Nie zawsze towarzyszą im dodatkowe objawy, ale wiele osób odczuwa również bóle, swędzenie lub mrowienie łydek. Często przy żylakach występują obrzęki i uczucie ciężkości nóg, kurcze mięśni albo tzw. zespół niespokojnych nóg. Z biegiem czasu może dojść w tych miejscach do owrzodzeń, pękania żył i krwawień.

Przyczyny

Skłonność do występowania żylaków często jest uwarunkowana genetycznie. Do ich powstania mogą się również przyczynić: nadwaga i otyłość, praca wymagająca długiego przebywania w pozycji stojącej (kelnerzy, fryzjerzy) lub siedzącej (osoby pracujące przy komputerach, kierowcy), ciąża, wiek (ryzyko rośnie wraz z wiekiem), dźwiganie ciężarów, urazy nóg, przebyta zakrzepica naczyń żylnych.

Profilaktyka

Leczenie żylaków jest długotrwałe, w wielu przypadkach wymaga operacji, dlatego osoby predysponowane do ich wystąpienia powinny zwrócić uwagę na profilaktykę. Przy siedzącym trybie pracy trzeba co jakiś czas poruszać palcami u stóp, kilka razy zgiąć stopy, a następnie delikatnie napiąć łydki, potrzebne są też krótkie przerwy, by wstać i się przejść. Z kolei osoby pracujące w pozycji stojącej powinny co pewien czas usiąść i także wykonać mikroćwiczenia, które pobudzą układ krążenia do lepszej pracy. Lepiej zrezygnować z obcisłej odzieży i obuwia na wysokich obcasach, siedzenia w pozycji z nogą założoną na nogę. W czasie odpoczynku w domu warto lekko unieść nogi, ale w taki sposób, aby całe łydki były oparte np. na kocu. Tak jak w wielu schorzeniach, wskazana jest aktywność fizyczna, m.in. spacery, pływanie. Niezalecane są sporty związane z dużym obciążeniem nóg, np. podnoszenie ciężarów. Ponadto należy unikać nadmiernego nagrzewania ciała: gorących kąpieli, intensywnego plażowania, sauny i solarium.

Leczenie

W leczeniu żylaków stosowane są zarówno środki miejscowe: maści, kremy i żele, jak i preparaty doustne. Tradycyjnym naturalnym składnikiem preparatów do stosowania zewnętrznego jest wyciąg z kasztanowca. Zawarte w nim związki korzystnie działają na naczynia krwionośne, m.in. uszczelniają ich ściany, zmniejszają kruchość i przywracają elastyczność. Inne składniki wspomagające działanie kasztanowca to: ruszczyk kolczasty, arnika, babka lancetowata, miłorząb japoński. Obok wymienionych składników w preparatach do zewnętrznego stosowania wykorzystywane są też m.in. heparyna i diosmina. Ważne, by tak dobierać maści, aby nie wysuszały i nie drażniły skóry.

W skład preparatów do stosowania wewnętrznego często wchodzą witaminy C, E i A, a także rutyna i kolagen. Składniki te warto dostarczać także w pożywieniu przez stosowanie zróżnicowanej diety, w skład której wchodzą: warzywa, owoce, pełnoziarniste pieczywo, oliwa z oliwek. Istotne jest również zadbanie o prawidłową wagę ciała.

Kolejne elementy to fizjo- i kinezyterapia – różnorodne zabiegi, z których można korzystać podczas leczenia uzdrowiskowego lub ambulatoryjnie. Cenna jest zwłaszcza kinezyterapia, ponieważ przyswojone pod kierunkiem specjalisty odpowiednie pozycje ułożeniowe, ćwiczenia wzmacniające mięśnie nóg i poprawiające napięcie więzadeł można później wykonywać samodzielnie.

W zaawansowanej chorobie konieczne może być zastosowanie inwazyjnych metod leczenia, do których zaliczamy m.in. usuwanie żylaków metodą klasyczną, skleroterapię, laserowy zabieg usunięcia żylaków, miniflebektomię.

Artykuł ma charakter informacyjny i nie stanowi porady medycznej.