Reklama

Niedziela Lubelska

Skarb największy

Nowy ołtarz i odrestaurowany kościół to nasz dar dla przyszłych pokoleń – powiedział ks. Andrzej Maleszyk.

Niedziela lubelska 49/2025, str. I

[ TEMATY ]

Baranów

Paweł Wysoki

Abp Stanisław Budzik i proboszcz ks. Andrzej Maleszyk złożyli w mesie ołtarza relikwie św. Jana Pawła II

Abp Stanisław Budzik i proboszcz ks. Andrzej Maleszyk złożyli w mesie ołtarza
relikwie św. Jana Pawła II

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W pierwszą niedzielę Adwentu w parafii św. Jana Chrzciciela w Baranowie odbyła się uroczysta konsekracja ołtarza. Liturgii przewodniczył abp Stanisław Budzik.

We wnętrzu jaśniejącej blaskiem barokowej świątyni, gruntownie odrestaurowanej staraniem proboszcza i wiernych, m.in. dzięki dotacjom przyznanym przez władze różnego szczebla, od gminnych po ministerialne, stanął posoborowy ołtarz z karraryjskiego marmuru. Dzieło mistrzów z Krakowa i Lubartowa jest darem serc, wdzięcznych za otrzymaną wiarę i świadomych powinności przekazania jej przyszłym pokoleniom. – Gdy przed laty jako skromny pracownik winnicy Pańskiej otrzymałem z rąk abp. Stanisława Budzika nominację proboszczowską do Baranowa, z zapałem przystąpiłem do pracy. Jednak przeszedłem od katechezy do remontów i nie spodziewałem się, że podołam takiemu dziełu. Dzięki Bożej łasce, duchowemu i materialnemu wsparciu ze strony metropolity oraz parafian, dziś oddajemy nowy ołtarz jako dar dla przyszłych pokoleń. Wszystkim dziękuję ze ogrom wykonanych prac – powiedział ze wzruszeniem ks. Andrzej Maleszyk.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Nim ksiądz arcybiskup konsekrował ołtarz, w mensie złożył relikwie św. Jana Pawła II, ofiarowane baranowskiej wspólnocie przez kard. Stanisława Dziwisza. – Jestem z pokolenia św. Jana Pawła II, a on tak bardzo umiłował Eucharystię, która jest szczytem i źródłem dla wierzących świadków Zmartwychwstałego. Niech jego osoba towarzyszy nam podczas każdej Mszy świętej – powiedział ksiądz proboszcz. Jak wyznał, dla kapłana, który całe życie złożył w Bogu, taka uroczystość to ukoronowanie całego życia kapłańskiego.

W pasterskiej refleksji abp Stanisław Budzik podkreślił, że ołtarz to symbol Chrystusa, który jest największym skarbem każdej świątyni. Na nim dzień po dniu można sprawować Eucharystię i czerpać z owoców Odkupienia. – Dziękujemy Chrystusowi za dar ołtarza, na którym otrzymujemy prawdziwy Chleb z nieba, który nas żywi i umacnia w pielgrzymce do domu Ojca. Niech ten ołtarz gromadzi nas jako lud Boży, zjednoczony miłością Ojca, Syna i Ducha; niech czyni z nas jedną rodzinę parafialną, zjednoczoną wokół Chrystusa – powiedział pasterz. Zwracając się do ks. Andrzeja Maleszyka i parafian, metropolita pogratulował wspólnocie tego pięknego dzieła. – Wasz proboszcz nie mógł dostać na imieniny piękniejszego prezentu – powiedział, składając solenizantowi życzenia, by na wzór św. Andrzeja Apostoła gorliwie głosił Ewangelię i troszczył się o wspólnotę. – Wasz kościół jest jednym z najpiękniejszych w diecezji. Dziękuję za przywrócone piękno, za wasze świadectwo wiary, za troskę o miejsce kultu, w którym zapisana jest historia wielu pokoleń. Gromadźcie się wokół ołtarza i nie zapominajcie, skąd nasz ród i nasza wiara; nie zapominajcie, że wszystko zawdzięczamy Bogu, który dla nas stał się człowiekiem – powiedział abp Stanisław Budzik.

2025-12-02 18:48

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Wspólnota Dwunastu niesie w sobie tajemnicę wolności

2026-01-09 19:33

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Saul wyrusza z trzema tysiącami wybranych, aby schwytać Dawida. Liczba podkreśla przewagę króla i jego lęk. Dawid żyje wśród skał i jaskiń, na ziemi pogranicza. Tam serce uczy się zawierzenia. Saul wchodzi do jaskini. Dawid z ludźmi pozostaje w głębi. W ustach towarzyszy pojawia się odczytanie chwili jako znaku od Boga. Dawid podchodzi i odcina rąbek płaszcza. Ten gest wygląda drobno, a płaszcz w Biblii niesie znaczenie godności i władzy. Tekst mówi, że „zadrżało serce” Dawida. W hebrajskim pobrzmiewa (wayyak lēb), uderzenie sumienia. Wystarcza mu sam znak. Zatrzymuje swoich ludzi i wypowiada słowa o „pomazańcu Pana” (māšîaḥ JHWH). Namaszczenie wiąże króla z decyzją Boga także w czasie błędu króla. W tej księdze rąbek płaszcza już raz pojawił się przy Saulowej utracie królestwa. Rozdarcie płaszcza w 1 Sm 15 towarzyszyło wyrokowi Samuela. Tutaj odcięty rąbek zapowiada zmianę, a Dawid nie przyspiesza jej przemocą. Wychodzi za Saulem, woła go i pada na twarz. Nazywa Saula „panem moim, królem”. Pokora otwiera przestrzeń prawdy. Dawid pokazuje skrawek płaszcza jako dowód, że jego ręka nie szuka krwi. Wzywa Pana na sędziego i oddaje Mu spór. Brzmi przysłowie o złu, które rodzi zło. Dawid nie chce podtrzymywać tej fali. Słowo i gest poruszają Saula. Król płacze i uznaje sprawiedliwość Dawida. Prosi o przysięgę w sprawie potomstwa, bo królowanie w Izraelu dotyka pamięci rodu i imienia. Dawid przysięga. Opowiadanie rysuje obraz władzy poddanej Bogu i serca, które wybiera miłosierdzie w chwili największej przewagi. W tej scenie zwycięstwo ma kształt opanowania, a jaskinia staje się szkołą serca.
CZYTAJ DALEJ

Nowenna za dusze czyśćcowe

[ TEMATY ]

nowenna

dusze czyśćcowe

Adobe Stock

Nowennę za dusze czyśćcowe można odprawiać w dowolnym czasie w celu uproszenia nieba dla nich oraz jakiejś łaski przez ich wstawiennictwo. Można ją odprawić po śmierci bliskiej nam osoby albo w rocznicę jej śmierci. Szczególnie zaleca się odprawienie nowenny przed liturgicznym wspomnieniem Wszystkich Wiernych Zmarłych (2 listopada), wówczas rozpoczynamy ją 24 października.

AUTOR: Zgromadzenie Sióstr Wspomożycielek Dusz Czyśćcowych: wspomozycielki.pl; apdc.wspomozycielki.pl
CZYTAJ DALEJ

Siostra Tymoteusza z Broniszewic: Przywracamy niepełnosprawnym chłopakom godność

2026-01-23 21:25

[ TEMATY ]

Broniszewice

Mat.prasowy

Siostra Tymoteusza Agnieszka Gil

Siostra Tymoteusza Agnieszka Gil

Siostra Tymoteusza Agnieszka Gil, dominikanka, w zakonie jest od dwudziestu lat. Od dziecka pragnęła zostać zakonnicą. Chciała być jak Święty Franciszek z Asyżu: budować kościoły, pomagać ubogim i otaczać się zwierzętami. Fascynacja nie była przypadkowa – jej wujek był kapelanem sióstr franciszkanek. Agnieszka była dzieckiem temperamentnym, nadpobudliwym. Dla świętego spokoju siostry włączały jej bajki o Świętym Franciszku.

– Znałam je na pamięć – mówi siostra Tymoteusza. – Uwielbiałam historie burzliwego życia Franciszka z Asyżu. Któregoś dnia wróciłam do domu i oznajmiłam mamie, że nie będę miała męża i zostanę zakonnicą.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję