To było wydarzenie ładujące duchowe i emocjonalne akumulatory. Jego organizatorem była Fundacja Muza Dei – Centrum Nowej Kultury. Uczestnicy Strefy Młodych Festiwal wrócili do swoich domów, szkół, parafii i codziennych spraw. Emocje już trochę opadły. Teraz warto zapytać, co tak naprawdę wydarzyło się w sobotę w Arenie Sosnowiec. Czy był to tylko jeden dzień pełen muzyki, wzruszeń i dobrej energii? Zostały zdjęcia w telefonach, nagrania, nowe znajomości, może kilka zdań, które trudno wyrzucić z pamięci. Zostało też pytanie znacznie ważniejsze niż liczba uczestników, wyświetleń i udostępnień: co z tym wszystkim zrobimy? Łatwo jest przez jeden dzień czuć się częścią wielkiej wspólnoty.
Młodość nie ma metryki
Reklama
W sobotę, 17 października, Arena Sosnowiec na kilkanaście godzin zmieniła się w przestrzeń spotkania młodych z różnych części Polski. Była muzyka, taniec, rozmowy, świadectwa i wspólna modlitwa. Byli ci, którzy od lat odnajdują swoje miejsce we wspólnotach, i ci, którzy być może dopiero szukają odpowiedzi na pytanie, czy w Kościele jest miejsce również dla nich. – Patrzę na tę Arenę pełną młodych i widzę Kościół, który nie ma jeszcze zmarszczek – powiedział bp Artur Ważny. Młodość Kościoła nie jest kwestią metryki, nie zależy wyłącznie od wieku ludzi siedzących w ławkach ani od tego, czy w kościele słychać organy, gitarę czy elektroniczny beat. Kościół pozostaje młody wtedy, gdy nie przestaje słuchać, szukać, zadawać pytań. Gdy zamiast pouczać z bezpiecznej odległości, potrafi spotkać człowieka tam, gdzie ten naprawdę żyje. Strefa Młodych właśnie taka była.
Pomóż w rozwoju naszego portalu
Po co taka strefa
Festiwal rozpoczął się Eucharystią pod przewodnictwem bp. Grzegorza Suchodolskiego. Przy ołtarzu stanęli również bp Adam Bab i bp Artur Ważny. W homilii bp Adam Bab przypomniał prawdę, która łatwo umyka w religijnej codzienności: chrześcijaństwo nie jest opowieścią o wydarzeniach, które bezpowrotnie minęły. – To nie jest historia sprzed dwóch tysięcy lat. Nie tylko. Sprawa jest bardzo, bardzo świeża. Jak z wczoraj, jak z dziś – powiedział. To być może najlepsza odpowiedź na pytanie, po co organizować takie spotkania. Nie po to, żeby przez kilka godzin młodzi ludzie dobrze się bawili w religijnej atmosferze. Chodzi o znacznie więcej: o odkrycie, że Ewangelia może mieć coś wspólnego z ich własną historią. Wśród muzyki, śmiechu i tysięcy bodźców najmocniejsza pozostawała wiadomość zaskakująco prosta: Jezus cię kocha i chce zmienić twoje życie.
Zgiełk i cisza
Na Strefie Młodych można było usłyszeć AnMari, Anatoma i Arkadia. Były koncerty, wspólne zabawy i spotkania z ludźmi, którzy o swoich doświadczeniach potrafią mówić językiem bliskim młodemu pokoleniu. W Strefie Rozwoju pytania padały bez konieczności udawania, że zna się już wszystkie odpowiedzi. Rozmowy dotykały wiary, relacji, osobistych wyborów i odkrywania własnej drogi. Była również Strefa TikToka, przypominająca, że przestrzeń internetu nie musi być zarezerwowana wyłącznie dla powierzchownych treści. A kilka kroków od festiwalowego zgiełku była cisza. Adoracja Najświętszego Sakramentu. Spowiedź. Modlitwa, w której nie trzeba było niczego nagrywać, komentować ani nikomu imponować. Ten kontrast mówi o Strefie Młodych więcej niż najbardziej efektowna scenografia. Można było tańczyć, śpiewać, rozmawiać, zadawać trudne pytania. Można było też po prostu usiąść i milczeć. W każdym z tych miejsc był człowiek ze swoją radością i swoimi sprawami, których nie widać na zdjęciach.
