Syntezę tego programu ogłoszonego pod hasłem „Uczniowie-misjonarze”, przedstawił diecezjalny opiekun nadzwyczajnych szafarzy Komunii świętej ks. Daniel Majchrzak. W ogólnym założeniu ma on pomóc Kościołowi w Polsce w odnowieniu i zdynamizowaniu szeroko rozumianej formacji, co zawierać się będzie w procesie rozwoju i doskonalenia się, czyli stawania się świadomymi chrześcijanami. Ów program może być realizowany w indywidualnym życiu człowieka, jak i stać się wsparciem działań formacyjnych wspólnot, stowarzyszeń czy ruchów funkcjonujących w ramach Kościoła. Ważne, by realizowane były przy tej okazji trzy ważne etapy formacji chrześcijańskiej: spotkanie Chrystusa i decyzja, by pójść za Nim; budowanie z Nim więzi; upodabnianie się do Niego.
Dzień skupienia, który jak wiele poprzednich odbył się w Domu św. Józefa na szczecińskim Golęcinie, był również okazją do poruszenia spraw ważnych w codziennej posłudze szafarskiej, związanych z jej istotą i prawidłowym pełnieniem. Tę część poprowadził ks. dr Mateusz Pakuła.
Pomóż w rozwoju naszego portalu
Reklama
Delegowanie świeckich do pełnienia posługi nadzwyczajnego szafarza Komunii świętej należy do proboszczów, którzy dostrzegają realną potrzebę korzystania z ich pomocy w zakresie sprawowania opieki duszpasterskiej nad obecnymi we wspólnocie parafialnej osobami chorymi, starszymi, nie mogącymi uczestniczyć w Eucharystii, a pragnącymi przyjmować Komunię św. w każdą niedzielę lub święta, czyli wtedy, kiedy kapłani zaangażowani są w sprawowanie liturgii w kościołach.
W wymiarze diecezji opiekę nad sprawującymi tę posługę sprawują kapłani delegowani do tego dekretem biskupa diecezjalnego. W wielu diecezjach, w tym w szczecińsko-kamieńskiej, w pracy tej wspierają ich wyłonieni spośród szafarskiego środowiska świeccy pomocnicy, zajmujący się sprawami organizacyjnymi i informacyjnymi.
W zakresie zadań kapłana sprawującego opiekę nad nadzwyczajnymi szafarzami Komunii świętej znajduje się m.in. merytoryczne, praktyczne i duchowe przygotowanie nowych kandydatów do pełnienia tej posługi, a także troska o duchową formację już ją pełniących. To niezwykle ważne, bowiem nadzwyczajni szafarze bardzo często wywodzą się ze wspólnot, ruchów, stowarzyszeń funkcjonujących w ramach Kościoła, gdzie nie podejmuje się działań formacyjnych dedykowanych tej grupie. Nie realizuje się ich nawet w wymiarze parafii. Od tego są po prostu spotkania i rekolekcje szafarskie, do których m.in. należą dni skupienia, w tym także przeżywany przez nich ostatnio adwentowy czas wyciszenia. Duchowa kondycja sprawujących tę posługę ma niebagatelny wpływ na jakość jej pełnienia, co jest naprawdę ważne.
