W katedrze zamojskiej odbyła się uroczysta Eucharystia sprawowana pod przewodnictwem bp. Mariana Rojka, podczas której święcenia kapłańskie przyjęło dwóch diakonów. Stało się to okazją do głębokiej refleksji nad istotą powołania.

Teologia sakramentu święceń opiera się na prawdzie o wyciśnięciu na duszy przyjmującego niezatartego, duchowego znamienia. Sprawia ono, że kapłaństwo ma charakter trwały i nieodwołalny. Neoprezbiterzy zostają włączeni w wieczną misję Chrystusa – Jedynego i Najwyższego Kapłana i są zaproszeni do wejścia w głęboką komunię z całym Kościołem oraz do wiernego trwania przy Zbawicielu.

Święcenia nowych kapłanów to ważne wydarzenie dla całej Diecezji Zamojsko-Lubaczowskiej. Miejscem tej podniosłej uroczystości była katedra Zmartwychwstania Pańskiego i św. Tomasza Apostoła w Zamościu – historyczna kolegiata wzniesiona pod koniec XVI wieku z fundacji hetmana Jana Zamoyskiego. Kościół ten, stanowiący serce diecezji, 30 maja 2026 r. stał się przestrzenią, w której wielowiekowa tradycja spotkała się z nowym tchnieniem Ducha Świętego. Przyjmując święcenia w tym wyjątkowym miejscu, neoprezbiterzy włączają się w dziedzictwo Kościoła, a wchodząc do grona prezbiterów diecezji, przedłużają jego zbawczą misję.

Zwieńczeniem radości dla wspólnot parafialnych, z których wyrośli nowi duszpasterze, były pierwsze Msze św. prymicyjne. Zostały one celebrowane w niedzielę, 31 maja, w uroczystość Najświętszej Trójcy. Liturgie sprawowane w rodzinnych stronach w uroczystej asyście najbliższych, przyjaciół oraz dotychczasowych duszpasterzy, stanowiły widzialne podziękowanie za trud wychowania i modlitewne wsparcie na drodze do kapłaństwa.

Dla Wyższego Seminarium Duchownego Diecezji Zamojsko-Lubaczowskiej uroczystość święceń to moment szczególnej satysfakcji i zwieńczenie pracy formacyjnej. Dla wychowawców oraz profesorów wyświęcenie dwóch nowych prezbiterów jest owocem sześcioletniego procesu wychowawczego i akademickiego. Okres ten to nie tylko czas intensywnych studiów teologicznych, ale przede wszystkim proces integralnego rozwoju kandydata, rozeznawania motywacji oraz budowania wewnętrznej zażyłości z Chrystusem.

Święcenia są doskonałą okazją do wdzięczności Bogu za dar powołania, a jednocześnie wezwaniem do modlitwy w intencji nowych kapłanów. Potrzebują oni stałego wsparcia modlitewnego, które powinno koncentrować się wokół prośby o dar wierności, niegasnącą miłość do Boga i ludzi oraz o siłę do stawiania czoła codziennym trudom posługi. W naszych modlitwach niech nie zabraknie również wołania o nowe powołania kapłańskie, misyjne i zakonne z terenów naszej diecezji. Prośmy o tych, którzy poprzez głoszenie słowa Bożego, sprawowanie sakramentów oraz przykład własnego życia będą prowadzić wiernych do świętości.

Rektor Wyższego Seminarium Duchownego Diecezji Zamojsko-Lubaczowskiej