Jeszcze zanim świat usłyszał o przesłaniu, które Jezus przekazał św. Małgorzacie, na przełomie XVI i XVII wieku na ziemiach polskich żył o. Kasper Drużbicki, który Serce Jezusa otaczał niezwykłą czcią. Pochodził z rodziny szlacheckiej. Jako jezuita zajmował różnorakie stanowiska – był m.in. prowincjałem, rektorem i mistrzem nowicjatu. Gruntowne wykształcenie pozwoliło mu objąć funkcję wykładowcy retoryki i poetyki w jezuickich kolegiach. Był autorem wielu tomów kazań i traktatów teologicznych. Najważniejszym jego dziełem, zwłaszcza przy nabożeństwach czerwcowych, pozostaje Meta cordium Cor Jesu.

To właśnie on zainicjował nabożeństwo do Najświętszego Serca Pana Jezusa. Tym samym – to nasz rodak był prekursorem kultu Serca Chrystusa jeszcze przed objawieniami św. Małgorzaty Marii Alacoque w Paray-le-Monial. A jego szczególna miłość wyrastała z modlitwy i kultu Męki Pańskiej i opierała się na duchowości ignacjańskiej – badaniu serca i poruszeń, a wreszcie oczyszczeniu. Ojciec Kasper wskazywał, że kształtowanie się w miłości do Jezusowego Serca to droga do świętości. Wzywał jednocześnie do wynagradzania zniewag. Warto wiedzieć, że to on był autorem pierwszych litanii do Serca Jezusowego.

Serce Jezusa i święci

Wśród czcicieli Serca Jezusowego byli również:

św. Jan Eudes – francuski kapłan, założyciel Zgromadzenia Jezusa i Maryi; propagował kult Serca Jezusowego mniej więcej w tym samym czasie, co polski jezuita;

św. Małgorzata Maria Alacoque – francuska wizytka, mistyczka, znana zwłaszcza z propagowania nabożeństwa ku czci Najświętszego Serca Jezusowego, objawionego jej w widzeniach przez Chrystusa;

św. Klaudiusz de la Colombiere – francuski jezuita, asceta, spowiednik św. Małgorzaty Marii Alacoque, misjonarz Anglii;

bł. s. Maria od Boskiego Serca – niemiecka zakonnica ze Zgromadzenia Dobrego Pasterza, która po sparaliżowaniu czerpała siły z nabożeństwa do Najświętszego Serca Jezusowego i wzywała papieża Leona XIII do poświęcenia całego rodzaju ludzkiego Najświętszemu Sercu Pana Jezusa.