Papież Jan Paweł II jako pierwszy następca św. Piotra 13 kwietnia 1986 r. przekroczył próg synagogi. Ten gest oraz jego słowa skierowane do Żydów w Wielkiej Synagodze w Rzymie stały się milowym krokiem w dialogu Kościoła Katolickiego z judaizmem, zapoczątkowanym deklaracją soborową Nostra aetate – o stosunku Kościoła do religii niechrześcijańskich. Do dziś wizyta w rzymskiej synagodze jest uznawana za jedno z najważniejszych wydarzeń pontyfikatu świętego papieża.

Pod koniec października 1965 r. uczestniczący w obradach Soboru Watykańskiego II abp Karol Wojtyła po 27 latach od wyjazdu z Wadowic odzyskał swojego żydowskiego przyjaciela z lat szkolnych. Jerzy Kluger, dowiedziawszy się z gazety o wystąpieniu soborowym arcybiskupa krakowskiego, odnalazł go w Instytucie Polskim. Po długiej rozmowie przyjaciele padli sobie w objęcia. Arcybiskup Wojtyła, patrząc prosto w oczy Klugerowi, powiedział: „Przyjdzie taki dzień, że Żydzi i chrześcijanie będą musieli się tak spotkać”.