Czasy Abrahama, Izaaka i Mojżesza, to tzw. epoka brązu, która zdominowana jest przez wytop i łączenie miedzi z cyną. XII wiek p.n.e to początek tzw. epoki żelaza, które występowało w przyrodzie powszechnie. Rudę żelaza stanowią skały zawierające m.in. hematyt (Fe3O4), magnetyt (Fe2O3), limonit. Rudę kruszono i przygotowywano do wytopu w niewielkich piecach dymarskich (wysokość 1-2 m), zbudowanych z gliny i kamienia.