Z inicjatywy wiernych i duszpasterza parafii Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Białej od 2023 r. w okresie wakacyjnym organizowane są rowerowe pielgrzymki do świętych miejsc regionu.
Pomysł, który zrodził się podczas spotkań synodalnych, przerodził się w żywą tradycję, jednoczącą parafian we wspólnej modlitwie i aktywności. – Podczas tych wyjazdów zawsze towarzyszy nam modlitwa, radość oraz poczucie wspólnoty. Możemy być razem, rozmawiać, dzielić się wiarą i po prostu cieszyć obecnością drugiego człowieka – mówi ks. Mariusz Lampa, proboszcz parafii w Białej.
W ciągu ostatnich lat pielgrzymi odwiedzili m.in. sanktuarium św. Antoniego z Padwy w Łagiewnikach, maryjne sanktuarium w Skoszewach Starych, a także świątynie w Tłumie, Giecznie, Górze Świętej Anny czy też w Licheniu. Rowerowe wyprawy gromadzą ludzi w różnym wieku i stanie zdrowia – od dzieci po osoby starsze czy z niepełnosprawnościami. Również osoby spoza parafii.
Ostatni wyjazd odbył się w minionym tygodniu. Grupa 25 rowerzystów udała się do Parzęczewa, gdzie nawiedzili kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i św. Anny. Tam przyjął ich ks. Jerzy Serwik – były proboszcz, który opowiedział historię parafii oraz oprowadził pielgrzymów po Ogrodzie św. Józefa, założonym z okazji 600-lecia powstania wspólnoty parafialnej. Szczególne wrażenie zrobiło na uczestnikach zwiedzanie pięknie odrestaurowanej świątyni, w której czczona jest Matka Boża Bolesna.
– Te wyjazdy dają nam bardzo wiele – integrują wspólnotę i inspirują do nowych inicjatyw duszpasterskich. Już dziś zapraszam wszystkich chętnych na sierpniową pielgrzymkę – dodaje ks. Lampa. Rowerowe pielgrzymki to nie tylko duchowa przygoda, ale także sposób na aktywne spędzenie czasu i odkrywanie piękna lokalnych miejsc kultu.
Jasna Góra to wyjątkowe miejsce na religijnej mapie Polski, Europy, a nawet całego świata, którego historia związana jest z obecnością Cudownego Obrazu Matki Bożej Częstochowskiej. Na przestrzeni wieków, pośród setek milionów osób, do Maryi w Jasnogórskim Sanktuarium pielgrzymowali ludzie wszystkich stanów i zawodów: królowie i ich poddani, bogaci i biedni, młodzi i starzy, dzieci i rodzice, kardynałowie i biskupi, księża i zakonnicy, a w naszych czasach papieże i prezydenci państw – pisze Arcybiskup Metropolita Częstochowski w swym słowie do diecezjan.
W swoim pasterskim słowie abp Wacław Depo nawiązuje do bogatej historii sanktuarium, przez które na przestrzeni wieków przewinęły się setki milionów ludzi wszystkich stanów – od królów i papieży po ubogich pątników szukających tu nadziei, nawrócenia i uzdrowienia. Za św. Janem Pawłem II hierarcha nazywa Jasną Górę „konfesjonałem Narodu”, akcentując niezwykłą moc sprawowanego tu sakramentu pokuty. Zwraca również uwagę na potężne dziedzictwo bł. kard. Stefana Wyszyńskiego w kontekście historycznych rocznic, które przeżywamy w tym roku: 80-lecia poświęcenia Narodu Niepokalanemu Sercu Maryi, 70-lecia Ślubów Jasnogórskich oraz 60-lecia oddania Polski w macierzyńską niewolę Maryi za wolność Kościoła.
Kluczową częścią przesłania Arcybiskupa Metropolity Częstochowskiego są konkretne zadania, jakie stawia on przed Kościołem częstochowskim, ze szczególnym uwzględnieniem roli kapłanów i liderów wspólnot parafialnych.
Podziel się cytatem
Kluczowe wskazówki i zadania dla duszpasterzy:
Reaktywacja i organizacja pielgrzymek pieszych
Ukierunkowanie kaznodziejstwa na Jasnogórskie Śluby Narodu
Rzetelne przygotowanie nowenny przed Uroczystością Matki Bożej Częstochowskiej
Mobilizacja wiernych do udziału w uroczystościach sierpniowych
Promowanie zaangażowania w Żywy Różaniec
Kultywowanie i animowanie chrześcijańskiej gościnności
Przyjdźcie!
Słowo Arcybiskupa Metropolity Częstochowskiego o pielgrzymowaniu na Jasną Górę i zadaniach Archidiecezji Częstochowskiej
Dlaczego Kościół uznaje spirytyzm i wywoływanie duchów za tak niebezpieczne, nawet jeśli udział w seansie jest motywowany jedynie ciekawością?
Ludzka dusza jest jak dom, który nigdy nie pozostaje pusty. Jeśli nie zamieszkuje go Bóg, natychmiast wprowadzają się tam inni, mroczni lokatorzy. Spirytyzm i wywoływanie duchów – nawet motywowane jedynie dziecięcą ciekawością – są w rzeczywistości otwieraniem drzwi, przez które do wnętrza człowieka wślizguje się duch zamieszania.
Jak wyglądało rozeznanie zakonnej drogi św. Faustyny Kowalskiej? W jaki sposób na głos powołania zareagowali jej rodzice? Czy od razu była pewna swojej decyzji?
Pragnienie życia zakonnego odzywało się w niej coraz mocniej. Po powrocie do rodzinnego Głogowca wprost powiedziała rodzicom, że musi iść do klasztoru. Stanisław i Marianna stanowczo sprzeciwili się tej decyzji. „Nigdzie nie pójdziesz” – powtarzali raz jedno, raz drugie. Ojciec tłumaczył córce, że nie stać go na posag wymagany przez zakon.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
