślił biskup.

Na zakończenie Eucharystii parafianie wyrazili wdzięczność za stulecie istnienia wspólnoty oraz jubileusze kapłańskie. Po Mszy św. odbyła się procesja eucharystyczna wokół kościoła, zakończona błogosławieństwem.

Zwieńczeniem obchodów 100-lecia parafii był piknik jubileuszowy, który odbył się w sobotę, 28 czerwca, z udziałem lokalnych zespołów, animatorów, z licznymi atrakcjami dla dzieci i całych rodzin.

Wieś Tarnowska Wola powstała w 1782 r. jako Ługi, a obecną nazwę przyjęła w 1802 r. Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa zbudowano w latach 1925-28 dzięki zaangażowaniu mieszkańców i wsparciu darczyńców, w tym hr. Zdzisława Tarnowskiego. Parafia została erygowana w 1928 r.

2025-07-08 11:04

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Stąd bliżej do Nieba

[ TEMATY ]

jubileusz

Łódź

zakony

sioistry pasterki

Maria Niedziela

Ksiądz wraz ze swoim poprzednikiem - ks. Antonim Głową sprawowali Eucharystię w 60. rocznicę pracy sióstr na Stokach. W mieszkaniu, w przedwojennym bloku, w małej kaplicy, która zwłaszcza dla osób chorych i starszych stała się miejscem, gdzie powierzają swoje troski, problemy i radości Dobremu Pasterzowi. Bo świeccy, jak przypominała przełożona generalna s. Gracjana Zborała, to trzeci zakon pasterski, a łódzki dom to niejako pamiątka po założycielce bł. Marii Karłowskiej, bo choć w nim fizycznie nie była, to placówka ta związana jest ściśle z podjętym przez nią kilkadziesiąt lat wcześniej apostolatem - posługą pielęgniarską kobietom chorym wenerycznie w łódzkim miejskim szpitalu im. Marii Magdaleny przy ul. Tramwajowej 13. Od 1 sierpnia 1927 roku założycielka zakonu przez kilka lat przebywała w Łodzi. Tu jej praca była szczególnie potrzebna. Maria Karłowska nie żałowała trudu i czasu dla kobiet, które utraciły swą godność. Założyła nie tylko szpital dla kobiet chorych wenerycznie, ale też ośrodek w Romanowie (1932 r.).
CZYTAJ DALEJ

Post otwiera rękę dla potrzebującego

2026-01-22 10:34

[ TEMATY ]

rozważania

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Agata Kowalska

Prorok Joel przemawia w chwili klęski, którą księga opisuje obrazem szarańczy i suszy. Taki kataklizm oznaczał głód i przerwę w ofiarach, bo brakowało zboża i wina. Wezwanie „Nawróćcie się do Mnie” wykorzystuje hebrajskie šûb, czyli powrót z drogi błędnej. Post, płacz i lament należą do języka żałoby. Rozdarcie szat było w Izraelu znakiem wstrząsu, znanym z opowiadań o Jakubie i o Hiobie. Joel żąda ruchu głębszego: «Rozdzierajcie wasze serca, a nie szaty». Chodzi o decyzję w miejscu, gdzie rodzą się wybory, a nie o sam gest. Prorok wzywa do zgromadzenia całego ludu, od starców po niemowlęta. Wzmianka o oblubieńcu i oblubienicy pokazuje, że nawet czas wesela ustępuje wobec wołania do Boga. Najbardziej przejmujący obraz dotyczy kapłanów płaczących „między przedsionkiem a ołtarzem”. To precyzyjna lokalizacja w świątyni. Kapłan staje pomiędzy miejscem ofiary a wejściem do przybytku i woła: „Oszczędź, Panie, lud Twój”. Stawką pozostaje Imię Boga wobec narodów. Tekst przywołuje formułę z Wj 34,6: Bóg jest „łaskawy i miłosierny, nieskory do gniewu”. To opis Jego stałości. Odpowiedź Boga nosi rys gorliwości o swój kraj i litości nad swoim ludem. Cała perykopa ma formę liturgicznego wezwania. Pada „zwołajcie”, „ogłoście post”, „zgromadźcie lud”. Hebrajskie czasowniki sugerują czyn wspólnotowy, nie prywatny rytuał. Zwrot „żałuje nieszczęścia” niḥam nie opisuje kapryśnego i gniewnego Boga, lecz Jego wolę ratowania. Hieronim w komentarzu do Joela wskazuje, że rozdarcie szat bez nawrócenia pozostaje pustym gestem.
CZYTAJ DALEJ

Laureaci Nagrody im. ks. Stanisława Musiała

2026-02-18 11:37

Nadesłane przez organizatorów

Prof. Monika Adamczyk-Garbowska i o. Paweł Mazanka laureatami Nagrody im. ks. Stanisława Musiała

Nagroda im. Księdza Stanisława Musiała, przyznawana osobom zasłużonym dla dialogu chrześcijańsko- i polsko-żydowskiego, trafi w tym roku do prof. Moniki Adamczyk-Garbowskiej oraz o. Pawła Mazanki. Prof. Monika Adamczyk-Garbowska została uhonorowana w kategorii za twórczość, a o. Paweł Mazanka – w kategorii za działalność społeczną.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję