Na tym polega świętość Kościoła: że mieszka w nim Chrystus i nieustannie daje siebie przez małość i kruchość jego członków. Kontemplując ten nieustanny cud, który się w nim dokonuje, rozumiemy „metodę Boga”: czyni się On widzialny przez słabość stworzeń, nieustannie objawiając się i działając. Dlatego papież Franciszek w Evangelii gaudium zachęca wszystkich, aby nauczyli się „zdejmować sandały wobec świętej ziemi drugiego” (nr 169). To uzdalnia nas także dzisiaj do budowania Kościoła: nie tylko organizując jego widzialne formy, ale wznosząc tę duchową budowlę, która jest Ciałem Chrystusa, przez komunię i miłość między nami. Miłość bowiem nieustannie rodzi obecność Zmartwychwstałego. „Oby niebo sprawiło – mówił św. Augustyn – aby wszyscy mieli na względzie wyłącznie miłość: ona bowiem jako jedyna zwycięża wszystko, a bez niej wszystko nie ma żadnej wartości; gdziekolwiek ona się znajduje, wszystko pociąga ku sobie” (Sermo 354, 6, 6).

Audiencja generalna, 4 marca 2026 r.

Wielki Post zachęca nas do uznania Chrystusa za najwyższą nadzieję człowieka. Zachęcam was, drodzy młodzi, abyście byli odważnymi świadkami Ewangelii, by mieć pozytywny wpływ na różne środowiska życia. Wam, drodzy chorzy, zalecam cnotę cierpliwości, aby wasze cierpienie, zjednoczone z cierpieniem Chrystusa, było ofiarą miłą Ojcu. Was, drodzy nowożeńcy, zachęcam do odkrywania wartości modlitwy w „Kościele domowym”, który utworzyliście.

Apel po audiencji generalnej, 4 marca 2026 r.

Żyjemy w społeczeństwie, któremu grozi utrata pamięci. Nasza epoka ma niezwykłą zdolność przekazywania informacji, ale coraz słabszą zdolność ich internalizacji. Pamięć jest często „uzewnętrzniana” i dostępna, ale nie zawsze internalizowana i aktywowana. Dla Kościoła jest ona jednak żywym sumieniem: nie nagromadzeniem danych, lecz nieustannym wezwaniem do odpowiedzialności; nie nostalgią, lecz korzeniem, z którego rodzi się proroctwo. Dla chrześcijan pamięć ma wyjątkowy charakter: jest celebracją wkroczenia Boga w historię, ponieważ wiara chrześcijańska opiera się na fakcie historycznym, a zbawienie nie jest ideą, lecz żywą osobą Pana Jezusa Chrystusa.

Przemówienie do uczestników wydarzeń organizowanych przez Ordynariat Policyjny Włoch, 7 marca 2026 r.

Z Iranu i całego Bliskiego Wschodu nadal napływają wiadomości budzące głębokie przygnębienie. Do przypadków przemocy i zniszczeń oraz szerzącej się atmosfery nienawiści i strachu dochodzi obawa, że konflikt rozszerzy się i inne kraje regionu, w tym drogi Liban, ponownie pogrążą się w destabilizacji. Zanosimy naszą pokorną modlitwę do Pana, aby ucichł huk bomb, umilkła broń i otworzyła się przestrzeń dialogu, w której można usłyszeć głos ludów. Maryi, Królowej Pokoju, powierzam następującą prośbę: niech wstawia się za tymi, którzy cierpią z powodu wojny, niech prowadzi serca po ścieżkach pojednania i nadziei.

Po modlitwie Anioł Pański, 8 marca 2026 r.