Są takie wydarzenia, których nie da się zamknąć w prostym schemacie. Trochę sportu, trochę modlitwy, trochę historii i bardzo dużo zwyczajnego bycia razem.
Człowiek jedzie z myślą, że bierze udział w rajdzie rowerowym, a wraca z głową pełną rozmów, obrazów i refleksji, które zostają jeszcze długo po zdjęciu kasku i odstawieniu roweru do garażu. Taki właśnie był XX Rajd Rowerowy Śladami bł. Stefana Wincentego Frelichowskiego.
16 maja uczestnicy pokonali niemal 67 kilometrów trasy prowadzącej z Torunia przez Gostkowo i Chełmżę aż do leśniczówki w Olku, niedaleko toruńskich Wrzosów. Dla jednych była to już dobrze znana majowa tradycja, dla innych pierwsze spotkanie z wydarzeniem, które pokazuje, że wspólnota Kościoła może pachnieć lasem, drogą i ogniskiem, a wiara często rodzi się ze wspólnego bycia obok siebie. Już poranna zbiórka przed budynkiem Wyższego Seminarium Duchownego w Toruniu miała wyjątkowy klimat. Jedni poprawiali sakwy, inni sprawdzali hamulce, ktoś jeszcze dopijał kawę i żartował z pogody.
Wszystko rozpoczęło się od Eucharystii, której przewodniczył bp Arkadiusz Okroj. Później sam wyruszył z uczestnikami w trasę. W homilii nawiązał do św. Andrzeja Boboli, patrona dnia, i przypomniał, jak ważna jest dziś umiejętność budowania jedności mimo różnic. Te słowa wybrzmiewają szczególnie mocno w świecie, który coraz częściej dzieli ludzi zanim pozwoli im się naprawdę spotkać.
Następnie kolumna rowerzystów ruszyła przez Gostkowo, Zalesie i Chełmżę. Kulminacją dnia było wspólne ognisko w leśniczówce w Olku. Były rozmowy, śmiech i zwyczajne poczucie, że przeżyło się razem coś dobrego. Bo wspólnota najczęściej buduje się właśnie tak – przez obecność.
30 lat to wystarczająco dużo czasu, by doświadczyć wiele i zdecydowanie za mało, gdy myślimy o wielowiekowej przeszłości i przynajmniej jeszcze raz tak długiej przyszłości.
Okrągła rocznica powstania diecezji toruńskiej skłania do refleksji o żywym Kościele. Ważne są instytucje, budynki, struktury dzięki, którym można realizować misję głoszenia Ewangelii i uświęcania ludu Bożego. Nic jednak nie zastąpi tego, co niematerialne, często nieuchwytne dla ucha i oka. Cicha praca u podstaw wielu ludzi Kościoła, często bez fleszy reflektorów i obecności kamer może w dzisiejszym świecie wydawać się nieowocna, bo nikt jej nie widzi, nie podziwia, nie lajkuje i nie komentuje. Jednak jej owoce są widoczne dla tych, którzy tej dobroci i miłości doświadczają na co dzień.
Kto wierzy w Chrystusa ma iść przez życie, a nie stać w miejscu. Nie może się rozczulać nad sobą czy nad światem, załamując ręce nad tym, co dzieje się wokół. Jego powołaniem jest iść i zmieniać wszystko na lepsze.
Jezus zaczął wskazywać swoim uczniom na to, że musi udać się do Jerozolimy i wiele wycierpieć od starszych i arcykapłanów oraz uczonych w Piśmie; że będzie zabity i trzeciego dnia zmartwychwstanie. A Piotr wziął Go na bok i począł robić Mu wyrzuty: «Panie, niech Cię Bóg broni! Nie przyjdzie to nigdy na Ciebie». Lecz On odwrócił się i rzekł do Piotra: «Zejdź Mi z oczu, szatanie! Jesteś Mi zawadą, bo nie myślisz po Bożemu, lecz po ludzku». Wtedy Jezus rzekł do swoich uczniów: «Jeśli ktoś chce pójść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech weźmie krzyż swój i niech Mnie naśladuje. Bo kto chce zachować swoje życie, straci je; a kto straci swe życie z mego powodu, znajdzie je. Cóż bowiem za korzyść odniesie człowiek, choćby cały świat zyskał, a na swej duszy szkodę poniósł? Albo co da człowiek w zamian za swoją duszę? Albowiem Syn Człowieczy przyjdzie w chwale Ojca swego razem z aniołami swoimi i wtedy odda każdemu według jego postępowania».
Od 28 sierpnia w indyjskim stanie Maharasztra obowiązuje ustawa regulująca kwestie konwersji religijnej. W związku z obawami przed oskarżeniami o przymusowe nawracanie niektóre wspólnoty chrześcijańskie zaczęły gromadzić podpisane oświadczenia uczestników spotkań modlitewnych, a także ich zdjęcia i dane identyfikacyjne.
Jak podał 25 sierpnia dziennik „The Indian Express”, praktyka ta jest stosowana m.in. w Bombaju oraz w miastach Vasai, Virar, Mira-Bhayandar, Thane i Palghar. Uczestnicy spotkań modlitewnych wypełniają formularze, w których potwierdzają, że przybyli z własnej woli, bez nacisku, groźby czy zachęty. Oświadczają również, że ich obecność jest wynikiem „osobistej, dobrowolnej i niezależnej” decyzji.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
