Możemy je zbierać do listopada. Pamiętajmy jednak, aby były suche. Najlepiej zebrać je w dni ciepłe i bezdeszczowe, w godzinach popołudniowych, aby nie były wilgotne. Zebrane nasiona oczyśćmy z zanieczyszczeń i liści z pomocą sita. Włóżmy je do szczelnego naczynia i postawmy w ciemnym i suchym miejscu. Optymalny czas przechowywania to półtora roku.

Nasiona pokrzywy są bogate w witaminy (A, E, C) i minerały (fosfor, żelazo, magnez, krzem, wapń, potas). Wywierają pozytywny wpływ na jelito grube i tkankę wątroby w przypadku marskości i stłuszczenia; wzmacniają odporność, zwłaszcza w okresach długotrwałego zmęczenia; wspierają detoksykację organizmu, stymulując pracę układu moczowego; działają przeciwzapalnie na nadżerki i wrzody żołądka.

Proszek z nasion pokrzywy:

możemy je zmielić w młynku na proszek i przyjmować codziennie po łyżeczce. Ale uwaga: żeby zmielone nasiona nie straciły swoich leczniczych właściwości, powinniśmy je zużyć w ciągu tygodnia. Ważne, abyśmy taką kurację przeprowadzali w ciągu 2 tygodni – maksimum do miesiąca. Po tym okresie obowiązkowo robimy 1-2 tygodnie przerwy.

Napar:

1 łyżeczkę nasion zalewamy wrzątkiem i parzymy 5 min.

Miód:

Suche lub świeże nasiona pokrzywy należy zmielić. Na każdą 1 łyżkę miodu dać 1 łyżeczkę nasion pokrzywy zwilżonych alkoholem 60% lub winem i wymieszać. Zażywać 2 razy dziennie po 1 łyżce.

Olej:

Aby go przygotować, należy zmielone nasiona zalać olejem tłoczonym na zimno w proporcji 1:5 i odstawić w ciemne, chłodne miejsce na kilka dni. Stosować do potraw lub pielęgnacji skóry. Regularnie stosowany odżywia skórę, przywraca jej elastyczność, nawadnia i działa rewitalizująco. Olej z nasion pokrzywy może być dodatkiem w diecie dla osób zmagających się z podwyższonym poziomem cholesterolu we krwi.

Zmielone nasiona pokrzywy można wykorzystać jako dodatek kulinarny – dodawać je do sałatek, koktajli, posypywać nimi kanapkę. Nasi przodkowie zagęszczali nimi zupy, aby przetrwać czas głodu.