Pochwała litografii - pod takim tytułem w Galerii "Test" przy ul. Marszałkowskiej przygotowana jest jubileuszowa ekspozycja. To pierwsza z zaplanowanych wystaw włączająca się w obchody
stulecia warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. W skrótowy sposób pokazuje ona dzieje litografii ASP, przypomina osoby związane z litografią oraz prezentuje artystów tworzących obecnie
w tej technice.
Szkoła Sztuk Pięknych w Warszawie rozpoczęła swoją działalność w 1904 r. Inicjatorem jej założenia był malarz Kazimierz Stabrowski. On nadał Szkole kierunek programowy.
Wśród pierwszych powołanych profesorów znaleźli się: Karol Tichy, Ferdynand Ruszczyc, Konrad Krzyżanowski, Xawery Dunikowski. Później dołączyli m.in. Edward Trojanowski, Stanisław Lentz i Ignacy
Pieńkowski.
W pierwszym okresie nie istniała wydzielona katedra ani pracownia grafiki. Zajęcia z technik graficznych odbywały się na kursach ze sztuki stosowanej, ale już pierwsi profesorowie
Ruszczyc, Tichy, Trojanowski mieli w swym dorobku prace graficzne - litografie.
Zajęcia z litografii prowadził od 1920 r. Edward Trojanowski. Dwa lata później została utworzona Katedra Grafiki Artystycznej prowadzona przez Władysława Skoczylasa, a w
1926 r. Katedra Grafiki Użytkowej, którą objął Edmund Bartłomiejczyk. W 1932 r. Szkoła Sztuk Pięknych uzyskała status Akademii. Była uczelnią jednowydziałową z kilkoma
katedrami, w tym ze wspomnianymi wcześniej Katedrami Grafiki Artystycznej i Użytkowej. Po śmierci Skoczylasa, Katedrę prowadził Leon Wyczółkowski, a po nim
Stanisław Ostoja-Chrostowski. W latach powojennych Akademia organizowała się na nowo. Wydział Grafiki związany był z Wydziałem Malarstwa, dopiero w 1968 r. wyodrębnił
się samodzielny Wydział Grafiki. Kierownikiem Pracowni Litografii został Józef Pakulski. Jego uczniami byli m.in. Janusz Przybylski, Tadeusz Łapiński, Jan Leśniak, Czesław Podgórski, Edward Dwurnik, Zygmunt
Magner czy obecnie prowadzący Pracownię Litografii Władysław Winiecki. W latach 1992-99 w prowadzeniu Pracowni współpracował z prof. Winieckim Andrzej Węcławski, obecny
dziekan Wydziału Grafiki. Wśród uczniów Profesora byli m.in. Błażej Ostoja-Lniski czy Małgorzata Dmitruk, obecnie pracownicy dydaktyczni Akademii.
Wystawa w galerii "Test" przy ul. Marszałkowskiej 34/50 czynna będzie do 28 sierpnia.
Jr 7,23-28 należy do części mowy Jeremiasza związanej z krytyką fałszywego poczucia bezpieczeństwa opartego na samych czynnościach świątynnych. Prorok przemawia w Jerozolimie przed upadkiem miasta. Tekst wraca do polecenia podstawowego, aby słuchać głosu Boga. Hebrajskie szema oznacza przyjęcie słowa jako zobowiązania i wykonanie. Pojawia się formuła: „Będę wam Bogiem, a wy będziecie moim ludem”. W Pięcioksięgu ta formuła opisuje relację, która obejmuje całe życie, a Jeremiasz przywołuje ją w chwili próby. Motyw „chodzenia drogami” ma język znany z tradycji deuteronomistycznej. Droga staje się obrazem wyborów powtarzanych każdego dnia. Wersety wspominają wyjście z Egiptu jako początek tej historii. Bóg mówi też o prorokach jako o „sługach”, posyłanych „dzień po dniu”, co w księdze Jeremiasza odsłania Bożą wytrwałość. Diagnoza proroka ma ostre słowa. Lud nie nadstawia ucha, cofa się, a „twardy kark” pokazuje upór zwierzęcia, które wyrywa się spod jarzma. Zamiast iść naprzód, człowiek idzie wstecz w stronę dawnych nawyków. Finał stwierdza: „Przepadła wierność, znikła z ich ust”. W hebrajskim stoi tu emunah, słowo o znaczeniu stałości i wiarygodności. Zwrot o „ustach” dotyka mowy, która przestaje służyć prawdzie, więc zanika też zdolność przyjęcia pouczenia. Tertulian, komentując przypowieść o wielkiej uczcie, cytuje Jer 7,23-24 jako „zaproszenie Boga” i „odmowę ludu”. Umieszcza ten fragment w obrazie Boga, który posyła wezwanie, a człowiek odpowiada milczeniem lub wymówką. Słowo „pouczenie” oddaje hebrajskie (musar), znane także z Księgi Przysłów. Oznacza wychowanie przez napomnienie i korektę, a nie sam wykład.
Deuteronomium otwiera się mową Mojżesza na stepach Moabu, tuż przed wejściem do ziemi. W Pwt 4 pada wezwanie do słuchania i wprowadzania w czyn „ustaw” i „praw”. Hebrajskie terminy (ḥuqqîm, mišpāṭîm) obejmują normy kultu i zasady życia społecznego. Tekst mówi o mądrości widocznej „w oczach narodów”. W świecie starożytnego Bliskiego Wschodu kodeksy prawne bywały pomnikiem władcy. Tutaj mądrość narodu ujawnia się w posłuszeństwie Bogu i w sposobie życia, który inni potrafią rozpoznać jako „rozumny” (ḥokmâ, bînâ). Mojżesz występuje jako świadek, który „nauczył” i „pokazał”, a nie jako autor prywatnej teorii. W najbliższym kontekście stoi też zakaz dokładania i ujmowania, co chroni naukę przed manipulacją (Pwt 4,2). Wyjątkowość Izraela zostaje opisana przez bliskość Boga. Lud ma Boga, który bywa „przy nim” w chwili wołania. Ten motyw prowadzi do pamięci o wydarzeniach, które „widziały oczy”, i do czujności wobec własnego wnętrza. Hebrajskie „strzec” (šāmar) niesie sens pilnowania i ochrony. Wiara jest przekazywana w opowieści rodziny: „synom i wnukom”. List Barnaby przywołuje Pwt 4,1 w formie parafrazy i na tej podstawie odczytuje przepisy Mojżesza w sensie duchowym, widząc w nich także obraz postaw moralnych. Atanazy w mowie przeciw arianom przytacza Pwt 4,7, aby pokazać różnicę między stworzeniem, do którego Bóg „zbliża się”, a Synem, który trwa „w Ojcu”. Klemens Aleksandryjski cytuje Pwt 4,9 („strzeż się samego siebie”) jako biblijne wzmocnienie wezwania do samopoznania (gnōthi seauton).
Zarząd Katolickiego Stowarzyszenia Filmowego im. św. Maksymiliana Marii Kolbego ogłasza oficjalne otwarcie naboru zgłoszeń do XL Międzynarodowego Katolickiego Festiwalu Filmów i Multimediów „Niepokalana” 2026!
Tegoroczna edycja Festiwalu jest okazją do szczególnego ucieszenie się jubileuszem czterdziestolecia istnienia wydarzenia, które od dekad stanowi kluczowy punkt na mapie twórczości inspirowanej wartościami chrześcijańskimi.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1773126488.jpg)
