„Nie bądźcie diakonami salonowymi. Bądźcie diakonami progu” – mówił bp Artur Ważny podczas święceń diakonatu w kościele św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty w Pilicy.
Wśród rodzin, przyjaciół, kapłanów i wiernych z diecezji święcenia diakonatu przyjęli Jakub Bomba, Piotr Chodziutko i Konrad Drozdowski. Podczas Eucharystii, której przewodniczył biskup sosnowiecki, ogłoszono także dekrety kierujące nowych diakonów na praktyki duszpasterskie oraz zmiany personalne w Wyższym Międzydiecezjalnym Seminarium Duchownym w Częstochowie.
To był jeden z tych dni, kiedy Kościół przestaje być teorią, strukturą czy dyskusją o kryzysach. Staje się twarzą ludzi, którzy jeszcze raz uwierzyli, że warto oddać Bogu całe życie.
W pilickiej świątyni były dziś matki ściskające dłonie tak mocno, jakby chciały zatrzymać wzruszenie. Byli ojcowie patrzący na swoich synów z dumą. Byli przyjaciele pamiętający ministranckie zbiórki, seminaryjne rozmowy, zwyczajne żarty i chwile zwątpienia. A pośrodku tego wszystkiego 3 młodych mężczyzn leżących krzyżem na zimnej posadzce kościoła.
Tydzień temu pisaliśmy o sanktuarium św. Antoniego w Dąbrowie Górniczej-Gołonogu. Drugi kościół w diecezji, którego gospodarzami są franciszkanie, to parafia Najświętszego Imienia Jezus w Pilicy-Biskupicach – sanktuarium Matki Bożej Śnieżnej Opiekunki Rodzin.
Duchowi synowie św. Franciszka przybyli do Pilicy na zaproszenie właścicielki tutejszych ziem Marii Józefy z Wesslów Sobieskiej w pierwszej połowie XVIII wieku. Ufundowano wówczas kościół i klasztor należący do prowincji krakowskiej. Znaczna część obiektu spłonęła w 1857 r., a kilka lat później, za udział zakonników w Powstaniu Styczniowym, klasztor przeznaczono do całkowitej likwidacji. Franciszkanie wrócili tu w 1915 r. i poza okresem II wojny światowej, gdy okresowo hitlerowcy mieli tu kwatery wojskowe, pozostali do dziś. Parafię w Biskupicach erygowano w 1946 r., wrócił tu także obecny wcześniej dom postulatu dla kandydatów do podjęcia życia franciszkańskiego.
Rdz 22 opisuje kulminację drogi Abrahama. Człowiek obietnicy staje wobec polecenia, które dotyczy Izaaka, syna obietnicy. Określenie „jedyny” wskazuje na syna, przez którego ma przejść obietnica potomstwa, choć Abraham ma już Izmaela.
Niepublikowana dotąd kopia listu kard. Stefana Wyszyńskiego do papieża Jana Pawła I przechowywana jest w archiwum Papieskiego Instytutu Polskiego w Rzymie. Dokument, datowany na 29 sierpnia 1978 roku, zaledwie trzy dni po wyborze Albino Lucianiego na Stolicę Piotrową, ukazuje niezwykłą duchową więź Prymasa Tysiąclecia z Jasną Górą, Kościołem powszechnym i nowo wybranym papieżem. W dniu liturgicznego wspomnienia błogosławionego Prymasa publikujemy fragmenty tej korespondencji.
W liście skierowanym do Jana Pawła I kard. Wyszyński podkreślał szczególne znaczenie daty wyboru nowego papieża. Zwracał uwagę, że konklawe zakończyło się 26 sierpnia, a więc w dniu uroczystości Matki Bożej Częstochowskiej, głównej Patronki Polski.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
