Jerycho Różańcowe w Parafii św. Marcina w Połańcu, rozpoczęło się wspólnym Apelem Jasnogórskim i modlitwą różańcową w kościele parafialnym. Przez kolejne dni i noce trwała nieprzerwana modlitwa, podzielona na półgodzinne dyżury. Każdy z uczestników wybrał określoną porę, w której zobowiązał się do odmówienia Różańca. Wierni mogli modlić się również w swoich domach, miejscach pracy, szkołach czy podczas podróży. Dzięki temu inicjatywa objęła codzienne życie parafian, stając się świadectwem wiary i wzajemnej odpowiedzialności za wspólnotę. Do udziału w Jerychu zgłosiło się 220 osób, spośród których wiele podejmowało modlitwę kilkukrotnie. Do wspólnej modlitwy dołączali także wierni, którzy nie zapisali się na oficjalną listę, ale pragnęli duchowo uczestniczyć w tym wydarzeniu.

Prośby i intencje

Główną intencją Jerycha była modlitwa wynagradzająca za grzechy własne, rodzin i całej wspólnoty parafialnej, a także za obojętność wobec Boga i spraw wiary. Parafianie prosili o nawrócenie, odnowienie życia religijnego, zgodę i wierność Bogu w rodzinach oraz o trwałe owoce przeżytych wcześniej Misji Świętych. Każdemu dniowi towarzyszyły również szczegółowe intencje. Modlitwą obejmowano osoby oddalone od Kościoła, małżeństwa i rodziny, dzieci i młodzież, chorych, cierpiących i samotnych, kapłanów i osoby powołane do służby Bożej, zmarłych oraz wszystkich potrzebujących pokoju i pojednania. Ostatniego dnia szczególnie modlono się za całą wspólnotę parafialną.

Nazwa inicjatywy nawiązywała do biblijnego Jerycha, którego mury upadły po siedmiu dniach, gdy Izraelici, posłuszni Bożemu poleceniu, okrążali miasto. Ten obraz stał się dla uczestników symbolem wytrwałości w modlitwie i zaufania Bogu także w sytuacjach, które z ludzkiej perspektywy wydają się niemożliwe do rozwiązania. W życiu każdego człowieka są różne „mury”, problemy rodzinne, choroba, samotność, brak przebaczenia, uzależnienia czy oddalenie bliskich od Boga. Nie zawsze jesteśmy w stanie pokonać je własnymi siłami. Możemy jednak stanąć przed nimi z różańcem w ręku i powierzyć Bogu to, czego sami nie potrafimy zmienić.

Odpowiedzialni za modlitwę

Siedmiodniowe czuwanie zakończyło się w liturgiczne wspomnienie Najświętszej Maryi Panny Różańcowej. Szczególnym momentem kończącym Jerycho był uroczysty Apel Jasnogórski, podczas którego zawierzono Matce Bożej całą parafię oraz wszystkie rodziny. Wierni prosili o Jej opiekę, umocnienie wiary, jedność i pomoc w codziennym pokonywaniu trudności.

Zakończenie Jerycha stało się również okazją do podziękowania wszystkim, którzy przez siedem dni podejmowali trud modlitwy, poświęcając swój czas, niejednokrotnie rezygnując z odpoczynku czy innych zajęć. Jak podkreślił proboszcz, najważniejszym owocem inicjatywy było nie tylko zapewnienie ciągłości modlitwy, ale przede wszystkim doświadczenie duchowej jedności i wzajemnej troski.

– Najbardziej cieszy mnie to, że tak wiele osób wzięło odpowiedzialność za tę modlitwę. Nie chodziło tylko o zapisanie się na konkretną godzinę, ale o świadomość, że przez siedem dni modlimy się jedni za drugich i za całą parafię. Wierzę, że ten czas nie zakończył się wraz z ostatnim Apelem, ale pozostawi owoce w naszych rodzinach, w osobistej wierze i w większej trosce o wspólnotę – mówił ks. Leszek Pituch.