Oaza Rodzin II w Zakopanem (Olcza – Stachonie) odbyła się w dniach 17 lipca – 1 sierpnia. Zgromadziła 58 osób na czele z moderatorem ks. Michałem Sawickim oraz parą moderatorską Jolantą i Jakubem Celińskimi. Trzy pary pełniły posługę animatorów: Anna i Robert Giesek, Dorota i Sławiomir Gałązka oraz Anna i Piotr Gołda. W sumie w rekolekcjach uczestniczyło 16 małżeństw z diecezji: drohiczyńskiej, lubelskiej, rzeszowskiej, wrocławskiej, bydgoskiej, warszawsko-praskiej, łomżyńskiej, siedleckiej i z Hamburga. Było z nami dwadzieścioro dzieci i jedno pod sercem mamy. Nasza oaza składała się z diakonii wychowawczej: ciocia Ewa i wujek Sylwester Wieszczyk, wspierali ich Gabriela, Maciej, Kuba i Michał. Diakonia liturgiczna to alumn Grzegorz Majewski i Maciej Dmitruk, którzy pomagali mężczyznom poznać i ćwiczyć trudne tajniki służby ołtarza.

Motywem przewodnim Oazy Rodzin II stopnia była Księga Wyjścia – Exodus Izraelitów. Celem rekolekcji jest uwolnienie się od przyzwyczajeń, nawyków, które blokują nas w drodze do Zbawienia. Uczestnicy chcą zerwać łańcuchy zniewoleń ograniczających prawdziwą wolność człowieka wierzącego, wyzbycie się łatwego życia, konsumpcjonizmu, „szemrania” ma otwierać drogę do wizji, jaką propagował Sługa Boży ks. Franciszek Blachnicki – wizji Człowieka Nowej Kultury.

Oaza ma kilka kluczowych momentów, np. obrzęd Światła i Wody, który uczestnicy przeżywali z sercu ruchu – Krościenku n. Dunajcem. Inny ważny moment to Pascha połączona z celebracją Exodusu – symbolicznego przejścia z niewoli ku wolności, by stać się Nowym Człowiekiem. Uczestnicy, by lepiej przeżyć to wydarzenie, przebierają się w stroje Izraelitów.

Szczególnym czasem na każdej oazie jest Dzień Wspólnoty, podczas przeżywanej kolejnej tajemnicy Różańca – Zesłanie Ducha Świętego ma miejsce Oaza Wielka. Nasza pielgrzymka prowadziła do miejscowego kościoła Sanktuarium Matki Bożej Objawiającej Cudowny Medalik w Olczy. Zebrało się 11 oaz dziecięcych, młodzieżowych oraz rodzin. Po zawiązaniu wspólnoty, meldunkach i świadectwach był czas na integrację oraz Agapę. Wspólna Eucharystia, a po niej Godzina Odpowiedzialności i Misji, kiedy wielu oazowiczów (szczególnie dużo młodzieży) przystąpiło do Krucjaty Wyzwolenia Człowieka, aby swoim postem – wstrzemięźliwością od alkoholu na rok (kandydacka) lub na całe życie (członkowska) pomagać osobom uzależnionym.

Te 15 dni pozwoliło oderwać się od problemów życia codziennego, wejść do oazy, by zbliżyć się do Boga, wsłuchać się w Jego głos, aby po powrocie na „pustynię życia” być odważnym Świadkiem Chrystusa i głosić Ewangelię światu.