W koncelebrze uczestniczyli ks. Michał Powęska, rektor Wyższego Seminarium Duchownego w Sandomierzu, oraz ks. Jacek Marchewka, proboszcz parafii katedralnej. Liturgia zgromadziła mieszkańców miasta i przybyłych gości – którzy wspólnie dziękowali za osiem wieków historii Sandomierza.

Pasterze sandomierscy

Wśród uczestników obecne były władze miejskie na czele z burmistrzem Pawłem Niedźwiedziem, przedstawiciele różnych środowisk lokalnych oraz instytucji związanych z miastem.

Szczególny wymiar uroczystości podkreśliła obecność Rycerstwa Ziemi Sandomierskiej. W historycznych strojach pojawili się m.in. książę Leszek Biały i księżna Grzymisława, przywołując czasy, w których rodził się Sandomierz jako ośrodek życia społecznego i gospodarczego. W modlitwie uczestniczyli klerycy sandomierskiego seminarium oraz poczet sztandarowy przewodników PTTK w Sandomierzu. Oprawę liturgii ubogacił śpiew Chóru Katedralnego.

W homilii bp Nitkiewicz sięgnął po ewangeliczne obrazy pasterza i owczarni. Podkreślił, że mają one zastosowanie nie tylko wobec Kościoła i duchowieństwa, ale dotyczą wszystkich osób sprawujących władzę, ojców i matek, nauczycieli oraz tych, który zostali powierzeni ich pieczy. Pasterzami byli również założyciele Sandomierza, świeccy i duchowni – oraz ci, którzy przyczynili się do pomyślności jego mieszkańców oraz rozwoju miasta. Znakiem rozpoznawczym dobrego pasterza – mówił biskup – jest jego miłość do owiec wyrażająca się w tym, że oddaje on za nie swoje życie, broni je przed niebezpieczeństwami i prowadzi tam gdzie mogą znaleźć pożywienie.

Relacje

– Takim właśnie dobrym pasterzem jest Jezus Chrystus, a my powinniśmy naśladować naszego Zbawiciela, czując się odpowiedzialni za innych. Tu w Sandomierzu jesteśmy dodatkowo odpowiedzialni za turystów, którzy przybywają do królewskiego miasta ze wszystkich stron. Oni potrzebują nas, a my ich. Jesteśmy dla siebie nawzajem szansą. My im dajemy siebie, dzielimy się tym, co posiadamy, mam tu na myśli wspaniałe dziedzictwo jakim obdarował nas Bóg, ale i wartości chrześcijańskie, które wyznajemy. Ich wyrazem jest między innymi uczestnictwo w tej Mszy św., która upamiętnia 800 rocznicę pierwszej lokacji i otwiera sezon turystyczny. Nasi goście odwdzięczają się z kolei jak potrafią, zaczynając od tego, że przynoszą ze sobą powiew świeżości, napełniają sandomierskie ulice życiem. Niech Bóg nas broni, abyśmy widzieli w nich potencjalny łup albo łatwą okazję do zarobku. W ten sposób będziemy budowali relacje – tyle się o niej mówi – powiedział biskup.

Pod koniec homilii biskup zachęcił do modlitwy o powołania kapłańskie, wyrażając nadzieję, że Wyższe Seminarium Duchowne – najstarsza uczelnia wyższa w Sandomierzu – pozostanie miejscem dorastania do tego, by być dobrym pasterzem na wzór Chrystusa.

Widowisko

Dalsza część obchodów jubileuszowych odbyła się na sandomierskim Rynku, gdzie przygotowano program artystyczny i historyczny, przybliżający mieszkańcom i turystom bogate dzieje miasta oraz jego dziedzictwo.

– Po południu, na Placu św. Jana Pawła II odbył się spektakularny pokaz konny w wykonaniu Sandomierskiego Ośrodka Kawaleryjskiego, który zachwycił rozmachem, dynamiką i niezwykle widowiskowym charakterem. Dziękujemy wszystkim mieszkańcom oraz gościom za udział w wydarzeniu. Szczególne podziękowania kierujemy w stronę Chorągwi Rycerstwa Ziemi Sandomierskiej oraz Sandomierskiego Ośrodka Kawaleryjskiego za piękne, niezapomniane widowisko! Z dumą, historią i wielkimi emocjami wkraczamy w sezon turystyczny 2026! - mówili organizatorzy.

Sandomierz należy do najstarszych ośrodków miejskich w Polsce. Jego początki sięgają wczesnego średniowiecza, gdy był jednym z głównych ośrodków władzy monarszej. W XIII wieku, za panowania księcia Leszka Białego, nastąpiła jego pierwsza lokacja na prawie miejskim, co zapoczątkowało dynamiczny rozwój handlu i rzemiosła. Dzięki swojemu położeniu nad Wisłą miasto stało się istotnym punktem na szlakach handlowych. Na przestrzeni wieków Sandomierz przeżywał zarówno okresy rozkwitu, jak i zniszczeń, m.in. podczas najazdów tatarskich czy potopu szwedzkiego. Mimo to zachował swój wyjątkowy charakter i do dziś pozostaje jednym z najważniejszych ośrodków historycznych i duchowych regionu.