Za piękną świątynię i wykonane prace licznie zgromadzeni parafianie dziękowali podczas Mszy św. sprawowanej przez bp. Jana Piotrowskiego. W czasie uroczystości 27 lipca Biskup dokonał poświęcenia nowego ołtarza i wszystkich wyremontowanych ołtarzy oraz prac.

Jak mówi ks. Grzegorz Kowalik, proboszcz parafii, takich inwestycji i prac remontowych w kościele w Chlewicach nie było od 40 lat. Świątynia pilnie wymagała remontu i dzięki wielkiej ofiarności oraz środkom z Polskiego Ładu udało się dokonać naprawdę wiele. – Prace prowadzone były w latach 2019-2025. Wykonano nowe tynki, instalacje elektryczną, oświetleniową i grzewczą, malowanie wnętrza, ocieplenie stropu, nowe meble do zakrystii oraz konserwację ambony, czterech ołtarzy: głównego z obrazem Matki Bożej Różańcowej, Świętej Rodziny, dwóch bocznych z obrazami Ukrzyżowania, św. Michała Archanioła (bardzo czczonego w parafii) oraz najstarszego w kaplicy bocznej z obrazem Matki Bożej Niepokalanie Poczętej. Zwieńczeniem prac jest instalacja nowego ołtarza wraz z amboną – opowiada dumny z tych dokonanych inwestycji.

Proboszcz z wdzięcznością wypowiada się o wsparciu władz samorządowych (obecnych na uroczystości), zwłaszcza powiatu włoszczowskiego, które pozyskały na renowację świątyni środki finansowe z Polskiego Ładu. – Nasza świątynia naprawdę teraz wygląda pięknie, jest funkcjonalna dzięki stałej temperaturze w kościele. Przez to poprawia się zwłaszcza zimą komfort uczestnictwa w nabożeństwach osób starszych czy rodzin z małymi dziećmi – mówi. Proboszcz jako duszpasterz wraz z pracami materialnymi troszczy się o duchowy wzrost wspólnoty parafialnej. Cieszy się z zaangażowania dzieci, służby liturgicznej w Mszę św. w niedzielę, ze współpracy ze szkołą podstawową, w której uczy katechezy. Chwali swoich parafian za wielkie zrozumienie dla spraw wspólnoty i cotygodniowe sprzątanie kościoła.

Źródła historyczne podają, że pierwszy kościół w Chlewicach istniał w XV w. Pierwszy kościół został konsekrowany 12 listopada 1629 r. przez biskupa sufragana krakowskiego Tomasza Oborskiego. Patronem kościoła był św. Jakub Większy Apostoł. Z tamtych czasów przetrwały także relikwie św. Adeodata, św. Feliksa, męczennika, oraz św. Natalii, dziewicy i męczennicy, relikwie wzięte z katakumb Kalista. Uczestnicy liturgii mogli je ucałować.

Dawny kościół został rozebrany w 1862 r., a w jego miejsce ufundowany został nowy przez Michała Bontaniego, który konsekrował 25 lipca 1864 r. bp Teofil Kuliński. Jak podkreśla ks. Kowalik parafia zawsze troszczyła się o jego piękno. Wyrazem tego są intensywne prace budowlano-konserwatorskie, których koszty opiewają na łączną kwotę 3 mln zł. Teraz odnowiona zadbana świątynia będzie mogła służyć kolejnym pokoleniom wiernych.