Reklama

Głos z Torunia

Geniusz kobiety

W październiku w parafii św. Józefa w Toruniu rozpoczną się – prowadzone już od 9 lat – spotkania dla kobiet w ramach formacji Akademii Rozwoju Talentów.

Niedziela toruńska 41/2025, str. VI

[ TEMATY ]

Toruń

Renata Czerwińska

Kursy dla kobiet cieszą się dużą popularnością

Kursy dla kobiet cieszą się dużą popularnością
Dodaj nasz portal do preferowanych źródeł Google
Artykuły z niedziela.pl będą pojawiać się częściej w Twoich wynikach wyszukiwania

Jest to cykl dziewięciu spotkań, które odbywają się raz w miesiącu i są przeznaczone dla kobiet w każdym wieku, niezależnie od tego, na jakim etapie drogi chrześcijańskiej się znajdują. Może być to dla nich dopiero początek drogi formacyjnej lub pomoc w dalszym wzrastaniu w wierze.

Całość formacji dla kobiet obejmuje cztery kursy. Celem tych zajęć jest ujrzenie siebie i tego, kim jest kobieta w blasku Bożej miłości, odkrycie potencjału, który dzięki Stwórcy drzemie w każdej z nich. To czas niezwykłej przygody, po której kobieta wraca przemieniona, odnowiona i gotowa, by dzielić się swoim doświadczeniem z innymi. Na spotkaniach zawiązują się nowe znajomości, a nawet przyjaźnie z kobietami, które wyznają te same wartości. Jest to przestrzeń, której często brakuje w miejscach, w których na co dzień funkcjonujemy – w pracy, a czasem w domu wśród bliskich.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Jedynie w minionym roku w samym tylko Toruniu formację przeszły 53 kobiety. Ich świadectwa są niezwykle budujące. Tak dzieli się jedna z uczestniczek, Renata: – Trzeci rok formacji to niesamowita, duchowa podróż, która pozwoliła mi zrozumieć i odkryć moją wewnętrzną świętość. Boże spojrzenie pełne miłości dało mi fundament w budowaniu świadomej roli kobiety z jej czułością, miłością, empatią i bliskością. Każda chwila pozwala doświadczyć Bożej obecności: w codziennych obowiązkach, relacjach z innymi ludźmi, przyjemnościach. To czas zmiany w postrzeganiu siebie i zrozumienia, jak bardzo jesteśmy kochane przez Boga i wyjątkowe. Ten fakt umocnił moje poczucie wartości. Droga formacji zmienia na lepsze nie tylko moje życie, ale także życie wszystkich wokół mnie. – Formacja kobiet to droga, na którą warto wkroczyć – mówi Barbara. – Podczas pierwszego roku doszło we mnie do pewnych przewartościowań, co pozwoliło mi dostrzec moją prawdziwą wartość i to, jaką „miarę” przyjąć. Drugi rok uczył, jak mądrze towarzyszyć w życiu innym. Wiem, że muszę się jeszcze nieco wprawić, aby być Ezer Kenegdo – Najlepszą Towarzyszką, ale wiem też, gdzie szukać inspiracji, by tak się stało. Trudno jest zamknąć w kilku słowach trzeci rok – najlepiej, abyś każda z kobiet go przeżyła. Radośnie wyczekuję następnego spotkania w październiku.

Zapisy na najbliższy rok formacyjny odbywają się przez stronę Akademii Rozwoju Talentów: www.rozwijajtalenty.pl (zakładka „Formacja kobiet”). Terminy zapisów na poszczególne kursy: 20 października (Drogocenna perła), 22 października października (Najlepsza towarzyszka), 23 października (Jestem świątynią Boga) oraz 24 października (Jestem posłana). Na spotkania z Bogiem, z innymi kobietami i z własnym wnętrzem zaprasza Szkoła Nowej Ewangelizacji Diecezji Toruńskiej.

2025-10-07 15:20

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Oceń: 0 0 dodaj do źródeł Google

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Podgórskie świętowanie

Niedziela toruńska 36/2024, str. I

[ TEMATY ]

Toruń

Renata Czerwińska

Odpust Matki Bożej Podgórskiej to święto rodzin

Odpust Matki Bożej Podgórskiej to święto rodzin

– Dzisiejszy dzień to święto rodzin – mówił o. Jozue Misiak, franciszkanin, podczas odpustu ku czci Matki Bożej Podgórskiej Niepokalanej Królowej Rodzin.

Do zabytkowego, barokowego kościoła 25 sierpnia zostały wprowadzone relikwie błogosławionej rodziny Ulmów z Markowej. Eucharystii przewodniczył i homilię wygłosił franciszkanin, o. Franciszek Chodkowski, wikariusz prowincji.
CZYTAJ DALEJ

Wpierw wycierpieć i być odrzuconym

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

pexels.com

Lekcjonarz daje dziś rzadkość, fragment najkrótszego listu Pawła, bilecik do Filemona w sprawie zbiegłego niewolnika Onezyma. List jest arcydziełem chrześcijańskiej perswazji. Paweł mógłby rozkazać, „choć z całą swobodą mogę w Chrystusie nakładać na ciebie obowiązek”, wybiera jednak prośbę: „zamiast tego proszę cię przez wzgląd na miłość”. Starzec i więzień prosi właściciela o los niewolnika. Hierarchia świata zostaje zawieszona przez wzgląd na miłość. Gra słów przenika cały list. Onēsimos znaczy „pożyteczny”, a Paweł żartuje z powagą, że ten ongiś „nieużyteczny” (achrēstos) teraz jest „bardzo użyteczny” (euchrēstos), i słychać w tym jeszcze jedno echo, Christos. Zbiegły niewolnik stał się w więzieniu dzieckiem Pawła: „którego zrodziłem w kajdanach”. Odesłanie go jest wyrwaniem sobie serca: „jego, to jest serce moje, odsyłam”. Prośba ma jasny kierunek: „może bowiem po to oddalił się od ciebie na krótki czas, abyś go odebrał na zawsze, już nie jako niewolnika, lecz więcej niż niewolnika, jako brata umiłowanego”. Paweł nie ogłasza abolicji, pisze list prywatny w jednej sprawie. A jednak w tym liściku tkwi materiał wybuchowy, który pracował wieki: „już nie jako niewolnika, lecz jako brata”. Braterstwo w Chrystusie podminowało niewolnictwo skuteczniej niż dekrety. Instytucja, w której właściciel i niewolnik klękają przy jednym stole eucharystycznym jako bracia, nosi w sobie własny koniec. Finał listu jest czekiem: „jeżeli wyrządził ci jaką szkodę lub winien cokolwiek, policz to na mój rachunek. Ja, Paweł, piszę to moją ręką: ja uiszczę odszkodowanie”. Ego apotisō to formuła zobowiązania dłużnego, własnoręczny skrypt. Paweł czyni z siebie poręczyciela winowajcy. Trudno o czystszą imitację Chrystusa, który nasze długi policzył na swój rachunek. Wstawiennictwo, które nie chce nic kosztować wstawiającego się, jest tylko opinią. Pawłowe kosztuje podpis.
CZYTAJ DALEJ

Śmierć nie kończy więzi

2026-11-12 15:35

[ TEMATY ]

Kościół

rozmowa

Natalia Janowiec

Grażyna Kołek

Miłość nie kończy się wraz ze śmiercią, a modlitwa może być wyrazem więzi, która przekracza granice doczesności. O tym, jak pierwsi chrześcijanie rozumieli los duszy po śmierci, obcowanie świętych i pomoc, jaką żyjący mogą nieść zmarłym, opowiada o. prof. dr hab. Dariusz Kasprzak OFMCap, patrolog, historyk Kościoła.

Natalia Janowiec: Śmierć oznacza koniec więzi między człowiekiem a jego bliskimi? Jak tę relację rozumieli ojcowie Kościoła?
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję