Co do zasady można palić ognisko na prywatnej posesji, ale pod pewnymi warunkami. Trzeba bowiem przestrzegać przepisów przeciwpożarowych, zasad ochrony środowiska, zasad bezpieczeństwa oraz dbać o to, by nie utrudniać życia sąsiadom.

Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz.U. 2010 nr 109, poz. 719) „w obiektach oraz na terenach przyległych do nich zabronione jest wykonywanie czynności, które mogą spowodować pożar lub jego rozprzestrzenienie się. Zgodnie z tymi przepisami właściciel posesji może rozpalić ognisko, jednak pod warunkiem zachowania odpowiednich odległości i środków ostrożności. Ognisko musi być zlokalizowane tak, by ogień nie mógł łatwo wymknąć się spod kontroli – trzeba zachować minimum 4 m dystansu od granicy sąsiedniej posesji, co może być problematyczne w przypadku małych ogrodów, minimum 10 m od materiałów łatwopalnych na polu (np. sterta słomy czy inne palne płody rolne) oraz minimum 100 m od lasu – absolutnie nie wolno rozpalać ognia bliżej niż 100 m od granicy lasu (chyba że w specjalnie wyznaczonym do tego miejscu).

Stała kontrola ognia jest obowiązkowa – nie wolno zostawiać płonącego ogniska bez nadzoru, a szczególną ostrożność należy zachować w czasie długotrwałej suszy, upałów i silnego zagrożenia pożarowego. Za rozpalenie ogniska w lesie lub zbyt blisko niego grożą surowe kary – mandat może wynieść nawet 5 tys. zł, a w razie spowodowania pożaru sprawca naraża się na odpowiedzialność karną.

Najważniejsze ograniczenie środowiskowe co do ognisk dotyczy materiałów, które są spalane. Nie wolno palić m.in.: plastikowych opakowań, gumy, tworzyw sztucznych, malowanego lub impregnowanego drewna, starych mebli, tekstyliów czy innych śmieci – ich spalanie stanowi wykroczenie. Artykuł 191 Ustawy o odpadach wyraźnie stwierdza, że kto spala odpady poza spalarnią, podlega karze – zazwyczaj grzywnie. Ognisko rekreacyjne może być zasilane tylko czystym paliwem, takim jak suche drewno (np. gałęzie, polana, drewno kominkowe) czy naturalny węgiel drzewny.

Palenie gałęzi i liści na własnej działce jest mocno niewskazane. Nawet bowiem gdyby lokalnie nie obowiązywała zbiórka bioodpadów, takie spalanie nie może powodować nadmiernego dymu ani naruszać innych przepisów. Mocne dymienie może wygenerować konflikt z sąsiadami lub interwencję straży miejskiej.