Podatek od psa (oficjalnie: opłata od posiadania psa) nie jest obowiązkowy w całej Polsce. O jego wprowadzeniu, wysokości i terminach płatności decyduje rada każdej gminy indywidualnie. Wiele miast z tej opłaty w ogóle zrezygnowało. W Polsce opłata od posiadania psów obowiązuje w 354 gminach i z roku na rok liczba gmin, które ściągają opłaty, maleje.

Stawkę maksymalną określa Ministerstwo Finansów – w 2026 r. wynosi ona 186,29 zł za jednego psa. Gminy mogą jednak ustalić dowolną kwotę poniżej tego limitu i różnicować ją.

Kto jest zwolniony z opłat

Zgodnie z ustawą opłaty nie pobiera się m.in. od:

1. Osób niepełnosprawnych (w stopniu znacznym) – za jednego psa. Osoby posiadające orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności w rozumieniu przepisów o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych powinny przedstawić orzeczenie o stopniu niepełnosprawności i dowód osobisty właściciela psa.

2. Osób niepełnosprawnych posiadających psa asystującego. Osoby te powinny przedstawić certyfikat potwierdzający status psa asystującego wydany przez podmiot prowadzący szkolenie psów asystujących.

3. Osób powyżej 65. roku życia, które prowadzą samodzielne gospodarstwo domowe – za jednego psa. Osoby te powinny przedstawić wypełnione przez właściciela psa oświadczenie o samodzielnym prowadzeniu gospodarstwa domowego oraz dowód osobisty właściciela psa.

4. Rolników (posiadających gospodarstwo rolne i płacących podatek rolny) – maksymalnie od dwóch psów. Podatnicy podatku rolnego od gospodarstw rolnych powinni przedstawić decyzję w sprawie podatku rolnego lub łącznego zobowiązania podatkowego płaconego przez właściciela psa.

12 lutego 2026 r. projekt ustawy o Krajowym Rejestrze Oznakowanych Psów i Kotów (KROPiK) został przyjęty przez Stały Komitet Rady Ministrów.

Sam rejestr ma być ogólnopolską bazą danych zwierząt domowych. Mają się w niej znaleźć informacje o zwierzęciu i jego właścicielu, a dostęp do systemu będą mieć lekarze weterynarii, inspekcja weterynaryjna i służby.

Zasady płacenia

Podatek od posiadania psa płacony jest co roku. Dokładny termin jego uiszczania jest uzależniony od decyzji rady gminy podjętej w formie w uchwały.

Gmina ma dowolność w kształtowaniu zasad pobierania opłaty oraz może wprowadzać ulgi czy zwolnienia, np. dla osób, które adoptowały zwierzę ze schroniska czy też zdecydowały się na kastrację zwierzęcia.

W razie stwierdzenia, że podatnik – właściciel psa nie dopełnił ciążących na nim obowiązków podatkowych i nie uiścił podatku od czworonoga w obowiązującej na terenie danej gminy wysokości, musi się on liczyć z konsekwencjami w postaci egzekwowania zaległości.?